4 mei, 2018 - /blog/2064/nieuw-schrijftips-van-sabine.html
WAT: De vanger in het graan van J.D. Salinger. Oorspronkelijke titel: The Catcher in the Rye . WAAROM: Ik volg de serie “Mijlpalen in de literatuur” die mijn collega’s Coen Peppelenbos en Roos Custers van Schrijversvakschool Groningen geven in de Forum Bibliotheek in Groningen. “De vanger in het graan” stond op het programma. HOE? Als ik eens lekker recalcitrant in spreektaal zou willen schrijven vanuit een hoofdp...
13 maart, 2017 - /blog/1168/waar-komen-al-die-tegenstellingen-vandaan-en-wat-doen-we-eraan.html
Terwijl de wereld boven onze hoofden door raasde, aanschouwde ik met open mond een microkosmos in de catacomben van de stad, waar ouders zich als in een dierentuin naar soort hadden gegroepeerd. Op links de kakkers, met panini’s voor de kinderen en cappuccino voor de moeders. Verderop de crea’s en zzp’ers, met zelf meegenomen druiven in bakjes, relatief veel vaders en paarstinten. Achterin een groepje geruisloze moslima’s met genoeg etenswaar om de dag door te komen, en pontificaal in h...
24 juni, 2020 - /blog/3102/huilen.html
De tienjarige en ik fietsten in de vroege ochtend naar school. Ze schampte met haar wiel een stoeprand, haar stuur slingerde daarbij vervaarlijk, ze viel bijna, maar wist uiteindelijk toch haar evenwicht te bewaren. ‘Goed gedaan!’ zei ik. Naast me klonk alleen een afgemeten ‘hm’. Het was benauwd weer. Een donker wolkendek hing boven ons. Een donderwolkje fietste aan mijn zijde. Twee handen om het stuur geklemd. ‘Je bent natuurlijk geschrok...
5 juli, 2018 - /blog/2166/berichten-uit-de-biotoop-vogelen.html
Ik kan me voorstellen dat deze mensen genoeg hebben aan elkaar. Binnen De Biotoop vormen ze een aparte, nogal gesloten gemeenschap. Ze bewonen het alleroudste – en sfeervolste – gebouw uit 1950, de mysterieuze Vleugel E die niet vrij toegankelijk is voor de andere Biotoopbewoners. We dineren in de bijzonder mooie binnentuin waarin de nakomelingen van de stekelbaarsjes die er ooit werden bestudeerd nog in de betonnen kweekbakken rondzwemmen. Speciaal voor mij is er vegetarisch gekookt. I...
23 april, 2019 - /blog/2590/ik-heb-geleefd-22-zieke-lotte-15-heeft-een-niet-reanimerenverklaring.html
Erika van de Bilt vindt het belangrijk dat de dood van haar dochter bespreekbaar is. Het doet haar pijn als bekenden in de supermarkt wegduiken uit ongemak. Thuis in Heemskerk wordt het onderwerp nooit gemeden. Dochter Lotte (15) weet dat het over háár gaat, maar vanwege haar verstandelijke beperking dringt het niet echt tot haar door. “Ze weet wel wat dood is, hoor. Op haar school zijn onlangs twee kinderen overleden. Dan is ze verdrietig, want de kinderen zijn weg. Maar het verdriet d...
23 februari, 2017 - /blog/1127/vastelaovend-same-jan-van-mersbergen.html
Eigenlijk veranderde dat een paar jaar geleden al toen ik mijn vriendin leerde kennen, een week voor vastelaovend, in een kroeg in Venlo. We hebben elkaar niet leren kennen in een en dezelfde kroeg. Ik zag haar in Take Five maar ze was alweer vertrokken voor ze mij zag en later diezelfde avond zag ze mij in een andere kroeg aan de Parade. Dat zijn details. In ieder geval was het een week later vastelaovend. Op zaterdag stuurde ik haar een bericht: ‘ik ben in die en die kroeg’. Ik zei erb...
25 mei, 2020 - /blog/3076/voorpublicatie-uit-najib-de-biografie-door-marcel-langedijk.html
* Redouan Amhali stuurt de zwarte Porsche Panamera van zijn grote broer Najib soeverein de A2 naar Rotterdam op. Hij houdt van rijden, de jongste van de vier Amhali-broers. In deze wagen, maar ook in zijn eigen auto, een Peugeootje. Rijden is voor veel mensen de ultieme vrijheid, helemaal voor iemand die jarenlang in de bak heeft gezeten. Het is iets voor drieën ’s middags. De eerste files kondigen zich al aan op de boordcomputer van de luxewagen, die vaagjes naar nicotine...
19 december, 2019 - /blog/2882/vosje-een-kerstverhaal-bodil-de-la-parra.html
Het was 1989 en ik zat op de theaterschool in Amsterdam. Mijn geliefde, die ik net had leren kennen, was al klaar met de opleiding en beginnend acteur met een eigen theatergroep. Hij verkeerde in een spannende kring van mensen waarmee ik al maanden optrok. Het waren behalve acteurs ook muzikanten, belichters, kunstenaars en fotografen. De meesten waren een stuk ouder dan ik en woonden in echte huizen omdat ze al geld verdienden met hun kunst, iets wat voor mij nog ver weg leek. Op d...
9 februari, 2018 - /blog/1910/de-laatste-praalwagen-van-gaston-van-daasdonk-slot.html
Voor de laatste maal controleerde hij de bandenspanning en de remmen. Toen zette hij zijn zottenkap op en wachtte tot Toos haar positie had ingenomen: bovenop de bandenstapel, onder het doek, de lampolie en de fakkel binnen handbereik. Daarna beklom Gaston de tractor en startte de motor. Kalm reed hij naar de parkeerplaats waarvandaan de optocht zou vertrekken. De andere deelnemers waren er al, de meesten van hen ernstig beschon...
27 maart, 2016 - /blog/464/wagenziek-fleur-bodt.html
Mijn kamer heeft geen slot maar wel een manshoog raam van waaruit je de hele straat tot aan de woonwagens kunt overzien. Als je op mijn bed gaat staan en je minstens net zo lang bent als ik, kun je ook de bovenkanten van vrachtwagens op de snelweg zien. ’s Avonds, als de auto’s hun koplampen aan hebben en je goed oplet, kun je de lichtjes vanaf de snelweg naar onze straat volgen. Vlak voordat de auto’s van de snelweg onze straat in rijden moeten ze langs een grote bocht waardoor je ze...