Zoeken
Nieuws 1378 Blog 1378
Samuel is een heel lief jongetje, maar soms ook zo moeilijk door dat autisme

13 December, 2017 - /blog/1795/samuel-is-een-heel-lief-jongetje-maar-soms-ook-zo-moeilijk-door-dat-autisme.html

Dat heel lieve jongetje is op zulke momenten best een vervelend kereltje, hoewel we altijd tijdig proberen te bedenken dat hij het niet kan helpen dat hij de godganse dag Teletubbies kijkt op zulke dagen. Dat we tussendoor alles meteen moeten opruimen. Dat hij voortdurend van hot naar her loopt, rommelt in tassen waarin hij niets te zoeken heeft, telkens de ijskast opentrekt of opeens met een iPhone losjes in zijn handen door de kamer loopt. Dat autisme hoort nu eenmaal bij het syndroom van Kle...

Wie was de Walrus?

14 December, 2017 - /blog/1798/wie-was-de-walrus.html

* Ruim twintig jaar geleden had ik een relatie met een hasjhandelaar, waardoor ik kennis maakte met een bijzonder milieu: die van de Amsterdamse hasjkantoren. Mijn toenmalige vriend was eigenaar van een van de grotere kantoren. In het milieu waar hij deel van uitmaakte opereerden de handelaren in de luwte. Er is weinig over die wereld geschreven, dat hoor ik ook van misdaadjournalisten. Op de kantoren waar ik in De Walrus over schrijf werd alleen hasj verhandeld, nooit cocaïne of pill...

Morgen

13 December, 2017 - /blog/1799/morgen.html

Ik las wat in De Wereld Van Gisteren van Stefan Zweig. Onverwachts ontroerden zijn heldere formuleringen me. ‘Ten slotte organiseerden zelfs de arbeiders zich en veroverden zij een genormaliseerd loon en een ziekenfonds, dienstboden spaarden een oudedagsverzekering bij elkaar en betaalden van tevoren een uitvaartverzekering voor hun eigen begrafenis. Alleen wie zonder zorgen naar de toekomst kon kijken, kon tevreden van het heden genieten.’ De wereld die Zweig beschrijft, de tij...

Vandaag | 'Tathmandu,'

15 December, 2017 - /blog/1802/vandaag-tathmandu.html

Vandaag staan alle tuinstoelen op het terras een overhemd met korte mouwen palmbomen, azuurblauwe golven en roze ondergaande zonnetjes haar vader zit buiten, gebruind ‘Tripoli, Tunis, Teheran,’ mijn vriendin zoekt oogcontact ‘Tokio,’ hij blijft voor zich uit staren ‘Taipei, Tbilisi, Timboektoe,’ gaat zij verder dan opeens, tegelijk, ze zien elkaar: ‘Tegucigalpa!’    â€˜Tathmandu,’ mijn vriendin ondeugend ‘Tarimaribo,â...

Brieven uit Genua

5 March, 2016 - /blog/419/brieven-uit-genua.html

En ‘Worden wie je bent’, dat is ook het motto dat letterlijk en bij voortduring voorkomt in ‘Brieven uit Genua’, jouw nieuwe roman, of is het toch een brievenboek, een soort-van-maar-ook-weer-niet-echt vervolg op dat om onbegrijpelijke redenen nietmet de AKO Literatuurprijs bekroonde meesterwerk ‘La Superba’. Worden wie je bent, schrijf je, is een opgave. Terwijl het in de letterlijke betekenis niet al te ingewikkeld zou moeten zijn. Je wordt wakker, staat op, en gaat een beetj...

Gesundheit und Soziales

6 March, 2016 - /blog/420/gesundheit-und-soziales.html

Hij dacht: de mens is niet gemaakt voor grote momenten, maar voor een heleboel kleintjes. Op grote momenten ervoer je niets anders dan een dwingend gevoel dat je iets buitengewoons moest ervaren. Daarom dronk men dan maar sterke drank. Zijn telefoon ging. Hij hoopte dat het ding van het aanrecht trilde en in duizend stukjes te pletter sloeg tegen de stenen keukenvloer. Hij haalde diep adem en liet zich onder water zakken. Als je iemand in gedachten ombrengt, ben je dan een moordenaar?...

Promis und Stars

6 March, 2016 - /blog/421/promis-und-stars.html

Zijn moeder zei: wat ga je dan doen? Hij zei: ik ga beroemd worden. Zijn vader zei: die is zo weer terug. Ze hadden zwijgend taart gegeten en daarna was hij naar zijn kamer gegaan om zijn spullen in te pakken. In huis was het stil. Op straat ook. Hij haatte die stilte. Hij haatte hoe alles maar gewoon voorbijging; de dagen stonden op repeat. Hij nam de eerste trein, het was nog donker. Zijn vader bleef in bed. Zijn moeder bracht hem naar het station. Ze bewoog voortdurend ha...

Moederland

6 March, 2016 - /blog/425/moederland.html

Een dromerige blik langs ons heen, en daaronder een donkere en confronterende die ons ergens op wijst. Beide blikken laten iets van hun binnenkant zien; ze verzoeken in hun beleefde stilte om een wederblik, om contact, wat betekent dat wij niet alleen aanschouwers zijn van een tekening, maar worden aangespoord om als beschouwers hierop in te gaan. Om te reageren, waarmee we ook iets van onze binnenkant laten zien. En dan zijn we nog niet eens met lezen begonnen. Moederland heet een ...

Alles nur ein Spiel

7 March, 2016 - /blog/426/alles-nur-ein-spiel.html

Het was niet januari 2016, het was augustus 1928. Na een extreem kort repetitieproces vol tegenslagen, ging Die Dreigroschenoper in premiëre. De generale repetitie had tot vijf uur die ochtend geduurd. Er was tot op de laatste minuut geschrapt, geschreven en gescholden. De acteurs waren gesloopt. Na het openingslied, Die Moritat von Mackie Messer , bleef het doodstil in de zaal. De eerste twintig minuten werd er met de moed der wanhoop gespeeld voor een ijzig publiek, dat pas ontd...

Terug naar de Wunderkammer

7 March, 2016 - /blog/427/terug-naar-de-wunderkammer.html

Mijn vader het hem gekregen van een Indiase maharadja als steekpenning voor een scheepsvracht. Het was nota bene een asbak. Zilveren plakkaten versierden de wangen, in de opengesperde bek kon je as kwijt, de ooggaten waren sigarettenhouders en bovenop de kop was plaats voor een doosje lucifers. Dit was tegelijkertijd het mooiste, het lelijkste en het fascinerendste object dat ik bezat. De tijgerschedel paste prachtig bij mijn andere kroonjuwelen: schelpen en uitgedroogde zeesterren gevonde...

« 1 ... 51 52 53 ... 138 »
Blijf op de hoogte

Volg onze sociale media voor het laatste nieuws: