6 januari, 2021 - /blog/3234/tijd-nemen.html
Ik legde een eindejaarbezoekje af bij mijn zeventigjarige vriendin. Ze schonk thee voor me in en ging er eens goed voor zitten. Ze stutte zichzelf met kussentjes. Ze maakte het zichzelf gemakkelijk. Ik nam plaats op het puntje van de stoel. ‘Ik kom alleen even dag zeggen voor het jaar is afgelopen,’ zei ik. ‘Ik heb eigenlijk geen tijd.’ ‘Wil je er een heerlijk bonbonnetje bij?’ ‘Nee, nee,’ zei ik. ‘Dan moet ik ook ...
20 juni, 2019 - /blog/2689/geheimen.html
De vriendin kwam iets later en bracht een tas met familiefoto’s en broodjes pom mee. Terwijl we aten vertelde ze voornamelijk over haar tante. Als ik het goed begrepen heb: de Duitse overgrootoma, van de tante, deed het met een Indiaan op Paramaribo. Kinderen verwekken met iemand die een andere huidskleur heeft, was een zonde. Dus ze vluchtte met haar twee ‘bastaardkinderen’ naar Trinidad. Daar ging ze met de baas van de Campbell-soepfabriek, die uit Jacksonville kwam en sympa...
1 april, 2019 - /blog/2554/zullen-we-het-liefde-noemen-laten-we-dat-nou-niet-doen.html
Iemand anders stelde haar nieuwe geliefde aan me voor en zei glimlachend: “Dit is op dit moment mijn geliefde.” Ik vond dat op dit moment mooi klinken. Het had iets bevrijdends. Al zou ik zelf niet graag met deze woorden willen worden voorgesteld. In ‘Dennie is een star’ van Maartje Wortel las ik: ‘Omdat ik altijd onder alles uit wil kunnen, lukte het nooit in de liefde. Zie maar eens een liefde te vinden aan wie je onomwonden kunt zeggen dat je eronderui...
25 februari, 2019 - /blog/2494/ineens-komt-er-een-einde-aan-de-gezelligheid.html
De dertienjarige past hier alleen niet meer bij. Er is voor haar geen plaats. Dat weten we allebei meteen als we naar mijn bureau staan te kijken met het verlichte scherm erop, de opengeslagen boeken, het toetsenbord. De ergonomische stoel erachter. Op de vensterbank een foto van mij als klein meisje. “Leuk, hè?” roep ik uit. “Ik kan weer…” “Ja, je kunt weer een boek gaan schrijven.” De dertienjarige zucht. “Dat heb je al honderd keer ...
25 maart, 2016 - /blog/461/de-notulist-marieke-polderdijk.html
Ze lag op haar rug met het hoofdeinde van haar bed lichtjes omhoog versteld, haar hoofd een beetje schuin naar links gedraaid. De slierten draden kronkelden van de apparaten naar haar toe, staken in haar handen en neus, of verdwenen onder de lakens. In haar hals zat een gat waaruit het uiteinde van een ronde buis stak. Haar borst bewoog op en neer op het ritme van een ratelend gezuig. ‘Dag lieverd’, zei mama, die de kamer in stapte en zich over het bed boog. Ik deed een paar stappen naar vo...
15 mei, 2016 - /blog/555/schoonheid-is-een-vloek-voorpublicatie.html
Een herdersjongen schrok wakker uit zijn middagdutje onder een frangipaniboom, plaste in zijn broek van angst en schreeuwde, en zijn vier schapen renden in alle windrichtingen weg tussen de grafstenen en de houten grafplanken, alsof een tijger in hun midden was losgelaten. Het begon allemaal met wat gestommel in het oude graf met een naamloze grafplank te midden van het kniehoge gras, dat de mensen kenden als het graf van Dewi Ayu. Ze was op tweeënvijftigjarige leeftijd gestorven en kwam – n...
4 mei, 2020 - /blog/3058/pop-en-literatuur-94-suzanne-vega-en-carson-mccullers.html
Je zou denken dat het vandaag over Harper Lee zou gaan, die eerder in deze reeks al eens langskwam . Dit nummer is immers naar haar vernoemd. Maar nee, het gaat vandaag over Carson McCullers, bekend van het prachtige The Heart is a Lonely Hunter (1940). Dat boek – haar debuut – is een omschrijving van het leven in de Zuiden van de Verenigde Staten, net voor de Tweede Wereldoorlog (in het laatste hoofdstuk gaat het op de radio over Hitlers inval in Po...
18 april, 2017 - /blog/1275/fragment-uit-vos-leon-verdonschot.html
I Maar laat mij nog iets weten, je mag mij niet vergeten Ik leef onder de sterren die jij ziet aan de hemel Laat mij nog iets weten, je mag mij niet vergeten Gorki – ‘Tijdbom’ (van het album Vooruitgang) Het was nieuwslezeres Martine Tanghe van de VRT die het Vlaanderen vertelde. En haar stem, gewend om het meest vreselijke en verdrietige nieuws aan het volk mee te delen, brak. Luc De Vos. Gorki. Gent. Tweeënvijftig. Overleden. In zijn we...
21 februari, 2017 - /blog/1119/sterkte-buurman-voorpublicatie-c-b-vaandrager.html
Met onze hond kon hij het heel goed vinden. De buurvrouw pestte hem altijd. Een vinnig, geniepig wijfje, altijd in het zwart gekleed. Met lange, dunne haren van een vreemde kleur blond die nog net geen grijs wilde worden. Zij misgunde haar man een eigen huisdier. Onze hond vertroetelde zij zo veel mogelijk. Alleen maar omdat zij de aanhankelijkheid van het dier aan de buurman niet kon zetten. Wat voor werk heeft de buurman gedurende zijn l...
30 oktober, 2017 - /blog/1693/dankbaar-zijn-voor-alle-ellende-het-sluipt-er-ook-in-bij-mij.html
Ik kon de mensen niet uitstaan die zeiden dat ze dankbaar waren voor de ellende die hun was overkomen. Dat ze er een completer mens van waren geworden. Hoe groter hun ellende, hoe dankbaarder ze ervoor waren. Tot ze uiteindelijk zelfs beweerden dat ze het nooit hadden willen missen. Ook als ze mochten kiezen, zouden ze willen dat het hen allemaal wéér overkwam. Nou, dat leek mij gewoon heel erg ziekelijk. Een ernstige vorm van zelfkastijding waarvoor ik ze therapie aanraadde. Ook zij war...