12 June, 2017 - /blog/1391/gevangene.html
'Kom jij maar eens mee mediteren,' had ze geschreven. Misschien wilde ze me vermoorden. Maar ik vond zo’n mailwisseling toch een omslachtige voorbereiding op een moord. Eenmaal binnen, kon ik niet meer terug. Mijn penvriendin had een grote sleutelbos in haar hand en zei: 'Welkom.' Ik vergezelde haar op haar ronde langs de cellen. We liepen door lange lege gangen waaraan: gesloten deuren, waarachter: een mens. Een mens. Een mens. Enz. De atmosfeer w...
13 June, 2017 - /blog/1397/tokyo-expatwife-5-je-bent-in-japan-lul.html
Veel mensen willen afspreken. Dat geeft een dubbel gevoel. Ik vind het leuk bekenden te zien, maar wekelijks afspreken met Hollanders draagt niet bij aan het gevoel aan de andere kant van de wereld te zitten. Dagelijks contact met vrienden en familie is hier geen probleem. Dat is fijn, maar ook irritant: je bent nooit echt weg. Natuurlijk is het contact is een keuze; niemand dwingt me bereikbaar te zijn en mijn sociale media te checken. Maar de telefoon brandt in mijn handen, zelfs als hij...
14 June, 2017 - /blog/1399/zo-erg-is-een-natte-luier-niet-van-een-zestienjarige-jongen.html
Samuel is niet zindelijk. Geregeld komt een medewerker van de apotheek dozen vol luiers brengen. Tena voor de dag, Absorin voor de nacht. Onze verzekering vergoedt ze gelukkig. Gemiddeld draagt Samuel drie luiers per dag. De eerste krijgt hij als hij opstaat, de volgende ergens gedurende de dag, de laatste als hij naar bed gaat. Af en toe heeft hij 's ochtends een beetje doorgelekt. Zijn nachten zijn lang. We proberen de luier zo goed en strak mogelijk om te doen. Daarna een onderbroek ove...
15 June, 2017 - /blog/1400/geluk.html
Mijn huisgenoot en ik zouden die avond de huur afdragen aan de huisbaas. Op tafel leegde ik mijn zakken en ook de huisgenoot kwam met een groot pak geld op de proppen. We keken ernaar, toen telden we het. Een paar minuten voor de afgesproken tijd schreef de huisbaas dat hij verhinderd was. Los van dat ik het, op een kleinzerige manier, onbehoorlijk vond om zo vlak van te voren af te zeggen, was het niet de eerste keer. Het bleek haast onmogelijk om met deze man af te spreken; al maanden pr...
16 June, 2017 - /blog/1401/de-haard-en-de-salamander-voorpublicatie-fahrenheit-451-van-ray-bradbury.html
Het was een bijzonder genoegen om dingen opgegeten te zien worden, om ze verkoold te zien, en veranderd. Met de koperen spuitkop in zijn handen, de reusachtige python die zijn giftige kerosine op de wereld spuwde, dreunde het bloed in zijn hoofd, en zijn handen waren de handen van een buitengewoon dirigent die alle symfonieen van het oplaaien en branden speelde om de fl arden en houtskolen ruines van de geschiedenis neer te halen. Met zijn symbolische helm, 451 genummerd, op zijn onverstoorbare...
15 June, 2017 - /blog/1402/kritische-massa-voorpublicatie-high-rise-van-j-g-ballard.html
Nu alles weer normaal was, verbaasde hij zich erover dat er geen duidelijk begin was geweest – er was geen tijdstip aan te wijzen waarna het leven een merkbaar sinistere wending had genomen. De torenflat bood met zijn veertig verdiepingen en duizend appartementen, met de supermarkt en de zwembaden, de bank en de basisschool – allemaal feitelijk geïsoleerd hoog in de lucht – meer dan genoeg mogelijkheden voor confrontaties en geweld. Zijn eigen studio op de vijfentwintigste ve...
16 June, 2017 - /blog/1406/dat-gebeurt-hier-niet-voorpublicatie.html
Hier in Vermont was het evenement waarschijnlijk minder pittoresk dan het op de westelijke prairies geweest zou zijn. Het had wel sterke momenten: er was een sketch waarin Medary Cole (maalderij & veevoeder) en Louis Rotenstern (maatpakken – persen & reinigen) verklaarden dat ze Brigham Young en Joseph Smith waren, historische figuren van de staat Vermont, en met hun moppen over hun denkbeeldige meerdere echtgenotes deelden ze evenzovele geestige plaagstoten uit aan de aanwezige d...
16 June, 2017 - /blog/1407/roze-bh.html
Ik ben in de Weggeefwinkel. Ongeveer een keer per week kijk ik er rond. In onze woongemeenschap brengen veel mensen overbodige spullen en kleding naar deze ruimte, zodat anderen ze weer kunnen gebruiken. Mijn man vond er een sporttas, precies op het moment dat hij er eentje nodig had. Ik haalde er twee leuke jurkjes vandaan en een jas die ik veel draag. Mijn oudste zoon is er vaste klant, die richtte er zo’n beetje zijn hele kamer mee in en mijn jongste zoon was blij met een paa...
19 June, 2017 - /blog/1410/juiste-oplossing.html
Een echt grote opluchting is het pas dat ik niet meer steeds op hoef te letten hoe de man in huis zich vandaag voelt, en hoe ik daar het beste op kan anticiperen, of juist niet-anticiperen. Er is ruimte voor mij. Ik blijk hier nu gewoon vrij te mogen rondlopen in om-het-even-wat-voor humeur. Want er is niemand meer waarbij ik – als ik niet mijn aller koddigste zelf ben – bang ben nóg meer uit de gratie te raken. Er is ook niemand meer waarachter ik schuil kan gaan. Maar ik moet t...
19 June, 2017 - /blog/1411/blauw-erik-jan-harmens-en-rick-de-leeuw.html
BLAUW mijn favoriete kleur is blauw lichaam aan een haak in de kou berijpt als de sprei bij mijn grootvader die te krent'rig voor een kachel op de logeerkamer het lichaam tolt alleen in het rond als ik 't duw met mijn schouder of mijn kont als straf, als het geen antwoord geeft op vragen of als opdoffer voor stille lege dagen waarin de levenden mij zo tergen in de tram de ontspanning die ik voel in het pak koffie ...