27 maart, 2017 - /blog/1210/dubbel-geneukt-gestorven-genaaid.html
‘Dus,’ zei Tony, zijn glas volschenkend, ‘als we nou toch met dit lijk opgescheept zitten dan kunnen we net zo goed even naar ’m gaan kijken.’ ‘Naar ’m kijken?’ ‘Ja, naar ’m kijken.’ ‘Durf jij?’ vroeg Bill. ‘Kweenie.’ ‘Knijp je ’m?’ ‘Tuurlijk. Ben hier niet in getraind,’ zei Tony. ‘Vooruit. Jij trekt ’t laken naar achteren,’ zei Bill, ‘maar vul eerst me glas bij. Eerst inschenken, dan ’t laken wegtrekken.’ ‘OkÃ...
18 januari, 2019 - /blog/2422/amphitrite.html
Op het KNSM-eiland staat ‘Amphitrite’, een ambitieuze beeldengroep met fonteinen zoals je die weinig ziet in Amsterdam, maar eerder zou verwachten in Rome. Een klassieke schoonheid, geen moeilijke abstracties of dubbele gelaagdheid. Gewoon een ouderwetse voorstelling uit de Griekse mythologie, ambachtelijk geboetseerd en in brons gegoten. Als het leven ingewikkeld is, kan je beter zelf niet ook moeilijk gaan doen. Mijn fiets valt om door de wind als ik voor het beeld sta. Ik bedenk me ...
1 februari, 2019 - /blog/2453/berichten-uit-de-biotoop-stemprothese.html
Ik klop het stof van mijn kleren en neem de gehoorbeschermer van mijn oren, hang hem in mijn nek. Houtje, Cor en Frank, de drie mannen van de Technische Dienst, zijn gearriveerd en vleien zich neer in hun kantine naast de werkplaats. Ik strijk over het tafelblad dat ik aan het schuren ben. Bijna klaar. ‘Wil je ook koffie?’ roepen ze. Ik draai me om en vraag voorzichtig of ik nog even door mag gaan met schuren. Cor fronst. ‘Als jij nou je koptelefoon opdoet, hebben wij er geen last va...
27 maart, 2017 - /blog/1208/een-wonder.html
Ik had die man een maand niet gezien of gesproken en het zag er niet naar uit dat daar ooit nog verandering in ging komen. Ik had hem geblokkeerd voor WhatsApp en sms-verkeer. We moesten elkaar af en toe wel mailen voor praktische zaken. Na lezing verwijderde ik zo’n mail direct. Zelfs zijn naam kon ik niet in mijn buurt verdragen. Ik had aan die twee schatten uitgelegd dat papa en mama nu dus echt ruzie hadden, dat we daarom van de een op de andere dag niets meer met z’n vieren ded...
26 april, 2020 - /blog/3050/ik-heb-geleefd-61-nikita-33-liet-14-embryo-s-invriezen-maar-zal-nooit-moeder-worden-ze-is-ongeneeslijk-ziek.html
Het ergst, schrijft Nikita Weijgers-Van Hasselt, was toch het moment dat haar haren uitvielen. ‘Ik had zo’n mooie lange bos met krullen. Ik voelde me echt mezelf niet meer: één borst, kaal en aangekomen door alle medicatie.’ Dat was in 2015. Nikita uit Rijsbergen zat toen middenin de chemo’s. Haar borst was afgezet omdat er twee tumoren in zaten. ‘Zo heftig op je 28ste.’ Nikita doet haar verhaal via de mail, omdat een interview aan de telef...
21 april, 2016 - /blog/523/netjes-vragen.html
Ook vreemd is dat ze haar bericht begint met een andere voornaam: ‘Hier Lieke. Ik zag je op Snapchat en vond je zo ontzettend hot dat ik je beter wil leren kennen.’ En ik zit dus helemaal niet op Snapchat! Aan het einde van de mail gaat ze klankrijmen: ‘Laat me dra iets weten zodat we kunnen afspreken en samen een hete tijd beleven’. Dat woordje ‘dra’ ook: ‘laat me dra iets weten.’ Het staat er echt. Je zou bijna gaan terugmailen. De Amerikaanse staat Utah heeft kijken naar...
12 maart, 2019 - /blog/2522/ik-heb-geleefd-16-theo-78-ik-wil-niet-kwijlend-in-een-rolstoel-eindigen.html
Soms denkt Theo Verhoeven (78): ze houden me voor de gek. Hij heeft acute leukemie, maar voelde zich nog geen minuut ziek. De bloedkanker werd in de zomer van 2017 gevonden tijdens een ‘apk’, zoals hij het zelf zegt. Tien jaar eerder was hij genezen van blaaskanker en het leek hem slim weer eens te laten checken of hij gezond was. Hij bleek dodelijk ziek. "Ik werd direct in het ziekenhuis opgenomen. Zat ik daar in mijn spijkerbroek tussen de zieke mensen." Bevreemdend. Die wi...
11 mei, 2017 - /blog/1338/tokyo-expatwife-1-de-pornospeeltuin.html
Schuin tegenover het Yoyogi Uehara treinstation bevindt zich een kleine speeltuin. Deze bestaat uit vier schommels naast elkaar en twee bankjes langs het hek ertegenover. Het speeltuintje wordt aan drie zijden door gebouwen omgeven. Ik kom er dagelijks langs. Mijn kinderen houden van schommelen en dat is in deze speeltuin niet anders. De schommels hebben roestige maar sierlijke stalen kettingen, waarvan een afzonderlijke schakel een centimeter of dertig lang is. Hele lange schakels. Zel...
20 september, 2017 - /blog/1574/met-samuel-naar-de-film-zo-moet-geluk-eruitzien.html
Het is zover, we gaan naar een film kijken in een echte bioscoop, met heel Rozemarijn. Negentien kinderen, begeleiders en een aantal ouders. Het bezoek is onder meer een gevolg van eerdere columns, waarin het ging over schaamte; dat we het moeilijk vonden om een voorstelling te bezoeken, omdat reguliere bezoekers zich zouden kunnen storen aan het lawaai. Talloze bioscopen meldden zich daarop om hun deuren te openen voor een speciale bijeenkomst. Samuel loopt zelf de garage uit naar de bios...
28 september, 2018 - /blog/2269/berichten-uit-de-biotoop-aanbidders.html
Beste Sabine, Ik heb je hulp nodig, tenminste, als je me wilt helpen. Jij woont in De Biotoop. Nu zag ik laatst een jonge vrouw op de Kerklaan fietsen en ze betoverde me en fascineerde me. Ik heb het vermoeden dat ze ook in De Biotoop woont. Het gaat om een jongedame met een donkere zogenaamde shaved head-look (dus net of de tondeuse erover gehaald is). Stond haar fantastisch. Ook had ze een hond voor in de bak van haar fiets liggen. Weet jij misschien wie dit is? Zo ja, wi...