10 september, 2020 - /blog/3157/werkelijkheid.html
In de krant las ik dat Kaing Guek Eav dood was. Beter bekend onder de naam Duch. Duch was de directeur van Tuol Sleng, beter bekend als S-21, de beruchtste martelgevangenis in Cambodja tijdens het Rode Khmer regime. Hij was één van de grootste misdadigers tegen de mensheid, óóit bestaan. Verantwoordelijk voor zeker 14.000 marteldoden. Meteen toen ik het las, was ik weer in die gevangenis in Phnom Penh, dwaalde ik weer door de betegelde gangen, op teenslippers. Met de m...
7 juni, 2019 - /blog/2666/woorden-als-wapens-7-de-parade-merel-aalders.html
‘Een schrijver met het hart op de juiste plaats. Ja, zeg maar het prototype van de geëngageerde auteur. Een man die het niet bij woorden laat, maar ook stevig de handen uit de mouwen steekt.’ Zo besprak De Morgen begin dit jaar de Amerikaanse auteur Dave Eggers . In een serie over strijdlustige schrijvers kan ik niet om hem heen, en dus bleef ik eens wat dichter bij huis en las De parade . Ik ben een van de vele mensen die van hem alleen De cirkel lazen, het sidderend dichtsloeg en a...
5 januari, 2018 - /blog/1838/voorpublicatie-mijn-vader-is-een-vliegtuig-antoinette-beumer.html
Behalve de uitvaartman is ook Peter midden in zijn handeling gestopt met bewegen. Vanuit de serre, omringd door verhuisdo- zen, kijkt hij op, zijn handen onzichtbaar in een van de dozen. Dat ik Willemien zelf naar haar laatste rustplaats wil rijden, is zo vanzelfsprekend dat ik de verbaasde blikken niet begrijp. Als ze denken dat ik haar door een vreemde laat vervoeren hebben ze het mis. ‘Ik weet niet of dit verzekeringstechnisch wel kan,’ zegt de man voorzichtig. ‘Kan nie...
10 juli, 2019 - /nieuws/2721/familiegeheimen-van-astrid-holleeder-komt-binnen-op-eerste-plaats-van-de-bestseller60.html
Astrid Holleeder: “Ik ben ongelooflijk trots op de nummer één-plek, omdat het betekent dat mijn lezers mij nog steeds willen volgen. Het is een heerlijk gevoel dat zoveel mensen aan mij denken. Het was een heftige tijd, maar zoveel medeleven maakt alles goed.” In Familiegeheimen vertelt Astrid Holleeder openhartig en meeslepend over het leven dat zij en de andere leden van de familie - moeder Stien, dochter Miljuschka, zus Sonja en haar kinderen Richie en Francis - le...
29 mei, 2017 - /blog/1369/verzet-begint-in-vredestijd.html
“Veel geld verdienen en de baas zijn”. Het was lunchtijd en we wandelden door het plukje groen dat tussen de corporate torens van Nederland bewaard was gebleven. Om ons heen liepen kleine groepjes pakken en hakken hetzelfde rondje, at arm’s length verbonden aan de gebouwen waarin wij tegen een hongerloon niets te vertellen hadden. We waren jong en bespraken onze dromen, onze ambities en wat we hier in vredesnaam uitspookten. Het was het antwoord van een collega op mijn eerd...
7 november, 2017 - /nieuws/1712/jonah-falke-vaste-columnist-voor-de-gelderlander.html
'Als kind wilde ik al columnist worden. Ik heb als 11-jarige eens keer column opgestuurd naar het Jeugdjournaal. "Leuk," vonden ze. Ze wilden 'm voor die ene keer wel op de site plaatsen. Maar ik wilde elke week. Dus heb ik de column teruggetrokken.' Verder lezen? Dat wordt een Gelderlander kopen, maar dan krijg je er wel gelijk een gratis column bij. Zoals iedere week eindigen Jonah's columns standaard met een vraag. De vraag van deze week is: hou of hield ik wel van mijn moeder ó...
13 februari, 2017 - /blog/1092/het-gaat-goed.html
“Jij vindt het ook gezellig, toch?” “Ik vind het ook gezellig.” “We voelen ons alle vier beter als we samenzijn. Dat zie ik.” “Ik heb wel het idee dat je weer hoop krijgt omdat ik hier vaker ben.” “Waarom zou ik geen hoop mogen hebben?” “Mogen, mogen.” “Ik voel me gewoon stukken beter als ik iets van hoop heb.” “De liefde is er niet.” “Die is er wel hoor. Ook bij jou. Dat voel ik. De liefde is ondergesneeuwd. We moeten...
5 mei, 2020 - /blog/3057/een-joodse-voorgrond.html
Op mijn dertigste verjaardag zat ik in Auschwitz. Daar zat ik niet zoals mijn oom Nathan - die eigenlijk een oom van mijn vader is, maar ook mijn broertje en ik hebben hem altijd oom genoemd. Oom Nathan was het enige familielid dat levend terugkeerde uit een concentratiekamp en de rest van zijn leven vierde hij dat als een overwinning. Ik kan me niet herinneren dat hij ooit een dag níet permanent over de oorlog praatte. Een van mijn vroegste herinneringen: met z’n tweeën stonden...
19 februari, 2017 - /blog/1112/como-sanneke-van-hassel.html
Jongen, zoek het maar uit. Ik pakte m’n koffers en schreef een kort briefje: ‘Ben naar Como, Grand Hotel Tremezzo, Ciao!’ Wat zal hij op zijn neus kijken. Die sukkel denkt vast dat Como een gehucht in Iowa is. Dat je ook over de oceaan heen kunt vliegen is nog nooit bij hem opgekomen. Jaky steekt zijn hoofd onder m’n stoel en doet een greep in mijn tas. Ik pak hem af en haal mijn toilettas eruit. Even een kleine check, wat poeder op neus en wangen. Jaky graait ...
30 juli, 2020 - /blog/3132/neue-welt.html
Op een straathoek in Kreuzberg, Berlijn, liggen twee witte mannen bovenop een zwarte jongen. Ze schreeuwen. In de worsteling heeft de jongen zijn Nike-schoenen uitgetrapt. De mannen zijn agenten in burger, ze dragen pistolen in holsters. Mensen kijken vanaf een afstandje zwijgend toe. Er wordt gefilmd. Een mengeling van sensatiezucht en walging lijkt alle toeschouwers te verstijven. Mijn geliefde zegt zacht: ‘Laat er niks gebeuren.’ De agenten krijgen versterking van colleg...