24 mei, 2016 - /blog/578/verlossing.html
Hij is zes, zeven jaar. Roze krassen op zijn schenen, korstjes op zijn knieën; ik moet de aandrang bedwingen mijn hand uit te steken en er met mijn vingers over te strijken. De zon staat hoog, de lucht boven het asfalt lijkt te golven. Verderop loopt een puber met nootjes en flessen water tussen de rijen stilstaande wagens in de file, een motorrijder scheert rakelings langs hem heen. De auto’s voor ons komen in beweging en de taxichauffeur geeft gas. Ik zie het kind op de vangrail langzaam...
21 juli, 2017 - /blog/1475/schrijven-bij-muziek.html
Ik zet altijd muziek op. Stilte is dodelijk voor mijn creativiteit en prachtige, goedgemaakte muziek kan me optillen en me laten meeliften op de genialiteit van anderen. Als ik schrijf hoor ik vaak filmmuziek in mijn hoofd terwijl ik de scènes voor me zie. De volgende nummers brengen me in andere sferen. De muziek van Nick Cave & Warren Ellis. Weergaloos, net als de films waar ze muziek voor schrijven. The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford , van regisseur Andrew ...
6 mei, 2019 - /blog/2610/de-vriendschap-tussen-mijn-dochter-en-haar-beste-vriend-is-de-meest-onbaatzuchtige-die-ik-ken.html
Ze waren respectievelijk één en anderhalf jaar toen ze elkaar op de crèche voor het eerst ontmoetten. Vanaf dat moment is er tussen hen die geheimzinnige klik waar wij alleen maar naar kunnen kijken. Hij bleek ook nog in dezelfde straat te wonen. We hebben het er, toen thuis het gedonder begon, zelfs over gehad dat het vriendje en zijn ouders méé moesten verhuizen. Dat wij uit elkaar gingen, was onvermijdelijk. Maar onze dochter bij hém weghalen, zou wreed zijn. Misdadig zelfs. Ik we...
22 februari, 2019 - /blog/2492/ontmoetingsplaats-knooppunt.html
Onlangs zat ik met mijn vrouw en gezin bij Kwekkeboom in Noord. Een fijne plek met goeie kroketten. Ze is aan een nieuwe chemokuur begonnen en kan weer vaker naar buiten. Dat is fijn, al slaapt ze slecht en zijn de kwalen niet op twee handen te tellen. Waar de eerste kuur zich stortte op het aantasten van de ingewanden, heeft ze bij deze ook veel last van haar ledematen. Het duurt erg lang allemaal. Ik plet met een taartvorkje mijn kroket fijn en denk aan kanker. Bij een dierbare oom...
8 mei, 2018 - /blog/2071/pop-en-literatuur-10-the-rolling-stones-en-michail-boelgakov.html
‘Sympathy For The Devil’ is zonder twijfel een van de meest tot de verbeelding sprekende nummers van The Stones. De oorzaken voor de legendarische status van het nummer zijn legio. Misschien speelt het mee dat het ontstaan van het nummer uitvoerig gedocumenteerd is in de gelijknamige film van Jean-Luc Godard. In die film zien we de band in de studio repeteren en schaven. Brian Jones is helemaal van de wereld, Keith Richards improviseert, Mick Jagger experimenteert er op l...
10 februari, 2017 - /blog/1079/mijn-lichaam-is-van-mij.html
Vorig jaar ontmoette ik aan de andere kant van de wereld een meisje dat mijn dochter had kunnen zijn, behalve dat ze in een sloppenwijk van Rio de Janeiro woonde. Livia was een tienermeisje als alle andere, dat van voetbal hield, maar ook urenlang met vriendinnen kon kletsen terwijl ze elkaars haren deden. Zoals alle kinderen in de wijk, ging ze in het weekend naar de funkfeesten die door de drugsbende worden gehouden in een oude sporthal. Een paar maanden geleden werd ze door één van de kops...
31 maart, 2016 - /blog/478/na-hallo-muur.html
De echte reden waarom ik de omslachtige route voor lief neem is dat midden in Assendelft een café is gevestigd waarvan de naam mij het water in de mond doet lopen. ‘Tapperij De Verwachting’ staat op de gevel. Even los van dat logo eronder van twee net volgeschonken bierpullen die met kracht tegen elkaar worden geklengd, maakt de naam veel in mij los. Met het woord ‘tapperij’ lijkt te worden aangegeven dat de barman binnen maar blijft schenken. Het uitnodigende ‘De Verwachting’ bete...
5 maart, 2016 - /blog/419/brieven-uit-genua.html
En ‘Worden wie je bent’, dat is ook het motto dat letterlijk en bij voortduring voorkomt in ‘Brieven uit Genua’, jouw nieuwe roman, of is het toch een brievenboek, een soort-van-maar-ook-weer-niet-echt vervolg op dat om onbegrijpelijke redenen nietmet de AKO Literatuurprijs bekroonde meesterwerk ‘La Superba’. Worden wie je bent, schrijf je, is een opgave. Terwijl het in de letterlijke betekenis niet al te ingewikkeld zou moeten zijn. Je wordt wakker, staat op, en gaat een beetj...
10 april, 2018 - /blog/2027/pop-en-literatuur-6-joy-division-en-j-g-ballard.html
Toen zanger Ian Curtis in 1980 een einde aan zijn leven maakte, moest het tweede album van Joy Division nog verschijnen. Na het bescheiden succes van Unknown Pleasures, een album dat nog zwarter is dan de hoes al doet vermoeden, bleek de band doorgegaan op de ingeslagen weg: sombere post-punk met een vleugje gothiek. Holle drums, nerveuze basloopjes en gitaren die klinken als nagels die over een grafsteen schrapen. En natuurlijk de zwartmarmeren stem van Curtis, die duistere landscha...
14 november, 2018 - /blog/2343/ik-heb-geleefd-1-manfred-51-ik-heb-er-geen-moeite-mee-laat-magere-hein-maar-komen.html
Voor de deur van het revalidatiecentrum zitten twee mannen in de zon: de een zonder benen, de ander met een ooglapje. De laatste rookt een sigaar in zijn rolstoel. "Manfred te Grotenhuis?" informeer ik bij de receptie. De vrouw wijst naar buiten. "Je liep net langs hem heen." Te Grotenhuis (51) knikt vergenoegd. "Ik zag het misgaan." Op internetfoto’s staat de universitair docent met een krijtje in zijn hand voor een schoolbord. Of hij zit op een racefiets. "Dat oog...