Zoeken
De Lamp

30 November, 2018 - /blog/2370/de-lamp.html

  #4 De Lamp Vanochtend reed ik naar Zuidoost om een ontmoeting met een kunstwerk te forceren. Dat mislukte. Mijn route voerde me, na een stukje over de A1, door Diemen. Ik hou van de A1, ze hangt tussen Amsterdam en Duitsland als een losse riem om de onsierlijke taille van Nederland. Maar goed, ik ging niet naar Duitsland, ik moest de afslag Diemen hebben. Bij de afslag torenden de Golden Arches hoog boven een rij bomen uit, als een zon op een kindertekening. &...


Hoest

6 February, 2020 - /blog/2929/hoest.html

  Er belde een oude vrouw die het contact met me verbroken had omdat ik iets over haar had geschreven wat haar allerminst beviel. Maanden gingen voorbij en ik verwachtte dat de volgende keer dat ik haar zou zien, op haar begrafenis was. Maar nu ze de afgelopen weken in het ziekenhuis had gelegen, kreeg ze tijd om na te denken en daarom belde ze me, zei ze. De verzoening kwam onverwachts maar was niet onaangenaam. Over ons geschil sprak de vrouw nauwelijks, wel vertelde ze me over...


Tokyo Expatwife #1: De pornospeeltuin

11 May, 2017 - /blog/1338/tokyo-expatwife-1-de-pornospeeltuin.html

Schuin tegenover het Yoyogi Uehara treinstation bevindt zich een kleine speeltuin. Deze bestaat uit vier schommels naast elkaar en twee bankjes langs het hek ertegenover. Het speeltuintje wordt aan drie zijden door gebouwen omgeven. Ik kom er dagelijks langs. Mijn kinderen houden van schommelen en dat is in deze speeltuin niet anders. De schommels hebben roestige maar sierlijke stalen kettingen, waarvan een afzonderlijke schakel een centimeter of dertig lang is. Hele lange schakels. Zel...


Nooit stoppen met stappen (1)

21 September, 2018 - /blog/2259/nooit-stoppen-met-stappen-1.html

Vaak kies ik voor hetzelfde parcours, ook al betekent dit een anderhalf uur vroeger vertrekken om toch te laat te komen op mijn bestemming. Hierbij mijn excuses aan iedereen die een bericht ontving met de boodschap ‘nog zeker een kwartier’. De reden voor mijn nutteloze omweg is vrijwel dezelfde als het argument dat de Australische auteur Helen Garner gaf in de rubriek 'Walking the City' van The Guardian toen ze zei dat niemand haar dagelijkse route als mooi of betekenisvol zou omschrijv...


Wodka

23 July, 2020 - /blog/3125/wodka.html

Er stopte een wielrenner op de stoep. Hij hijgde uit, begon te praten en een uur later liet hij zijn huis in de Amsterdamse Pijp zien. De man dacht en sprak snel maar stelde weinig vragen. Zijn voorouders waren Chinezen, hij groeide op in Amsterdam, kwam vroeg in de krakersscene terecht en werd uiteindelijk architect. Ik dacht dat ik met een individu te maken had maar hij zei: ‘Het was een verademing om ergens bij te horen, de krakers in mijn geval, maar als dat bij het studentencorps ...


Voorwaarts, mars

6 February, 2017 - /blog/1071/voorwaarts-mars.html

Zij had meegelopen, mais of course . In eerste instantie uit solidariteit met haar Amerikaanse vriendinnen, maar ter plekke op Place Trocadéro werd ze getroffen door de kracht van al die vrouwen. ‘En ik dacht ineens: wat zijn al die vrouwen toch prachtig,’ zei ze, nog altijd ontroerd. Ik knikte, en vroeg me twee dingen af. Een: waarom zijn vrouwen toch altijd ‘prachtig’? Twee: waarom was ik er eigenlijk niet bij? De Women’s March is vandaag twee weken oud. En nog steeds wordt e...


Met Samuel naar de film: zo moet geluk eruitzien

20 September, 2017 - /blog/1574/met-samuel-naar-de-film-zo-moet-geluk-eruitzien.html

Het is zover, we gaan naar een film kijken in een echte bioscoop, met heel Rozemarijn. Negentien kinderen, begeleiders en een aantal ouders. Het bezoek is onder meer een gevolg van eerdere columns, waarin het ging over schaamte; dat we het moeilijk vonden om een voorstelling te bezoeken, omdat reguliere bezoekers zich zouden kunnen storen aan het lawaai. Talloze bioscopen meldden zich daarop om hun deuren te openen voor een speciale bijeenkomst. Samuel loopt zelf de garage uit naar de bios...


Ik heb geleefd #13. Tjeerd (62): Mijn tumor stopte ineens met groeien, geen dokter die het snapt

19 February, 2019 - /blog/2486/ik-heb-geleefd-13-tjeerd-62-mijn-tumor-stopte-ineens-met-groeien-geen-dokter-die-het-snapt.html

'Drie dagen in de week sta ik om half vijf op. Ik neem twee bakjes koffie en smeer m’n eigen boterhammetjes. Dan ga ik op mijn fiets naar het werk.' Tjeerd van Eijk (62) rijdt in een half uur van zijn huis in Kralingseveer naar zijn Rotterdamse kantoor. Daar staan de jongens al voor de poort te wachten. ‘De jongens’ zijn de werkmannen die hij aanstuurt - vroeger zou je het sociale werkvoorziening noemen. Ze schoffelen plantsoenen en maken bankjes schoon. 'We doen drie gemeentelijke b...


De rust die ik voelde toen ik volmondig ‘ja’ zei

20 May, 2019 - /blog/2630/de-rust-die-ik-voelde-toen-ik-volmondig-ja-zei.html

Ik herinner me hoe ze aan wal werd gedragen; vrienden en familie in een sliertje erachteraan. Het was een bruiloft alleen voor intimi. Het beeld van haar gezwollen voeten, eentje naar links, eentje naar rechts. Ze werd het dichtstbijzijnde café binnengebracht. Op een houten bankje gelegd. Tot de ambulance arriveerde. In dat café, met alle stoelen op de tafels, kwam er die maandagmiddag abrupt een einde aan onze bruiloft. We gingen naar huis. We haalden Thais eten. Ik geloof nie...


Lees hier 'Ze ligt hier niet', het winnende verhaal van WriteNow! 2020 Nijmegen (door Jared Meijer)

12 May, 2020 - /blog/3063/lees-hier-ze-ligt-hier-niet-het-winnende-verhaal-van-writenow-2020-nijmegen-door-jared-meijer.html

Het volledige juryrapport en meer informatie over deze en andere winnaars van de Nijmeegse voorronde vind je  hier.   * Ik droeg al jaren schoenen die drie maten te groot waren in de lengte, omdat ik korte maar ongewoon brede voeten had. De lege ruimte in de voorkant van mijn schoenen merkte ik pas echt op toen mijn maat opnieuw gemeten werd, omdat ik wandelschoenen ging kopen. De man pakte een paar vrouwenschoenen van de muur en zei: ‘Pas deze eens.’ ‘Had je dat ...


« 1 ... 83 84 85 ... 110 »
Blijf op de hoogte

Volg onze sociale media voor het laatste nieuws: