12 juni, 2016 - /blog/619/negen-redenen-om-niet-voor-de-belgen-te-supporteren.html
1. Het is ons feestje. Je bent niet uitgenodigd, ehm sorry, ik bedoel natuurlijk: NIET GOED GENOEG. 2. De ware supporter wordt gevormd in tijden van tegenslag en treurnis. Wij kunnen het weten. Supporteren voor een ploeg die wint kan iedereen. Stand by your Oranje, nu meer dan ooit. 3. Wij hebben de Eerste Wereldoorlog overleefd zonder jullie hulp. Nu lukt het ook wel. 4. Geef toe: dit dwaze idee is slechts een flauw excuus om nog vaker op kansloze wijze Vlaams (amai!) te gaan lo...
29 maart, 2017 - /blog/1219/disneyland-is-een-aanrader-met-een-gehandicapt-kind.html
De logische volgende stap was een bezoek aan het Dolfinarium in Harderwijk. Samuel zat nog voor de eerste rij, in zijn rolstoel, in de zogenoemde spetterzone, met een blauw zeil over de schoot. Hij toonde totaal geen interesse voor de kunstige sprongen van de beesten. Hij keek voortdurend achterom, of wij dicht genoeg bij hem waren. Pas toen een dolfijn, alsof die om aandacht vroeg, vlak voor zijn neus een duik nam en Samuel een plens water over zijn gezicht kreeg, was hij bij de les. Tot ...
15 maart, 2017 - /blog/1176/als-we-samuel-horen-is-de-zomer-in-aantocht.html
Gelukkig zijn wij geen jury, maar mama en papa. Wij lezen zijn taal en zijn gedachten, we wegen zijn nukken en oprispingen. In onze herinnering heeft hij trouwens één keer mama gezegd, op Moederdag nota bene, maar dat is alweer ruim tien jaar geleden. De doorbraak in spraak leek aanstaande, doch bleef uit. Het was in retrospectief een geluksmoment pur sang. Samuel is vooral eu, of eeeuuuu, of eeeeuuuuuuu. Dat is zijn woord, zijn klank. Kort uitgesproken, langgerekt, hard of zacht, al met...
4 juli, 2017 - /blog/1432/hard-boiled-in-de-hangmat.html
Denis Johnson – Sta stil (Nobody Move) De kleine krabbelaar Jimmy Luntz krijgt schuldeisers achter zich aan en verweert zich eigenlijk net iets te goed. Maar ook weer niet goed genoeg om van de problemen af te zijn. Gelukkig ontmoet hij een vrouw die ook goede redenen heeft om ergens anders opnieuw te beginnen, en liefst met medeneming van een kapitaaltje dat haar man bij elkaar heeft gestolen. Het is een vermakelijk tussendoortje van een van de beste schrijvers van de afgel...
18 december, 2018 - /blog/2395/ik-heb-geleefd-6-had-wim-61-een-wensenlijst-dan-zou-daarop-niet-ziek-zijn-staan.html
Wim Pruim (61) kromt zijn rug en trekt zijn trui omhoog. ,,Kun je hem zien?’’ Tussen zijn schouderbladen prijkt een tatoeage. Het is de naam van zijn vrouw Froukje in Chinese tekens. Op zijn onderarm staan de kleinkinderen, de vijfde paste er nog net bij. Zijn familie komt op één in zijn leven. ,,Daar ben ik het meest trots op. Dat we het goed hebben gedaan, mijn vrouw en ik.’’ Zijn eerste tatoeage herinnert hij zich nog goed. Het was een opwelli...
8 maart, 2017 - /blog/1156/samuel-is-een-jongen-van-1-jaar-in-het-lijf-van-een-puber.html
Kinderpsychiater Karlijn Vermeulen van Karakter (kinder- en jeugdpsychiatrie) en het Radboudumc zit aan de lange zijde van de tafel, Samuel aan het hoofd. Hij kijkt onwaarschijnlijk chagrijnig, want hij houdt niet van dit soort tests. Calimero noemen wij hem altijd als hij zo kijkt, omdat zijn mondhoeken dan zo hangen. De psychiater zet haar kinderstem op en zegt: 'Dit is een lief konijntje.' Een wit konijn op batterijen loopt in de richting van Samuel ('hij komt jou een kusje geven'), sta...
26 juni, 2016 - /blog/665/wat-ik-je-niet-vertel-over-de-remix-van-een-roman.html
Ik stel de vraag aan het publiek in de boekhandel en even blijft het stil. Eén vrouw schudt aarzelend het hoofd. Anderen vallen haar bij: nee, een roman is nooit af. Prachtig, die consensus, maar waarom is er dan in de duizend boeken om ons heen na verschijning nauwelijks iets gewijzigd? Een voorwoord, een volgorde misschien, maar de meeste romans zijn bij verschijning bevroren, abrupt gestopt. Twee jaar geleden schreef ik mijn debuutroman. Ik herinner me het moment waarop de tekst naar d...
22 februari, 2017 - /blog/1122/samuel-heeft-ons-naar-een-nieuwe-wereld-geleid.html
Dan is het tijd voor de rituelen. Jas uit. Zijn schooltas moet open. Hij wil per se in de broodtrommel kijken. Als het boterhamzakje er nog in zit, moet dat in de afvalbak. Tas dicht, tas op de stoel. Altijd op dezelfde stoel, met de sluiting van de rits aan de goede kant. Samuel zit altijd op dezelfde plek, in het hoekje van de bank. Met eten, het bordje pap 's ochtends en het toetje in de avond, hebben we hem aangeleerd in de leren stoel voor de tv te zitten, want daarop is geknoei niet metee...
8 februari, 2017 - /blog/1075/kinderliedjes-of-pop-voor-samuel-is-muziek-adem.html
Zijn armpje ging omhoog, hij flapperde van plezier met zijn handje. We wisten toen al dat muziek adem voor hem is. Kindermuziek natuurlijk en dus ook pop. Je kunt hem tegenwoordig bijna een jonge rocker noemen, terwijl hij met schreeuwvrouwen als Taylor Swift weinig heeft. Met Carola Smit van BZN dan weer wel. We waren eens bij een familiedag, zonder dvd’s in de tas, en kwamen na afloop van het midgetgolftoernooi bij mijn schoonouders. Gelukkig was het afscheidsconcert van BZN op tv. Sam...
29 november, 2016 - /blog/940/de-landweg.html
De ene keer vind je met moeite een paar passages die zich daarvoor lenen, de andere keer heb je algauw een hele reeks. De landweg van Regina Ullmann viel in die laatste categorie, en ik kon de verleiding niet weerstaan de passages die ik heb aangestreept achter elkaar te zetten, omdat ze zo’n mooi beeld geven van de eigenzinnige stijl van de schrijfster, van haar wonderlijke wendingen, haar verrassende vergelijkingen, en haar scherpe en toch ook milde kijk op de condition humaine en de exis...