25 april, 2018 - /blog/2049/de-selectie-merit-vessies.html
SNORKELEN een meisje wacht in het water tot ze verdrinkt ze heeft er een snorkel bij opgezet het lastige aan wachten is dat je niet weet hoe uitzichtloos de situatie is halverwege de dag vraagt iemand haar hoelaat de metro gaat ze antwoordt: ik weet niet hoe laat het is ik weet niet hoelang je moet wachten hoelang ik hier al sta ze bijt op het plastic in haar mond tot het vervormt en tegen haar verhemelte schuurt, ze bijt tot het op oude kauwgom lijkt er...
18 oktober, 2017 - /blog/1646/hetoo.html
Immers, je bent nog steeds een kind van tien en meer dan ooit zou ik willen dat het voor altijd kon blijven duren. Want wanneer ik aan jouw toekomst denk, dan denk ik deze dagen ook wel eens aan een nacht, lang geleden, in een Russisch hotel. Een meisje met zwarte haren en net als jij, een bril. Een lift, een donkere opslagkamer voor schoonmaakspullen en dat ik het zo raar vond dat ze haar mond niet open deed, hoe moest ik dan met mijn tong naar binnen? En zodra ik haar beha had losgeknoopt, wi...
28 maart, 2018 - /blog/2010/op-de-ipad-werkt-samuel-als-een-diskjockey-die-zijn-set-bij-elkaar-aan-het-sprokkelen-is.html
We hadden Samuel geleerd op de iPad naar filmpjes te kijken, met een koptelefoon op. Dat was handig voor in het vliegtuig naar een vakantieadres, het was fijn toen hij te vroeg wakker was en zich niets aantrok van de jetlag, en ook in de droevige tijd rond de dood van opa, toen de hele dag vrolijkheid van zijn verzameling dvd'tjes ongepast was. Hoe hij het doet, doet hij het, maar eindeloos tikt dat rechterwijsvingertje op het glas van het apparaat. Teletubb...
9 juli, 2016 - /blog/708/phone-home.html
Het was de tweede keer dat ik ‘m zag, de eerste keer was in 1983. Ik wist er niet veel meer van, behalve dat het een gepapiermacheed buitenaards wezen betrof dat een wijsvinger de lucht in hield omdat hij van de telefoon gebruik wilde maken. ‘Phone home’, klonk het door de stemvervormer. Meer herinneringen had ik er niet aan. Sowieso heb ik niet veel herinneringen aan 1983, het is tot kwab verworden. Ik was een jaar eerder met gymnasium-advies van de lagere school gekomen, maar had g...
6 april, 2016 - /blog/490/het-lid.html
‘Sinds wanneer bent u lid, meneer Van Deun?’ ‘Sinds eergisteren.’ ‘Dan kunt u 75% van uw lidgeld integraal recupereren. Wat is uw lidnummer?’ ‘Dat weet ik niet.’ ‘Het staat op uw lidkaart.’ ‘Ik heb mijn lidkaart opgegeten.’ ‘Waarom heeft u dat gedaan?’ ‘Als ik gefrustreerd ben ee...
1 december, 2016 - /blog/950/date-night.html
Na een paar minuten maakte Willem een grapje. Hij deed onze baby na. Dat deed hij heel vaak sinds Ezra de wereld in gekatapulteerd werd. Ezra klinkt in zijn imitaties zoals Adriaan van Dis. Net zoals de afgelopen weken moest ik ook nu veel te hard lachen. Ik bedoel: Willem is een grappige man, maar je kunt ook overdrijven. En dat deed ik nu al een maand gulzig. Steeds weer schreeuw ik van de lol om elke kleine verdraaiing van zijn stem, tot Willem op een gegeven moment zijn grollen staakt en me...
1 augustus, 2018 - /blog/2190/de-dubbelganger-van-de-baas.html
Pas na de lunch waren we ons huisje uit gekropen. Het was de hele week 40 graden geweest, onze actieradius beperkt tot de koelkast, de airco en het zwembad. Ik trok mezelf omhoog uit het water, veegde mijn gezicht droog met mijn handdoek en deed mijn bril weer op. Toen zag ik hem op een ligbed iets verderop, onder een parasol. Oscar van Gelderen, uitgever van Lebowski, mijn baas. Fuck. Twee druppels water, spot on, niet van echt te onderscheiden, al twijfelde ik. Een zwarte speedo, moeilij...
22 oktober, 2020 - /blog/3189/afwachten.html
Om niet van verveling de gordijnen in te klimmen sloot ik een verstofte buizenradio aan die al bij het grofvuil stond. Er kwam geen verstaanbaar woord uit, maar Italiaans, Spaans en Turks. Het was een wereldradio. Het luidsprekertje kraakte alsof ‘Radio Oranje’ ieder moment kon aanvangen: ‘In de eerste plaats wil ik met u allen in diepe ontroering het Vaderland gedenken dat zo zwaar getroffen is.’ De grootste gelijkenis met de huidige crisis leek me dat ...
30 maart, 2020 - /blog/3004/verlichting.html
Om aan de crisis en aan het virus te ontkomen besloot ik de afgelopen week een boek op te pakken dat ik jaren heb laten liggen. De historie van mejuffrouw Sara Burgerhart van Betje Wolff en Aagje Deken moest ik ooit voor mijn studie lezen. Ik kwam niet verder dan de helft. Toen ben ik gestopt. Ik vond het saai en langdradig. Natuurlijk komt het elk jaar in de klas aan de orde als ik de Verlichting behandel tijdens mijn literatuurlessen en dan lepel ik braaf op...
23 mei, 2016 - /blog/575/de-nieuwe-ibm.html
Sinds een paar jaar kijk ik vooral tv via het internet. Zo kom ik op een avond terecht in Coen Verbraak's programma Kijken in de Ziel : Schrijvers. Ik weet niet precies wat dat is, een ziel, maar in deze context gaat het vast om persoonlijkheid, om temperament. Verbraak vraagt zijn gasten hoe ze schrijven. Jan Siebelink heeft twaalf geslepen potloden in allerlei kleuren klaarliggen. A.F.Th. werkt op een IBM typemachine. Hij heeft zelfs een paar reserve-exemplaren. Het schrijven op een typema...