27 november, 2019 - /blog/2859/boodschappen.html
Met mijn vader fietste ik op zondag naar de supermarkt. In razend tempo. Mijn moeder had onmiddellijk tomatenpuree nodig. Onderweg klaagde hij dat we door de ene na de andere grijze muis werden ingehaald. Ze hadden tegenwoordig allemaal zo’n elektrisch ding. Daar was niet tegenop te trappen. Op dat moment racete een oudere dame ons voorbij. 'Zo’n vouwenkop met rooie lippen,' zei hij, 'dat is toch geen gezicht meer.' Sinds de supermarkt in hun dorp gesloten is, moeten mijn ouders ...
28 mei, 2018 - /blog/2105/dat-sms-je-had-hetzelfde-effect-op-me-als-het-blauwe-kruisje-op-de-zwangerschapstest.html
Ik zal even vertellen wanneer ik het smsje precies kreeg. Het was anderhalve dag geleden. Een zwoele doordeweekse avond. We vierden de verjaardag van de dertienjarige met een gourmet in de achtertuin. Vader, moeder, zusje en de beste vriendin van de jarige. We waren al halverwege de maaltijd. Het was heel gezellig. Iedereen rommelde met een eigen pannetje. Ex en ik dronken een glaasje champagne op het feit dat we dertien jaar geleden voor het eerst ouders waren geworden. We dronken op de g...
2 september, 2019 - /blog/2755/voorwaarts-parker-tuinder.html
Een curatie door Bess van Noord Over 'Voorwaarts' schrijft Parker Tuinder : "'Voorwaarts' is uit een natuurlijk proces onstaan. Eerst schreef ik de tekst, daarbij wilde ik muziek horen en na een optreden besloot ik dat er beeld bij moest. Bij het tweede en derde deel werd ik natuurlijk bijgestaan. Het werk is voor mij enerzijds een vorm van introspectie (over liefde, geestelijk of fysiek onbehagen), maar ik neem aan dat de urgente toon door menig een mens zal worden gevoeld en herk...
15 februari, 2017 - /blog/1100/het-moeilijkst-is-de-botheid-van-professionals.html
We hebben altijd gedacht: Samuel is ons overkomen, met al zijn handicaps. Laten we aardig zijn voor elkaar. Voor hem. En het ging allemaal geleidelijk bovendien. Allengs werd meer duidelijk over zijn mogelijkheden en vooral over de onmogelijkheden. We groeiden met zijn beperkingen mee. Bernique heeft wel intens gehuild toen Samuel vanuit het niets, kort na elkaar, drie epileptische aanvallen kreeg toen ik bij het WK voetbal in Brazilië was. Ze dacht even dat hij ons zou ontglippen, terwij...
24 september, 2018 - /blog/2260/wat-is-het-beste-voor-het-gewonde-kinderhart.html
Ik begin de muur in te smeren met behangafweker. Zij zit, op een vuilniszak, in haar kamer vol stof, en trekt gekke bekken in mijn telefoon. "Samen voor altijd" van Marco Borsato speelt - één van haar lievelingsliedjes - terwijl ik kleine strookjes behang eraf pulk. 'Het wordt een leuk huisje, hè?' 'Ja, hoor', zegt de achtjarige. 'Maar je kunt beter gewoon thuisblijven.' 'Papa gaat toch thuis wonen?' 'Ja! En nu ga jij weg! Eerst ging papa weg, en toen kwam hij terug,...
1 februari, 2017 - /blog/1058/met-alle-aanpassingen-is-het-best-te-doen-in-huize-vissers.html
We zijn een gezin van aanpassingen. Het begon met de verhuizing naar drie straten verderop. In ons vorige huis konden we geen lift laten aanbrengen, dan hadden we alles moeten laten uitbreken. Een traplift was onvoldoende voor een jongetje zonder balans. We wilden een echte lift, met een deur en een plateau. Andere kinderen vroegen weleens of ze even naar boven mochten. Dat hadden ze thuis niet, een lift. Traplopen is ook nu, jaren later, te moeilijk voor Samuel. Twee, drie treden naar...
1 maart, 2018 - /blog/1949/droomliefde.html
‘Je droomliefde?’ zei ze. En ik vertelde hoe ik haar indertijd had gevonden met slechts één vluchtige herinnering en een voornaam ter mijner beschikking, en dat in een internetloos tijdperk, en hoe ons eerste afspraakje was verlopen en álles precies was gegaan zoals ik ooit als kleine jongen had gedroomd. Ze giechelde, nam een flinke slok van haar glas en legde haar hand op mijn arm. Fijne, ranke vingers. Niet langer meer de vingers van een meisje maar die van een vrouw, en ik ...
23 november, 2018 - /blog/2359/berichten-uit-de-biotoop.html
Vergetelheid ‘En dit...’ de man met het hoedje en zijn driedagenbaard duwt de bladertakken opzij, ‘was het insectarium. Hierin werden insecten bestudeerd en verzameld.’ Hij kijkt me aan met een blik zoals ik me die van een ontdekkingsreiziger voorstel. Hij verwacht dat ik net zo enthousiast ben over zijn vondst als hij, en zijn trots daarmee erken. En inderdaad reageer ik oprecht minstens zo opgetogen als hijzelf. De man zet zijn handen in zijn zij en kijkt op naar he...
6 juni, 2018 - /blog/2118/de-selectie-pelumi-adejumo.html
Vormen Via de spiegel van de chauffeur werp ik een blik op mijn bruine haar. We knikken elkaar toe. Gisteren heb ik een haarrelaxer gebruikt en nu ben ik op zoek naar mezelf in alles dat reflecteert. Na elke weerspiegeling voel ik me kleiner. Uit het raam zie ik de voor mij bekende blonde lokken voorbij zweven. Ze proberen de bus in te halen. Ik vermijd oogcontact met alle passagiers en versnel mijn pas naar een plek achterin. Zijn entree mag ik niet missen. Witte Jezus, in...
1 maart, 2017 - /blog/1139/wisten-we-maar-meer-wat-er-in-zijn-bolletje-omgaat.html
Maar de eerlijkheid gebiedt te zeggen dat het steeds minder vaak voorkomt dat we zo denken. Samuel is Samuel. Wie je ziet, is wat je krijgt. We doorgronden hem aardig. Alleen: wisten we maar iets meer van wat in zijn bolletje omgaat. Wisten we maar of hij bepaalde gedachten heeft en hoe die dan zijn. Ja, hij toont emoties, natuurlijk, hij kan boos zijn of vrolijk. Maar op vragen krijg je nooit antwoord, althans, geen antwoord dat je zou willen. Als wij, zoals afgelopen week, verkleed ...