Zoeken
Pop en Literatuur (69): Green Day en J.D. Salinger

20 August, 2019 - /blog/2753/pop-en-literatuur-69-green-day-en-j-d-salinger.html

‘Who wrote Holden Caulfield ?’ vraagt Billie Joe Armstrong van Green Day zich af. Het antwoord is natuurlijk ‘J.D. Salinger’. Tenminste, dat was de schijver die het personage Holden Caulfield in het leven riep in zijn beroemde roman The Catcher in the Rye (1951), waarmee hij definitief zijn naam vestigde. De invloed van dit boek op de popmuziek staat buiten kijf, al heeft dat een tragische oorzaak: Mark Chapman droeg een exemplaar ervan bij zich op 8 december 1980, de...


Woorden als wapens #2. De vrijheid van Zadie Smith (Merel Aalders)

3 May, 2019 - /blog/2608/woorden-als-wapens-2-de-vrijheid-van-zadie-smith-merel-aalders.html

Sadie Een schrijfster waar ik tegenwoordig lyrisch over ben is Zadie Smith. Ik was dat nooit, Zadie had allang een soort superheldenstatus, waardoor ik niet het idee had dat ik nog iets nieuws zou ontdekken door haar werk te lezen. Toch werd haar werk me opgedrongen door het curriculum van de UvA – en daar ben ik blij om ook. Zadie heeft al vele jonge lezers geïnspireerd en is daarmee het soort voorbeeld waar werkelijk behoefte aan is: een vrouw die alle andere vrouwen willen zijn, en d...


Pop en literatuur (99): Bruce Springsteen en John Steinbeck

30 June, 2020 - /blog/3107/pop-en-literatuur-99-bruce-springsteen-en-john-steinbeck.html

  The tractors came over the roads and into the fields, great crawlers moving like insects, having the incredible strength of insects […] Snub-nosed monsters, raising the dust and sticking their snouts into it, straight down the country, across the country, through fences, through dooryards, in and out of gullies in straight lines. They did not run on the ground, but on their own roadbeds. They ignored hills and gulches, water courses, fences, houses. Nee, dit is ge...


Pop en Literatuur (49): Titus Andronicus en Walt Whitman

19 February, 2019 - /blog/2484/pop-en-literatuur-49-titus-andronicus-en-walt-whitman.html

Beeld: Walt Whitman, ca. 1860 - ca. 1865 | by The U.S. National Archives   De punkband Titus Andronicus ontleent zijn naam aan een toneelstuk van Shakespeare. En daarmee is de toon meteen gezet. Veel van hun nummers bevatten literaire, filosofische of historische referenties. Dat geldt misschien wel het sterkst voor hun album The Monitor (2010). Het is een concept-album over de Amerikaanse burgeroorlog. De hoes is voorzien van vervaagde foto’s uit die tijd, uit The ...


Blijf gewoon boodschappen doen (en we zijn niet in oorlog met de islam)

29 March, 2016 - /blog/467/blijf-gewoon-boodschappen-doen-en-we-zijn-niet-in-oorlog-met-de-islam.html

Alsof de burgers daar de aanslagen wel verdiend zouden hebben of doodgaan gewoon niet zo erg zouden vinden. Nieuw is dat niet. Ten tijde van de Vietnam-oorlog beweerde een Amerikaanse generaal dat de Vietnamezen een andere relatie met de dood zouden hebben dan wij westerlingen. Zij zouden minder opzien tegen de dood dan 'wij'. Er is niet heel veel veranderd sinds toen.  Het kan niet genoeg worden benadrukt dat terrorisme zelden tot nooit een reéle bedreiging voor de staat vormt die d...


