16 februari, 2018 - /blog/1923/zingen-en-slakken.html
De groente uit onze biologische zelfoogsttuin spoel ik altijd een paar keer. Dat is nodig vanwege de aarde en de beestjes. Meestal zet ik de boel in een afwasteiltje onder water en laat ik het een poosje staan. Laatst was ik boodschappen gaan doen, toen ik terugkwam zat mijn aanrecht vol slakkensporen en vond ik zelfs slakken onder de keukenkastjes en achterop het koffiezetapparaat. Ik vertel het voorval aan mijn buurman. Jaap zingt niet alleen in de Steely Dan band, hij is ook bioloo...
2 juli, 2018 - /blog/2157/de-mist-tussen-mij-en-de-wereld-is-opgetrokken.html
Het gaat echt op alle vlakken beter met mij sinds man bij me weg is, maar daar heb ik het nooit over. Als die gedachte toch door mijn hoofd flitst, denk ik er meteen bij dat dat heel toevallig zo is. Binnenkort gaat alles mis. Het is verboden. Het mag niet beter met me gaan. Véél beter al helemaal niet. Het zou wat zijn als het vertrek van man het beste is wat in mijn leven kon gebeuren. Ik ben er alleen maar op vooruitgegaan. Aantoonbaar zelfs. Met cijfers. In het jaar dat hij het ...
11 juni, 2018 - /blog/2122/ex-stond-op-de-stoep-in-zijn-ogen-uitputting.html
Meteen daarna was er weer dat moment, dik anderhalf jaar geleden, dat ik hem voorgoed van huis had zien vertrekken. Hoe hij van mij wegvluchtte. De donkerte in. Met alleen een kleine rugzak. Ex sjouwde de eerste tassen terug naar binnen. Ik ging maar snel boodschappen doen. Het terugverhuizen gebeurde die week verspreid over vier warme dagen. Hij moest nog best vaak heen en weer rijden. Had toch meer verzameld dan gedacht. ‘The adventure begins’ Elke dag stapeld...
28 mei, 2018 - /blog/2105/dat-sms-je-had-hetzelfde-effect-op-me-als-het-blauwe-kruisje-op-de-zwangerschapstest.html
Ik zal even vertellen wanneer ik het smsje precies kreeg. Het was anderhalve dag geleden. Een zwoele doordeweekse avond. We vierden de verjaardag van de dertienjarige met een gourmet in de achtertuin. Vader, moeder, zusje en de beste vriendin van de jarige. We waren al halverwege de maaltijd. Het was heel gezellig. Iedereen rommelde met een eigen pannetje. Ex en ik dronken een glaasje champagne op het feit dat we dertien jaar geleden voor het eerst ouders waren geworden. We dronken op de g...
23 november, 2018 - /blog/2359/berichten-uit-de-biotoop.html
Vergetelheid ‘En dit...’ de man met het hoedje en zijn driedagenbaard duwt de bladertakken opzij, ‘was het insectarium. Hierin werden insecten bestudeerd en verzameld.’ Hij kijkt me aan met een blik zoals ik me die van een ontdekkingsreiziger voorstel. Hij verwacht dat ik net zo enthousiast ben over zijn vondst als hij, en zijn trots daarmee erken. En inderdaad reageer ik oprecht minstens zo opgetogen als hijzelf. De man zet zijn handen in zijn zij en kijkt op naar he...
24 december, 2020 - /blog/3229/jo.html
De zon was bijna onder toen we in het Aldenhofpark te Maastricht een man ontmoetten. Mijn geliefde en ik keken naar een kooi met daarin een dooie giraf en een vrouw. Het kunstwerk van Michel Huisman. De man vroeg: ‘Kunnen jullie alles vinden?’ Die vraag bleek de inleiding van een drie uur durend verhaal. Het werd al donker, maar de stad kwam tot leven. ‘Jullie kijken naar een voormalige berenkooi. Tot 1993 zaten er beesten in. Sommige mensen willen de beren terug. De laatste b...
25 juni, 2018 - /blog/2146/hier-spreekt-tot-u-een-officieel-alleenstaande-vrouw-griezelig-he.html
Het is hier allemaal anders. Hier doen ze naar verluidt aan ‘speeddaten’. Maar vooralsnog ben ik op zoek naar heel andere mannetjes. Ik weet nog niet hoe het er hier verder aan toegaat. Wat ik wel weet, is dat ik de oude gezinsstructuur nu voor de wet achter me heb gelaten. We zijn twee huishoudens. Het woordje ‘we’ past hier niet. Voor de papierrompslomp die komt kijken bij het aanvragen van een hypotheek had ik een inschrijving van de burgerlijke stand nodig, en zo kwam ik t...
7 mei, 2018 - /blog/2068/ik-mis-de-vanzelfsprekendheid-van-ons-gezin.html
“Mama, waar ga jij naartoe?” “Ik ga naar het concert van Alela Diane, weet je nog?” De auto stond midden op de weg. Ze moesten door. Ik moest terug naar mijn tramhalte. Naar mijn leven. Naar waar de muziek zou klinken. Maar ik stond als vastgenageld aan het asfalt, mijn hoofd in het autoraampje gestoken. En het had niet veel langer moeten duren voor die tram kwam, of ik had mijn hele lijf door dat raampje naar binnen gewrongen. “Heb je wel een jas bij je?” riep ex me ...
23 april, 2018 - /blog/2040/het-klinkt-kinderachtig-voor-twee-volwassen-mensen-maar-zonder-coach-kunnen-we-het-niet.html
“Nou, dán geef ik gewoon een vechtpartijtje!” De zevenjarige deed haar armen over elkaar en keek me strak aan. Ik moest hier meteen om lachen. Zij aarzelde kort, en lachte toen opgelucht met me mee. Onder professionele begeleiding werken we er nu naartoe om tenminste samen een taartje te eten op de geboortedag van onze jongste. Zo mailen we elkaar tegenwoordig alleen nog met een cc naar Ilona, onze coach. Hiervoor heeft ze ons een lijst met instructies gegeven. We dienen de beric...
9 april, 2018 - /blog/2025/alles-is-mogelijk-als-de-kinderen-weg-zijn.html
Ik open mijn slaapkamergordijnen en zwaai naar de overbuurvrouw met haar bakfiets vol kinderen en rugzakken gevuld met broodtrommels, bekers en fruit. Ik zie voor me hoe ze die trommels vanochtend nog snel heeft moeten reinigen, de korsten van de vorige dag eruit, weg met de chocopasta en de pindakaas die kleefde aan de randen. (Nu zit het verdorie aan de mouw van haar blouse). En dan de muffe lucht uit die vermolmde plastic bekers. Ze heeft de kinderen komkommer in zilverfolie meege...