17 februari, 2021 - /blog/3251/de-sneeuw-maakt-alles-licht.html
Op de dinsdag dat mijn tienjarige weer naar school mocht, stonden we om kwart over zes al op. We kleedden ons dik aan. Drie kwartier later vertrokken we. Lopend. Ik met een volle vuilniszak in mijn hand. Zij met haar schoolrugzak weer om. Ons katertje stoof mee, en sprong met hoog opgetrokken pootjes om ons heen. De helft van zijn vacht zo wit dat hij vrijwel wegviel in het landschap. Hij leek de sneeuw deze ochtend net te accepteren. Twee volle dagen had hij stikchagrijnig op ...
27 maart, 2017 - /blog/1208/een-wonder.html
Ik had die man een maand niet gezien of gesproken en het zag er niet naar uit dat daar ooit nog verandering in ging komen. Ik had hem geblokkeerd voor WhatsApp en sms-verkeer. We moesten elkaar af en toe wel mailen voor praktische zaken. Na lezing verwijderde ik zo’n mail direct. Zelfs zijn naam kon ik niet in mijn buurt verdragen. Ik had aan die twee schatten uitgelegd dat papa en mama nu dus echt ruzie hadden, dat we daarom van de een op de andere dag niets meer met z’n vieren ded...
15 mei, 2019 - /blog/2625/kleine-lettertjes-jeroen-blankert.html
Mensen die in de supermarkt etiketten lezen, zijn gemiddeld lichter en gezonder. Val je echt af wanneer je etiketten op voedselverpakkingen leest? Mensen die in de supermarkt etiketten lezen, zijn slanker dan mensen die helemaal geen aandacht besteden aan de tekst op de verpakking. Dat geldt vooral voor vrouwen. Etiketten lezende vrouwen zijn gemiddeld zo’n 4 kilo lichter, mannen zo’n 400 gram, ontdekten onderzoekers van onder meer de Universidade de Santiago de Compostela in...
28 september, 2016 - /blog/832/legerdump-uit-katers-en-poezen.html
‘gasmaskers?’ ‘ja, bij de haven staan allemaal opslagtanks, als die worden gebombardeerd krijg je enorm veel vuur en gevaarlijk gas.’ ‘nooit bij stilgestaan,’ zei ik. mijn vrouw vond een verkoper en ja hoor, die wist wel waar de gasmaskers lagen – lelijke, lompe dom ogende dingen. de verkoper liet zien hoe ze werkten. ‘we nemen er twee,’ zei mijn vrouw. we liepen naar de kassa om af te rekenen. ‘hebt u geen gasmaskers voor k...
5 september, 2017 - /blog/1551/hond.html
Het café waar we heengingen, daar komt meestal geen hond. Op een paar oude mannen na dan. Niet dat alle oude mannen honden zijn, maar in dat café kunnen ze je even droevig aankijken met van die door drank verlopen ogen. Sommige mannen lijken te leven met het idee dat het niet uitmaakt of ze morgen nog wakker worden. Misschien is dat ultieme vrijheid. Die avond troffen we het café leeg aan. Maar toch, een paar uur later, toen wij al dronken waren, kwam er een...
26 januari, 2017 - /blog/1050/tsjernobyl.html
Zwijgend bekeken we de groen uitgeslagen betonnen wanden. Achter de doffe ramen ontdekten we schilderijen, beelden en decorstukken. We fietsten een rondje op het acht hectare grote terrein. Het insectarium en de hokken, volières, kassen en bassins verraadden een scala aan dier- en plantensoorten dat hier ooit geleefd moest hebben. Veel mensen zagen we niet. Van binnen deed het gebouw denken aan een afgetakeld ziekenhuis: brede gangen, blauwgrijs linoleum op de vloer, metalen wandkast...
11 februari, 2020 - /blog/2932/pop-en-literatuur-86-the-rolling-stones-en-d-h-lawrence.html
Een lief, ingetogen liedje van de – toen nog jonge – Stones. Mick Jagger paradeert niet hysterisch als een pauw met opgetrokken staart en afgemeten bewegingen over het podium, maar zit stilletjes en braaf als een ideale schoonzoon (misschien moet ik zeggen als een koorknaap ) en zingt een onschuldig liefdesliedje. Keith Richards tokkelt wat op zijn gitaar en Brian Jones bespeelt de dulcimer, waarmee hij het liedje een heel eigen signatuur geeft. Een beetje m...
16 oktober, 2017 - /blog/1638/normaal.html
De afgelopen week had ik hevig verlangd naar een alziend oog, om eens van mijn gekleurde blik op de wereld verlost te zijn. Met dat alziende oog zou ik het plaatje eindelijk in z’n totaliteit kunnen aanschouwen. Dat zou enorm helpen. Hierna vertelde de twaalfjarige dat in haar klas drie kwart van de ouders waren gescheiden. In eerste instantie deed me dat goed. We horen erbij, dacht ik. Het zou ook vreemd zijn geweest als we nog wel bij elkaar waren. Welke leuke, vlotte ouder...
16 april, 2019 - /blog/2579/ik-heb-geleefd-21-zieke-genevieve-58-ik-nam-me-voor-elke-dag-een-lievelingsdag-te-laten-zijn.html
"Ik weet nog dat ik wakker werd uit de narcose en vroeg hoe laat het was. ‘Half negen’, zei de verpleegkundige. Van het gevoel dat me toen overviel, kan ik nog steeds kippenvel krijgen. Half negen! Dan hadden ze dus de hele dag geopereerd. Ik was er nog. Ik lééfde. Niet eerder heb ik zo’n diep gevoel van dankbaarheid ervaren in iedere vezel van mijn lijf." Galwegkanker Geneviève Verberk (58) vertelt over 29 januari 2015. Een paar weken eerder was galwegkanker in een vergevorde...
14 oktober, 2019 - /blog/2809/ik-heb-geleefd-39-piet-68-hielp-zijn-dochter-haar-trouwjurk-uitzoeken-de-bruiloft-haalt-hij-niet.html
Hij vertelt het met een brede glimlach, bijna alsof hij er zin in heeft. ‘Als laatste doen we Demis Roussos met “My Friend The Wind”. Dat lijkt me wel geslaagd, omdat ik word uitgestrooid.’ Zijn vrouw Bep pakt het lijstje er even bij. Oh kijk, hier is ook de tekst die namens Piet zal worden uitgesproken bij de crematie. Lekker kort, vindt Piet zelf. Laten we niet alles verklappen wat erin staat, maar de boodschap is dat de mensen niet teveel moeten treuren. Dat hebben ze lang genoe...