24 september, 2018 - /blog/2260/wat-is-het-beste-voor-het-gewonde-kinderhart.html
Ik begin de muur in te smeren met behangafweker. Zij zit, op een vuilniszak, in haar kamer vol stof, en trekt gekke bekken in mijn telefoon. "Samen voor altijd" van Marco Borsato speelt - één van haar lievelingsliedjes - terwijl ik kleine strookjes behang eraf pulk. 'Het wordt een leuk huisje, hè?' 'Ja, hoor', zegt de achtjarige. 'Maar je kunt beter gewoon thuisblijven.' 'Papa gaat toch thuis wonen?' 'Ja! En nu ga jij weg! Eerst ging papa weg, en toen kwam hij terug,...
14 maart, 2019 - /blog/2525/niets.html
Boven de zee herschrijf ik de laatste paar scènes van mijn nieuwe roman, De mooiste vrouw van de wereld . Als een vakantie voelt deze reis daarom niet, maar voor ontspanning lijkt het me dan ook nog veel te vroeg. Een bekende van in de zestig zei eens: ‘Uitrusten, dat doe je maar als je dood bent. Aan het eind van je leven moet je tijd tekort zijn gekomen.’ Niets leek me meer waar. Mocht dit vliegtuig neerstorten, dan is het ergens een even beangstigende als kalmerende gedachte dat...
27 augustus, 2020 - /blog/3149/boa.html
Vroeger was ik schoonmaker en kwam ik bij mensen thuis. Mijn relatieve armoede verdween gestaag en ik stopte met werken, maar één vrouw ben ik tot haar euthanasie wekelijks blijven zien. Ze vertelde over haar leven. In Aruba woonde ze bijvoorbeeld tussen de plaatselijke bevolking en de kakkerlakken, op een vrachtschip voer ze eens gratis mee naar Amerika, en later reisde ze door de Balkan, leerde ze Servisch, begon ze met volksdansen en nam ze soms zigeuners in huis. De eerste kee...
23 december, 2020 - /blog/3222/lebowski-blikt-terug-2-2020-in-lijstjes-van-lebowski-auteurs.html
Jan van Mersbergen De drie belangrijkste lockdowngebeurtenissen in mijn tuin 1. De druivenplant die in het voorjaar tijdens de eerste lockdown besloot het gevecht om de schutting met de klimop aan te gaan. De druif schoot opeens uit. Ik hielp hem een beetje, gaf hem ruimte, dat wil zeggen: ik vernietigde de klimop zodra die boven de anderhalve meter kwam. Een uitschieter van zo’n druif bleek in één seizoen, van begin april tot de milde lockdown van oktober, zo...
10 december, 2020 - /blog/3220/donker.html
Ik schrijf u vanaf een donker eiland op zee. Dat is geen metafoor, ik bedoel er ook niks symbolisch mee, maar het huisje op Ameland waar ik me momenteel bevind is, net als de rest van het eiland, al een uur gehuld in het duister. Zojuist sprongen de lampen weer even aan, om een minuut later weer te doven. Op een gegeven moment moet je gewoon weer verder met waar je gebleven was, want wellicht is het nu gedaan met de verlichting en blijft het voor eeuwig donker. Ik was bezig aan...
3 augustus, 2020 - /blog/3133/deskundigen-over-de-dood-2-geestelijk-verzorger-annemieke-kuin-sterven-is-eenzaam-niemand-weet-hoe-het-voelt.html
De dood, daar leven we een leven lang naartoe. Wie ongeneeslijk ziek is, telt soms de maanden, de weken, de dagen. De pechvogel die op een toevallige dinsdagochtend onder de bus loopt, blijft het aftellen bespaard. Alle mannen en vrouwen die ik voor deze krant sprak over hun aangekondigde dood, hoopten - ondanks hun vaak belabberde gezondheid - dat ze toch ‘goed’ zouden sterven. Maar wat is goed? Waar voor de één euthanasie een uitkomst lijkt, klampt de ander zich vast aa...
9 april, 2018 - /blog/2025/alles-is-mogelijk-als-de-kinderen-weg-zijn.html
Ik open mijn slaapkamergordijnen en zwaai naar de overbuurvrouw met haar bakfiets vol kinderen en rugzakken gevuld met broodtrommels, bekers en fruit. Ik zie voor me hoe ze die trommels vanochtend nog snel heeft moeten reinigen, de korsten van de vorige dag eruit, weg met de chocopasta en de pindakaas die kleefde aan de randen. (Nu zit het verdorie aan de mouw van haar blouse). En dan de muffe lucht uit die vermolmde plastic bekers. Ze heeft de kinderen komkommer in zilverfolie meege...
30 december, 2020 - /blog/3232/integratie.html
Ze komt ineens mijn huis binnenvallen via de achterdeur. Smokey eyes, groenig haar, geruite pyjamabroek, geheimzinnig lachje. Ze bleek bij een vriendin te hebben gelogeerd, samen met twee andere vriendinnen, en ze waren er op tijd weer uitgebonjourd omdat de vader des huizes thuiskwam. ‘Ik wist niet dat je al zou komen nu,’ zeg ik lichtjes verontschuldigend. Ze gooit haar tas op de vloer, gaat op de vensterbank zitten, kijkt vorsend naar M en mij aan de keukentafe...
10 februari, 2021 - /blog/3249/gloomy-blik-op-de-jeugd.html
Mijn dochter had laatst een dag vrij om de online begrafenis bij te kunnen wonen van een veertienjarige jongen van haar school. Hij kon niet goed omgaan met de coronabeperkingen, zocht uitdaging, was gaan experimenteren met de designerdrug 3MMC en toen per ongeluk gestorven aan koolmonoxidevergiftiging. 3MMC kun je gewoon bestellen op het internet en lijkt daardoor minder schadelijk, maar is dat natuurlijk niet. ‘Mama, we kunnen makkelijker aan drugs komen dan aan alcohol, ho...
24 november, 2017 - /blog/1761/mammoethart.html
Ineens zwaaide de deur open en marcheerde er een kerstman naar binnen. Er slofte een oude hond achter hem aan. ‘Hoi, ik ben Cor.’ Zijn stem klonk onverschrokken. De man stak zijn hand uit. ‘Kom jij hier wonen?’ ‘Ja,’ zei ik en schudde zijn knuist. Cor wees naar de halve muur. ‘Die moet zeker weg?’ De hond was de ruimte ingelopen en snuffelde rond. Ik knikte en Cor liep naar de muur. Hij draaide zijn schouder in, en voor ik goed en wel besefte wat er gebeurde,...