19 april, 2018 - /blog/2036/troost.html
De vriendin is een theatermaakster met liefdesverdriet. Bijna alles leek haar aan haar ex te herinneren. Liefdesverdriet is te vergelijken met rouw: de pijn van het afstand nemen van andermans zijn en lichaam. Dat bij echte rouw de dood hoort, is misschien slechts een detail te noemen. Het was bewonderingswaardig hoe oprecht de vriendin vertelde over de open relatie de ze had gehad. Ze had weleens gerommeld, maar: ‘Dat liet me alleen maar inzien dat ik met hem wilde zijn. Maa...
5 februari, 2019 - /blog/2463/ik-heb-geleefd-11-henk-61-ontsnapte-aan-de-dood-bang-ben-ik-allang-niet-meer.html
Henk van Donk (61) legt weleens een hand op zijn buik, alsof er een baby’tje in zit. Dan praat hij tegen zijn nieuwe nier. In zijn gebloemde stoel in de pastorie van het Groningse Sauwerd doet hij het voor. "Rustig maar, zeg ik dan." De nier redde zijn leven en behoorde toe aan de dominee met wie hij al twintig jaar samen is. Wonderlijk maar waar: zijn man Sybrand en hij bleken orgaantechnisch ook een gouden match. Een operatie waarbij hun beider buiken opengemaakt werden, gaf ze weer ee...
14 maart, 2017 - /nieuws/1174/toneelbewerking-van-ivo-victoria-s-debuut-morgen-in-premiere.html
Animator en acteur Zeno De Ridder (22) voert morgen, onder begeleiding van regisseur Filip Tielens, het verhaal van de 35-jarige Ivo die terugkeert naar zijn geboortedorp op. In het stuk wordt theater met animaties gecombineerd, wat nieuw was voor De Ridder, net als de vorm: een monoloog. Hoe ik nimmer de Ronde van Frankrijk voor min-twaalfjarigen won (en dat het me spijt) was hier perfect voor. De Ridder: “Oorspronkelijk zouden we zelf een toneeltekst schrijven, maar om...
30 januari, 2018 - /blog/1889/aarde-ozan-aydogan.html
Op de dag dat jij begraven wordt, zijn er geen duiven om op te laten vliegen. Geen kaarten, brieven. Ook geen naasten, dierbaren of geliefden. Zelfs niet de herinnering aan hoe jij ons tot in het laatste spaarde, lieflijk. Op de dag dat jij begraven wordt, verdwijn jij als sneeuw die niet valt voor de zon die niet schijnt. Als een schreeuw uit de cel waar geen hond meer naar kijkt. Als het licht van een schicht als het donker hem grijpt. Uitgemergeld, als een zuigeling die de...
24 april, 2019 - /blog/2591/ik-voelde-me-een-verrader-omdat-ik-in-de-tijd-dat-zij-bij-haar-vader-was-naar-frankrijk-was-afgereisd-met-ene-m.html
Ik vond het eerst nogal gênant, M. en ik dansend, diep in de nacht, in the middle of nowhere, in een huis op het Normandische platteland, op sokken, bij het flakkerende haardvuur, maar er was toch niemand die het ooit te weten zou komen, er hing geen verborgen camera, dit was iets tussen hem en mij alleen, waar zou ik me voor moeten schamen? Even stond ik weer als vijftienjarige in First Choice, een discotheek op het Brabantse platteland, met mijn rug tegen de muur gedrukt, in het donker,...
24 juli, 2018 - /blog/2182/tokyo-expatwife-16-plottwist.html
Inmiddels is het een jaar geleden dat we voor het eerst in Tokio waren. We zitten een jaar dieper in Japan, een jaar verder verwijderd van Nederland. Misschien zou het nu anders voelen. Ik hoopte op verse ogen op Nederland. Ogen die iets voor het eerst zien kijken aandachtiger. Ze zien meer. Ik zat op de fiets door Shibuya terwijl ik dit dacht, waar ik haast dagelijks reed, en elke dag weer rechtstreeks in mijn hart werd geraakt door de schoonheid van hoe de enorme wolkenkrabbers in ...
12 februari, 2019 - /blog/2472/pop-en-literatuur-48-madonna-en-max-blagg.html
Eerder in deze serie viel de naam van Madonna al eens . Toen ging het over de dichteres Sylvia Plath, met wie ‘The Queen of Pop’ zich verwant voelt en door wie ze naar eigen zeggen geïnspireerd is. Die inspiratie leidde niet tot duidelijke tekstuele ontleningen of rechtstreekse verwijzingen. Wel citeerde ze in ‘Sky Fits Heaven’ van haar album Ray of Light (1998) uit een gedicht van de dichter Max Blagg: ‘What Fits?’ ...
10 november, 2017 - /blog/1721/cadeautje.html
Nu is het volgend jaar. Vanochtend ben ik om half zes opgestaan. Mijn man heeft tegenwoordig een baan waarvoor hij akelig vroeg op moet. Meestal draai ik me dan nog een keer om, maar deze ochtend dus niet. Ik sta op een stoel in mijn nachtpon voor de voordeur van Nikki en De Viking. Met duct tape plak ik de slingers vast. Wanneer ze hangen, kruip ik weer in bed. In de stilte van de vroege ochtend hoor ik een vreemd gepuf, dat soms ook weer stopt. De meeste geluiden van mijn buren ken ik wel, ma...
26 juni, 2018 - /blog/2147/pop-en-literatuur-17-deep-purple-en-t-s-eliot.html
Deep Purple bracht in 1969 ‘April’ uit. Het nummer is een kleine rocksymfonie. De beelden hierboven zijn afkomstig uit de film P2, waarin de band het nummer speelt in Duitsland, omgeving Stuttgart, in de buurt van een steengroeve. De band, slechts half in beeld, op de rug gezien, speelt de ouverture, terwijl mannen met bouwhelmen stoelen en lessenaars klaarzetten. Het heeft wat weg van een komische sketch, of een klucht, vooral doordat de beelden afgewisseld worden met beelden van...
21 september, 2017 - /blog/1576/suriname-de-geboorte-van-een-dierenarts-uit-onze-dieren-schrijvers-over-hun-kat-hond-konijn-of-hagedis.html
Ik groeide op in Paramaribo. Suriname was nog niet onafhankelijk van Nederland. Destijds was mij ik nauwelijks bewust van de tegenstellingen tussen arm en rijk, en wist ik zelfs nog minder van het kolonialisme en de politieke beweging die een hevige strijd voerde om los te komen van Nederland. Voor mij was het leven simpel. Ik zorgde ervoor dat de leraren op school geen reden hadden om mij met een van hun latten te bewerken, ving visjes in de slootjes rond het huis en speelde met vriendjes o...