Pop en literatuur (57): Kendrick Lamar en Alice Walker

23 April, 2019 - /blog/2589/pop-en-literatuur-57-kendrick-lamar-en-alice-walker.html

Cor's Pop & Literatuurlijst op Spotify: In 2015 bracht Kendrick Lamar het album To Pimp a Butterfly uit, met daarop dit nummer. De naam van het album is een (nogal verdekte) literaire verwijzing naar de roman To Kill A Mockingbird , die eerder in deze reeks besprekingen al eens centraal stond . In die roman is, zoals ik toen al liet zien, de mockingbird (de spotlijster) een symbool van onschuld. Onschuld die de nek wordt omgedraaid. Dat gewelddadige gegeven wordt door Lamar ver...


Ode aan J.G. Ballard

30 August, 2017 - /blog/1540/ode-aan-j-g-ballard.html

"Dit is gebaseerd op de tekst van JG Ballard uit 1984 (goed jaar naar het schijnt) getiteld ‘What I believe’. Een tekst die begint met twee heerlijke woorden, namelijk: 'Ik geloof.' Ik geloof in de schoonheid van obsessie, in de ontroering van verwoesting, in het angstaanjagende van stilte, in het hypnotiserende van lelijkheid, in het erotische van een auto-ongeval, in het destructieve verlangen van verveling. Ik geloof dat mijn woede terecht is en dat mijn waanzin op...


Ik heb geleefd #15. Zieke Averil (54) mag van zichzelf pas sterven als de kinderen groot zijn

5 March, 2019 - /blog/2507/ik-heb-geleefd-15-zieke-averil-54-mag-van-zichzelf-pas-sterven-als-de-kinderen-groot-zijn.html

Wanneer kun je als moeder met een gerust hart doodgaan? Je kinderen zouden tenminste gesetteld moeten zijn, vindt Averil Verkaik (54). Zelfstandig wonen, voor zichzelf kunnen zorgen. Dat laatste wordt lastig voor haar oudste. Zoon Daan heeft een progressieve spierziekte en zit in een rolstoel. Zijn hersenen doen het prima (5 vwo), maar voor zijn verzorging is hij afhankelijk. Daan was een van de hoofdrolspelers in de vierdelige VPRO-documentaireserie Stuk, over het reilen en zeilen in een reval...


Ik heb geleefd #17. Ismaël (43) heeft uitgezaaide kanker maar gaat niet dood: ‘Ik ga voor radicale remissie’

19 March, 2019 - /blog/2533/ik-heb-geleefd-17-ismael-43-heeft-uitgezaaide-kanker-maar-gaat-niet-dood-ik-ga-voor-radicale-remissie.html

Vorige week werd filmmaker Ismaël Lotz (43) aangereden door een Porsche. Het voetgangerslicht sprong op groen, hij stak over. En wat denk je: de bestuurder gaf vol gas. Boem. Lotz dook op de motorkap en sloeg met zijn vuist tegen de voorruit. "Wat doe jij nou man!" Maar de bestuurder negeerde hem. Welkom in Los Angeles. Deze ochtend kan hij er om lachen. Het zou een weinig heroïsch einde geweest zijn. Zuur ook, als je probeert te overleven met kanker.   Amerika Lotz ...


Woorden als wapens #8. Je weet dat je dit wil (Merel Aalders)

20 June, 2019 - /blog/2691/woorden-als-wapens-8-je-weet-dat-je-dit-wil-merel-aalders.html

Deze week las ik het verhalenbundeldebuut You know you want this van Kristen Roupenian. Die zou veelbelovend moeten zijn, aangezien het korte verhaal Cat person dat ze in de New Yorker publiceerde in 2017 meeliftte op de #metoo-golf, viral ging en immens populair werd. Zelf vond ik dat verhaal ook intrigerend, niet omdat het nu zo bijster goed geschreven was, maar omdat het ergens een tijdje bleef hangen. Ik kreeg er maar niet de vinger op gelegd: wat wilde ze hiermee nou precies zeggen? ...


« 1 ... 6 7 8 ... 12 »
Blijf op de hoogte

Volg onze sociale media voor het laatste nieuws: