Zoeken
Nieuws 263 Blog 263
'Narcisten!' - Menno Wigman

30 september, 2019 - /blog/2790/narcisten-menno-wigman.html

Dinsdag 8 oktober is er een avond in de Melkweg ( 'Een avond die zichzelf omhelst' ), waarin de bundel wordt gepresenteerd en Wigmans poëzie wordt gevierd. Ook schreef Mirjam van Hengel onlangs een prachtig artikel over Wigman in   De Groene Amsterdammer .  Ook Lebowski wil even stilstaan bij Wigman en zijn poëzie, door één gedicht van Wigman te plaatsen op het Lebowski Blog. *** Wigman stond bekend om zijn zwart-romantische stijl en schreef poëzie...

Ik heb geleefd #57: Coby is al 5 jaar ongeneeslijk ziek: ‘Mijn leven met kanker is echt geen kommer en kwel’

29 maart, 2020 - /blog/2999/ik-heb-geleefd-57-coby-is-al-5-jaar-ongeneeslijk-ziek-mijn-leven-met-kanker-is-echt-geen-kommer-en-kwel.html

Door de coronacrisis gelden strikte regels in de uitvaartbranche: niet meer dan dertig mensen bij een laatste afscheid, geen koffie en cake achteraf. 'Heel jammer', zegt Coby via de telefoon. 'Ik had een borrel in gedachten.' Die borrel staat zelfs al vermeld op de rouwkaart die ze heeft laten ontwerpen. Graag ziet ze haar vrienden, collega’s en familie een postume toost uitbrengen op haar leven. Overlijdenskaart De uitnodiging voor haar uitvaart ligt bijna een jaar in de...

Ik heb geleefd #65: Huisarts Mirjam wil haar laatste levensfase niet thuis op de bank doorbrengen

31 mei, 2020 - /blog/3081/ik-heb-geleefd-65-huisarts-mirjam-wil-haar-laatste-levensfase-niet-thuis-op-de-bank-doorbrengen.html

  Stel dat dit haar laatste jaar is. Stel dat ze door de coronamaatregelen haar laatste maanden thuis op de bank moet doorbrengen. Voor huisarts Mirjam Willemsen (46) zou dat een ramp zijn. Al weken leest ze in de krant over de lockdown en dat 'de kwetsbaren' beschermd moeten worden. Maar wat willen die kwetsbaren - zoals zij - zelf?  'Er wordt niet gevaagd naar onze mening en dat maakt me boos. De patiënt zou centraal moeten staan, ook tijdens deze crisis. Iedereen mo...

Ik heb geleefd #47: Soms heeft Thea het gevoel dat ze erop aangekeken wordt dat ze nog leeft

6 januari, 2020 - /blog/2888/ik-heb-geleefd-47-soms-heeft-thea-het-gevoel-dat-ze-erop-aangekeken-wordt-dat-ze-nog-leeft.html

Begraven of cremeren? Dat was het onderwerp van gesprek op sinterklaasavond. Thea Plus (54) zat met haar man, vier kinderen en een pleegdochter aan tafel in Hoogeveen te gourmetten. ‘Ik betrek mijn kinderen overal bij,’ zegt ze. Allemaal hebben ze een stoornis in het autistisch spectrum – de een wat meer dan de ander. Eerlijk en duidelijk zijn, dat is de beste manier om daarmee om te gaan, heeft Thea ervaren. ‘Ik herinner me het jaar dat we mijn jongste zoon verteld...

Ik heb geleefd #41: Bertus (95) ontsnapte aan de oorlog en trouwde met de huishoudster

28 oktober, 2019 - /blog/2828/ik-heb-geleefd-41-bertus-95-ontsnapte-aan-de-oorlog-en-trouwde-met-de-huishoudster.html

Bertus van ’t Westeinde was achttien jaar toen hij vanuit bezet Nederland werd tewerkgesteld in Dortmund. Hij was ook achttien jaar toen hij halsoverkop vluchtte uit de chemische fabriek waar hij was geplaatst. ‘Als je niet maakt dat je wegkomt, wordt dit je dood’, had een Duitse schoonmaker hem ingefluisterd. Wat had Bertus gedaan? Hij had Hitler beledigd. Tegen een andere schoonmaker gezegd dat hij het quatsch vond dat miljoenen mensen achter zo’n foute vent aan liepen. ‘Na die...

