9 juli, 2020 - /blog/3118/leesfragment-motherwell.html
I. De secrataire Mijn broer en ik waren op onze hoede voor de secretaire, ook al was die nu van ons en konden we ermee doen wat we wilden. Niets of niemand kon ons nog tegenhouden: pa niet, ma niet, en de regels niet. Niettemin was de secretaire lange tijd grotendeels verboden gebied voor ons geweest, als het administratieve hart van ons ouderlijk huis op nummer 18 van Clyde Terrace, Muirhouse, Motherwell ML1 2NG. Mijn ouders hadden de secreta...
13 februari, 2017 - /blog/1090/radicale-zachtmoedigheid.html
Hoewel het op een avond waar we geld ophalen voor een abortusfonds misschien enigszins vreemd is het te hebben over de toekomst van kinderen, maar: daar gaat het hier wel om. Let maar op, de verkiezingen komen eraan en al die politici gaan dat ons weer heel veel voorschotelen. Dat is toch eigenlijk wel vreemd, vind je niet? Dat politici daarmee weg komen, dat ze altijd weer sentimenteel dwepen met het later van een kind, in plaats van hier, vandaag, wij met elkaar, hoe verder, nu. Maa...
17 april, 2019 - /blog/2582/controle.html
Als je boven het ondoordringbare wolkendek vliegt dat Nederland van de zon afschermt, ontwaakt er een monster. Sommigen noemen het heimwee. Ik vind die naam niet passen bij iets met zo een vernietigende kracht. Als het vliegtuig daalt , vliegt het monster naar je strot en scheurt alles wat er tussen zijn kaken komt aan flarden. Het leven dat je in Nederland hebt opgebouwd, je zorgvuldig uitgekristalliseerde Euro Surinaamse identiteit, alle redenen die je hebt om in Nederland te blijven wonen. W...
25 april, 2019 - /blog/2597/voorpublicatie-tuymans-volgens-tuymans.html
1 Party in het palazzo Venetie, zaterdag 23 maart 2019 Perfect op het juiste moment is de lente aangebroken. Op het pleintje naast het Palazzo Grassi, waar morgen zijn langverwachte tentoonstelling ‘La Pelle’ opengaat voor het publiek, haalt de temperatuur moeiteloos het minimum dat een Italiaanse stad nodig heeft om waarlijk Italiaans te zijn: twintig graden. Het mantra dat de kunstenaar al twintig jaar eindeloos herhaalt om het raadsel van zijn kunst te verklaren â...
31 oktober, 2016 - /blog/884/op-zoek-naar-het-boek-7-tips-voor-je-begint.html
1. Timing ‘Vroeger beweerde mijn omgeving dat ik schrijfster zou worden. Ik was als kind altijd aan het schrijven. Alle vormen van verhalen vertellen trokken mij aan. Ik werkte later als journalist, zangeres, presentatrice. Op een dag wierp een vriend mij de vraag voor de voeten: waarom begin je nú niet aan je boek? Hij had gelijk. Je zult altijd 100 excuses blijven hebben, maar ze zeggen dat het vrijmaken van tijd het grote verschil is tussen de schrijvers die hun boek schrijven en...
7 april, 2017 - /blog/1253/verjaardagspartijtje.html
Ik wijs op zijn arm: ‘Hoe kan dat nou?’ ‘Ik deed mee aan een brombakwedstrijd.’ Samen met een vriend vormde hij een team. Het onderdeel waarbij zij tijdens het rijden een ballon moesten opblazen met de uitlaatpijp hadden zij al gewonnen. Toen kwam het onderdeel waarbij zij met de bakbrommer over een wipwap zouden rijden. Jobbe zat in de bak. De chauffeur schatte het kantelmoment verkeerd in, hij remde niet op tijd en ze werden gelanceerd. Zo brak Jobbe zijn pols. ...
11 december, 2018 - /blog/2383/ik-heb-geleefd-5-paula-55-wonen-in-bhutan-en-nepal-was-een-groot-avontuur.html
"Ik ben zo blij dat we dit huis gevonden hebben", zegt Paula Kleinheerenbrink (54). Eerst woonde ze met haar vriend in een aangeharkte slaapwijk waar weinig te beleven viel, nu zitten ze vlakbij het centrum van Nijmegen. Afgelopen zomer verhuisden ze. Diezelfde zomer hoorde ze dat ze nog maar een paar maanden te leven heeft. Was ze met de kennis van nu niet liever in haar oude huis gebleven? "Oh nee! Het was daar zo sáái. Ik ben blij dat we dit nog samen ...
30 augustus, 2017 - /blog/1538/samuel-zit-bijna-dertien-jaar-op-opvang-rozemarijn-we-kenden-drie-van-de-overleden-kinderen.html
Samuel zit bijna dertien jaar op Rozemarijn. We kenden drie van de overleden kinderen. Ik vroeg hun ouders of ze iets wilden schrijven over Susan, Huub en Anaïs, ter nagedachtenis. Het verdriet spatte van het papier, maar ook de onverholen liefde en de keur aan rituelen. De ouders denken nog elke dag aan hun kind. 'Ze heeft nog steeds haar eigen kamer bij ons', schrijft Patricia Verboom over dochter Susan, die in 2005 overleed op 7-jarige leeftijd, aan haar dertiende longontstekin...
5 januari, 2017 - /blog/1003/de-hele-wereld-op-mijn-bord-joachim-stoop.html
Steeds fluister ik mezelf toe dat ik stop met deze job als ik bij dit gebeuren geen kippenvel meer krijg. Met volle schalen, dozen, potten komen ze glimlachend aan. Urenlang hebben ze in hun keuken gezwoegd om trots gerechten van hun land te komen tonen en delen: Tibetaanse momo, Somalische stoofpot, Russische salade, Indiase pakora. Een enkele grapjas heeft een pak friet bij. Ik sta naast mijn collega’s achter de tafels de landen van herkomst op papiertjes te schrijven om elk culinair...
19 april, 2016 - /blog/516/marokkaanse-trots.html
Zo bleek maar weer eens na de uitspraken van Johan Derksen over Marokkaanse voetballers. Vaak wordt terecht beweerd dat trots Marokkaanse jongeren in de weg kan zitten; diezelfde trots zou nu wel eens de ontsnapping kunnen zijn uit de maatschappelijke klem waarin de Marokkaan gevangen zit. Het laatste Marokkanencircus ving aan met een column van Hugo Borst in het AD . De voetbalanalist uitte daarin zijn zorg over Marokkaanse voetballers. Individueel prima spelers, helaas weten ze in teamv...