Zoeken
Tokyo Expatwife #11: Oorlog

22 september, 2017 - /blog/1578/tokyo-expatwife-11-oorlog.html

Onlangs ging ik op een zondag met mijn gezin zwemmen op de Nederlandse ambassade. De ambassade heeft een grote lap grond en bevindt zich in het hartje van Roppongi, met uitzicht op de Tokyo Tower. Er is een enorm zwembad waar je, in tegenstelling tot in de rest van Japan, wel gewoon met tatoeages mag zwemmen. Mensen vinden tatoeages hier vies en onfatsoenlijk, en dat heeft alles met de Yakuza te maken: de Japanse maffia. Hoe dan ook, ik heb een vriend die op de ambassade werkt met kin...


Het systeem

21 februari, 2017 - /blog/1118/het-systeem.html

We weten allang dat een vrouw kiest voor iemand die op haar vader lijkt en een man trouwt zijn moeder. In díe valkuil waren man en ik in elk geval niet getrapt. Zijn moeder en ik zijn totaal verschillende types, zoals mijn vader en hij twee absolute tegenpolen zijn. Maar ik had nooit aan de verborgen dynamieken in onze familiesystemen gedacht. Logisch. Wie denkt er aan iets wat verborgen is? Ik woonde een hele dag familieopstellingen bij. In de ochtend ging ik er goedgemutst naartoe....


LIVEBLOG: Lebowski in tijden van lockdown

2 juli, 2020 - /blog/2975/liveblog-lebowski-in-tijden-van-lockdown.html

  Tip van de redactie: Olaf Tempelman schrijft in  de Volkskrant  over veiligheidsrituelen  6 juli - Het dragen van een konijnenpootje en andere rituele maatregelen tegen onheil vinden we sinds de groei van de wetenschap onnodig. Maar hoe groot is de rol van wetenschap bij het opstellen van bijvoorbeeld maatregelen tegen corona? Is de anderhalvemetersamenleving niet ook gewoon een aloude bezwering? Het antwoord van Olaf Tempelman lees je  hier .&nb...


Als je van beren leren kan (Robert van Munster)

29 maart, 2016 - /blog/469/als-je-van-beren-leren-kan-robert-van-munster.html

'Papa blijft hier,' zegt Herman, hij heeft een hand van mama vast. Ik stap uit bed en heb mijn kleren ook al aan. Beneden zie ik papa in bed liggen, hij slaapt. Mama pakt mijn hand vast. 'Kom mee naar de auto,' zegt mama. We stappen met zijn drieën in. De deuren trekken we dicht en ze maken geen geluid. Mama start de auto en rijdt de schuur uit. Herman en ik zitten achterin. 'Ik heb wel zin om te verhuizen,' zegt Herman. Door de voorruit zien de bomen er geel uit, achter ons zijn ze rood. Mama...


Somebody's watching me

2 oktober, 2017 - /blog/1601/somebody-s-watching-me.html

Op de vraag of hij goed tegen kritiek kan, antwoordt hij: ‘Megaslecht.’ Om die reden leest hij geen recensies. Ik zeg ook altijd dat ik recensies over mij niet lees. Wat ik verzwijg is dat ik om de zoveel tijd mijn eigen naam in Google invoer. Wie iets lelijks over mij zegt komt op de zwarte lijst. Ik weet verder niet wat dat inhoudt, die zwarte lijst. Het is niet echt een lijst. Bovendien ben ik zowel slecht met gezichten als met namen, regelmatig maak ik een vrolijk praatje met ieman...


Kritisch (column)

6 augustus, 2018 - /nieuws/2198/kritisch-column.html

Als single ben je een graaggenode gast, want je maakt nog eens wat mee. Niet zelden zit je bij de smug married aan tafel om hun seksleven enigszins op te spicen met je doldrieste avonturen en wanneer de gastvrouw na zeven gintonics in tranen opbiecht dat ze al drie maanden niet geneukt hebben, ga je toch nog enigszins opgelucht naar huis. Het plaatje, dat ze zo zorgvuldig in stand houden op Instagram door foto’s van kussen bij ondergaande zon, of hand in hand door een tropische zee, gelar...


johnlennon19401980

23 april, 2016 - /blog/528/johnlennon19401980.html

Van een overleden vriend van mij verwacht ik nog elke dag antwoord op mijn vraag: ‘wanneer gaan we nou kaasfonduen?’ We hadden besloten dat samen te gaan doen: kaasfonduen. Met bleke stukjes stokbrood aan een prikkertje in de lava roeren. Het voelt nog niet alsof dat er echt nooit van zal komen, wat volgens ik meen de Libelle betekent dat ik zijn dood nog niet heb verwerkt. Maar zo vreemd is dat niet, het is ook pas tweeënhalve week geleden. Ik weet nog precies wat ik de...


Gek

16 april, 2016 - /blog/514/gek.html

Onmiddellijk begon het monster met de blikken tanden het ene na het andere nieuwsfeit de kamer in te spuwen. Buiten daalde de donkerte langzaam neer, alsof de stad behoedzaam werd ingestopt door een reuzenhand. En hoewel Louis die dag niks bijzonders had gedaan, werd hij bevangen door die bepaalde vermoeidheid, die een mens voelt wanneer iets te gebeuren staat. Een vriend had hem gezegd dat elke gebeurtenis die het nieuws haalde, draaide om iemand die gezien wilde worden. En dat was waar. Ieder...


Pop en literatuur (21): William S. Burroughs, Duran Duran en Patti Smith

25 juli, 2018 - /blog/2183/pop-en-literatuur-21-william-s-burroughs-duran-duran-en-patti-smith.html

Vorige week besprak ik al de enorme invloed van William S. Burroughs op de popmuziek. Het boek van Burroughs dat misschien wel het meest invloedrijk is gebleken, is The Wild Boys: A Book of the Dead (1971). Het vormde (inderdaad, ja) de inspiratie voor het nummer ‘ The Wild Boys ’ (1984) van Duran Duran. Het boek is een fragmentarische science-fiction roman, waarin met filmische beelden een groep homoseksuele jongens wordt beschreven die een bende vormen en dood en verderf zaaien. He...


Woorden als wapens #7. De parade (Merel Aalders)

7 juni, 2019 - /blog/2666/woorden-als-wapens-7-de-parade-merel-aalders.html

‘Een schrijver met het hart op de juiste plaats. Ja, zeg maar het prototype van de geëngageerde auteur. Een man die het niet bij woorden laat, maar ook stevig de handen uit de mouwen steekt.’ Zo besprak De Morgen begin dit jaar de Amerikaanse auteur Dave Eggers . In een serie over strijdlustige schrijvers kan ik niet om hem heen, en dus bleef ik eens wat dichter bij huis en las De parade . Ik ben een van de vele mensen die van hem alleen De cirkel lazen, het sidderend dichtsloeg en a...


« 1 ... 35 36 37 ... 54 »
Blijf op de hoogte

Volg onze sociale media voor het laatste nieuws: