5 september, 2017 - /blog/1551/hond.html
Het café waar we heengingen, daar komt meestal geen hond. Op een paar oude mannen na dan. Niet dat alle oude mannen honden zijn, maar in dat café kunnen ze je even droevig aankijken met van die door drank verlopen ogen. Sommige mannen lijken te leven met het idee dat het niet uitmaakt of ze morgen nog wakker worden. Misschien is dat ultieme vrijheid. Die avond troffen we het café leeg aan. Maar toch, een paar uur later, toen wij al dronken waren, kwam er een...
4 juli, 2017 - /blog/1432/hard-boiled-in-de-hangmat.html
Denis Johnson – Sta stil (Nobody Move) De kleine krabbelaar Jimmy Luntz krijgt schuldeisers achter zich aan en verweert zich eigenlijk net iets te goed. Maar ook weer niet goed genoeg om van de problemen af te zijn. Gelukkig ontmoet hij een vrouw die ook goede redenen heeft om ergens anders opnieuw te beginnen, en liefst met medeneming van een kapitaaltje dat haar man bij elkaar heeft gestolen. Het is een vermakelijk tussendoortje van een van de beste schrijvers van de afgel...
26 september, 2016 - /blog/823/working-on-a-musical-rick-lightstone-1954-2016.html
Het boek zou uiteindelijk ook bij Lebowski verschijnen, en zijn liefde voor street art – en de mijne – leidde tot een langdurige samenwerking die tot de dag van gisteren ongoing was. We draaiden veel projecten samen bij het American Book Center, waar hij al sinds 1988 werkte, ik vroeg hem regelmatig om de commerciële inschatting van een bepaald (Engelstalig) boek dat we al dan niet wilden uitgeven, en hij was ook een onvermoeibare matchmaker: hij introduceerde me bij de goede mensen van Ho...
12 april, 2017 - /blog/1262/al-die-lieve-reacties-op-de-stukjes-over-samuel-zijn-een-werkelijke-steun.html
Velen willen zelf ook hun verhaal kwijt over een gehandicapt kind in de familie. Op hun beurt nemen ze ons mee op hun reis langs instanties en wat dies meer zij. Of ze laten gewoon hun hart spreken, uit vreugde, soms ook uit wanhoop. Al die reacties geven ons een tintelend gevoel. Ze werken op het gemoed, meestal op een fijne, zalvende manier. Soms laten ze droefenis na. We ontmoeten zoveel aardigheid, als reactie op de belevenissen van en met Samuel in zijn microwereld. In een grote werel...
16 mei, 2018 - /blog/2088/de-selectie-marieke-polderdijk.html
Omgeploegd Ik ben geboren in een naakt lichaam als een lammetje wiens vochtige huid voor het eerst de koude lucht raakt. Ik bestond nog niet. Mijn open poriën ademden witte dampwolkjes uit terwijl ik mezelf ontvouwde en intuïtief mijn vorm aannam. Mijn nog slapende, wazige ogen zagen alles als één zuiver geheel. De wereld was knisperend stro. Ik heb daarna mijn vlees glad en warm gekneed tot het niet meer van mij leek, maar van een verre kennis, iemand waar je even ko...
29 maart, 2017 - /blog/1219/disneyland-is-een-aanrader-met-een-gehandicapt-kind.html
De logische volgende stap was een bezoek aan het Dolfinarium in Harderwijk. Samuel zat nog voor de eerste rij, in zijn rolstoel, in de zogenoemde spetterzone, met een blauw zeil over de schoot. Hij toonde totaal geen interesse voor de kunstige sprongen van de beesten. Hij keek voortdurend achterom, of wij dicht genoeg bij hem waren. Pas toen een dolfijn, alsof die om aandacht vroeg, vlak voor zijn neus een duik nam en Samuel een plens water over zijn gezicht kreeg, was hij bij de les. Tot ...
20 augustus, 2020 - /blog/3143/brexit.html
Eerst loop je zonder hoop en vol vrees een duister steegje in en dan kom je plots in een weelderige binnentuin. Van dood naar levend. Een zekere verrijzenis. Tussen wat ongesnoeide planten tref ik een vrouw met kort haar. Haar lichaamstaal, uiterlijk en opgeruimde manier van spreken doen denken aan actrice Judi Dench als M in James Bond. Het zal mijn gebrek aan verbeelding zijn maar iemand die zo schoon is van alles, doet me wilde escapades in het huwelijk of op de dansvloer vermo...
15 maart, 2017 - /blog/1176/als-we-samuel-horen-is-de-zomer-in-aantocht.html
Gelukkig zijn wij geen jury, maar mama en papa. Wij lezen zijn taal en zijn gedachten, we wegen zijn nukken en oprispingen. In onze herinnering heeft hij trouwens één keer mama gezegd, op Moederdag nota bene, maar dat is alweer ruim tien jaar geleden. De doorbraak in spraak leek aanstaande, doch bleef uit. Het was in retrospectief een geluksmoment pur sang. Samuel is vooral eu, of eeeuuuu, of eeeeuuuuuuu. Dat is zijn woord, zijn klank. Kort uitgesproken, langgerekt, hard of zacht, al met...
13 januari, 2019 - /blog/2414/blauwe-tanden-daan-doesborgh.html
Wetenschappers van de universiteit van York ontdekten in een Duits klooster het skelet van een non die daar in de elfde eeuw moet hebben gewoond, en de poëtische naam B78 heeft gekregen. In haar tandsteen vonden de onderzoekers kleine deeltjes lapis lazuli, een steen die voornamelijk in Afghanistan wordt gewonnen, en in de middeleeuwen vooral voor het maken van pigment werd gebruikt. Omdat de steen ook toen al helemaal uit Afghanistan moest komen (het pigment uit lapis lazuli heet ultramarijn,...
8 maart, 2017 - /blog/1156/samuel-is-een-jongen-van-1-jaar-in-het-lijf-van-een-puber.html
Kinderpsychiater Karlijn Vermeulen van Karakter (kinder- en jeugdpsychiatrie) en het Radboudumc zit aan de lange zijde van de tafel, Samuel aan het hoofd. Hij kijkt onwaarschijnlijk chagrijnig, want hij houdt niet van dit soort tests. Calimero noemen wij hem altijd als hij zo kijkt, omdat zijn mondhoeken dan zo hangen. De psychiater zet haar kinderstem op en zegt: 'Dit is een lief konijntje.' Een wit konijn op batterijen loopt in de richting van Samuel ('hij komt jou een kusje geven'), sta...