De mist tussen mij en de wereld is opgetrokken

2 juli, 2018 - /blog/2157/de-mist-tussen-mij-en-de-wereld-is-opgetrokken.html

Het gaat echt op alle vlakken beter met mij sinds man bij me weg is, maar daar heb ik het nooit over. Als die gedachte toch door mijn hoofd flitst, denk ik er meteen bij dat dat heel toevallig zo is. Binnenkort gaat alles mis. Het is verboden. Het mag niet beter met me gaan. Véél beter al helemaal niet. Het zou wat zijn als het vertrek van man het beste is wat in mijn leven kon gebeuren. Ik ben er alleen maar op vooruitgegaan. Aantoonbaar zelfs. Met cijfers. In het jaar dat hij het ...

Bespreking

25 oktober, 2018 - /blog/2320/bespreking.html

Uiteindelijk begreep ik hun beweegredenen of kwamen onze visies weer bijeen. Hartelijk werd er afscheid genomen en tot snel gezegd. Ik liep weg en dacht: wellicht is het sadomasochistisch of christelijk maar het is ook aangenaam als je ego gekrenkt wordt, je beseft je nietigheid dan tenminste. Dat werk altijd beter kan, lijkt me een goed recept tegen luiheid en verveling. Het is slechts zaak dat je het werk niet persoonlijker dan nodig maakt, volgens mij.    'Dat werk altij...

Dagboek

19 oktober, 2017 - /blog/1650/dagboek.html

Uiteraard denk ik er zelf ook wel eens over na: wie zal ik de opdracht geven om het ene dan wel het andere te doen met mijn ongepubliceerde geschriften. Ik hou bijvoorbeeld een dagboek bij. Ik schrijf erin op zeer onregelmatige tijdstippen, in feite alleen wanneer mij iets dwars zit. Aldus komt mijn geliefde vrijwel niet in dat dagboek voor omdat zij simpelweg nooit een bron van verdriet of ergernis is. Wel noteer ik mijn meest zwartgallige gedachten, doe ik uitgebreid verslag van woede, achter...

'Dit is een ode aan de enige partij die niet smeekt om jouw stem'

8 april, 2019 - /blog/2569/dit-is-een-ode-aan-de-enige-partij-die-niet-smeekt-om-jouw-stem.html

Dit is een ode aan de Partij voor de Poëzie. Een partij die voor de zoveelste keer in de stemtest ontbreekt. Nog twee maanden te gaan, en dan is het weer kiezen tussen twee soorten politici. Belerende boekhouders en razende roepers volgens het partijboekje. Nog twee maanden van voorspelbare voorstellen om niets te veranderen. Nog twee maanden te moeten aanhoren dat de tegenpartij de ergste ooit is, om dan toch samen te besturen met de boutade dat de burg...

De rust die ik voelde toen ik volmondig ‘ja’ zei

20 mei, 2019 - /blog/2630/de-rust-die-ik-voelde-toen-ik-volmondig-ja-zei.html

Ik herinner me hoe ze aan wal werd gedragen; vrienden en familie in een sliertje erachteraan. Het was een bruiloft alleen voor intimi. Het beeld van haar gezwollen voeten, eentje naar links, eentje naar rechts. Ze werd het dichtstbijzijnde café binnengebracht. Op een houten bankje gelegd. Tot de ambulance arriveerde. In dat café, met alle stoelen op de tafels, kwam er die maandagmiddag abrupt een einde aan onze bruiloft. We gingen naar huis. We haalden Thais eten. Ik geloof nie...

« 1 ... 7 8 9 ... 27 »
Blijf op de hoogte

Volg onze sociale media voor het laatste nieuws: