31 mei, 2016 - /blog/600/misschien-zou-u-eens-psychedelische-muziek-moeten-proberen-joachim-stoop.html
Eén keer toen Gandalf in zijn gevecht met de Balrog in Moria’s ravijn viel. ‘Is Gandalf dood, mama? Hij is toch niet echt dood!?’ De tweede keer toen het gruwelijk griezelige middenstuk van Pink Floyd’s ellenlange ‘Echoes’ me in mijn half verduisterde zolderkamertje overviel. Ik had die zomer net twee dingen ontdekt die mijn leven gingen veranderen: Tolkien en underground – de verzamelnaam die mijn vader pertinent voor psychedelic, flower power, prille hardrock en alles tu...
10 december, 2019 - /blog/2867/pop-en-literatuur-82-nona-hendryx-en-zora-neale-hurston.html
De roman T heir Eyes Were Watching God is een poëtisch meesterwerk van de Amerikaanse schrijfster Zora Neale Hurston. Ze maakte deel uit van de zogenaamde Harlem Renaissance , een groep zwarte schrijvers die furore maakte voor de Tweede Wereldoorlog. De poëtische beschrijvingen van de verteller contrasteren met de dialogen die juist in spreektaal weergeven worden. Dat draagt echter wel bij aan de levensechtheid van de personages. Hoofdpersoon van het boek is Jani...
22 juli, 2020 - /blog/3124/dit-is-de-inleiding-bij-maar-waar-kom-je-echt-vandaan-van-robert-vuijsje-gesprekken-over-afkomst-met-100-landgenoten.html
* De autochtone Nederlanders die zich sinds kort afvragen waarom ze ineens wit moeten worden genoemd terwijl ze toch gewoon blank waren. De jonge Nederlandse Marokkanen die niet alleen rekening moeten houden met het meedogenloze oordeel van de Hollanders, maar ook van wat zogenaamd hun eigen mensen zouden zijn. De inwoners van Brabant of Friesland die zich helemaal geen Hollanders voelen, maar wel zo worden genoemd omdat het een handige aanduiding is voor autochtone N...
5 mei, 2020 - /blog/3057/een-joodse-voorgrond.html
Op mijn dertigste verjaardag zat ik in Auschwitz. Daar zat ik niet zoals mijn oom Nathan - die eigenlijk een oom van mijn vader is, maar ook mijn broertje en ik hebben hem altijd oom genoemd. Oom Nathan was het enige familielid dat levend terugkeerde uit een concentratiekamp en de rest van zijn leven vierde hij dat als een overwinning. Ik kan me niet herinneren dat hij ooit een dag níet permanent over de oorlog praatte. Een van mijn vroegste herinneringen: met z’n tweeën stonden...
13 juni, 2018 - /blog/2126/de-selectie-willemijn-bussink.html
Jef Maas staat in de deuropening als we aan komen lopen, Jef heeft het een pak toiletpapier onder zijn arm geklemd, ik draag een rugzak. Met een sigaret tussen zijn lippen staat Maas in het felle zonlicht. Hij wuift. Als ik het huis bereik zie ik de donkere poriën in zijn gezicht, de aderen die aan het oppervlak van de paarse huid rond zijn neusvleugels liggen. Jef en ik geven hem beiden een kus op zijn wang. ‘Hoi Pap.’ zeggen we. Maas drukt de sigaret uit tegen de deurpost en wrijf...
20 maart, 2017 - /nieuws/1186/arnon-grunberg-op-shortlist-libris-literatuur-prijs-2017.html
'Geweldig nieuws!' reageerde Arnon vanuit een niet nader te specificeren plek in Londen. 'Maar ik moet nu weg! Ik moet nu weg!' We feliciteren ook de andere genomineerden en onze collega-uitgevers. Naast Moedervlekken van Grunberg werden geselecteerd: Schuld van Walter van den Berg, Het smelt van Lize Spit (you go, Das Mag!), Wil van Jeroen Olyslaegers, Zachte riten van Marja Pruis en De tolk van Java van Alfred Birney. May the best man win. Tijdens de p...
8 maart, 2017 - /blog/1156/samuel-is-een-jongen-van-1-jaar-in-het-lijf-van-een-puber.html
Kinderpsychiater Karlijn Vermeulen van Karakter (kinder- en jeugdpsychiatrie) en het Radboudumc zit aan de lange zijde van de tafel, Samuel aan het hoofd. Hij kijkt onwaarschijnlijk chagrijnig, want hij houdt niet van dit soort tests. Calimero noemen wij hem altijd als hij zo kijkt, omdat zijn mondhoeken dan zo hangen. De psychiater zet haar kinderstem op en zegt: 'Dit is een lief konijntje.' Een wit konijn op batterijen loopt in de richting van Samuel ('hij komt jou een kusje geven'), sta...
25 december, 2018 - /blog/2400/kerst-in-suriname.html
Kerstmis in Suriname Chris Polanen Als kind in Suriname geloofde ik dat mijn opa's geest terugkeerde om afscheid te nemen van mijn oma en dat je 's nachts een jonggestorven bruid op straat tegen kon komen of de geest van een lang geleden vermoorde gouverneur op een wit paard. En als je pech had, de echt gevaarlijke: de yorka's, leba's en bakru's. Een ontmoeting met een van hen kon je dood betekenen, dat wist iedereen. Ik geloofde, net als veel Suriname...
14 maart, 2018 - /blog/1976/boekenweek-special-philip-k-dick.html
Het vaderding ‘Het eten is klaar,’ zei mevrouw Walton op gebiedende toon. ‘Ga je vader halen en zeg tegen hem dat hij z’n handen moet wassen. Hetzelfde geldt voor jou, jongeman.’ Ze droeg een dampende braadpan naar de keurig gedekte tafel. ‘Hij is buiten in de garage.’ Charles aarzelde. Hij was nog maar acht jaar oud en het probleem dat hem dwarszat zou zelfs Hillel in verwarring hebben gebracht. ‘Ik...’ begon hij onzeker. &nb...
26 maart, 2019 - /blog/2545/ik-heb-geleefd-18-zieke-nicole-38-ik-weet-nog-niet-of-mijn-zoon-op-mijn-begrafenis-komt.html
De zoon van Nicole Verjans weet niet wat doodgaan is. Mitch (13) heeft het syndroom van Down. Mama is ziek, dat begrijpt hij wel. Iets met buikpijn. "Voor hem is een dokter iemand die je beter maakt. Hij snapt niet dat ik zo vaak ga.’’ Mitch Zoon Mitch wil nooit mee naar het ziekenhuis. Hij heeft er zelf te vaak gelegen, onder meer vanwege een openhartoperatie en later voor een pacemaker. Hoe moet dat dan als Nicole (38) voor langere tijd zou worden opgenomen? "Dat weet ik niet. He...