16 mei, 2017 - /blog/1343/imaginaire-man.html
Ik was al zeker twaalf toen ik mijn imaginaire vriend influisterde dat ik te oud voor hem werd. Ik tekende een ander vriendinnetje voor hem, gaf haar een naam. En weg was-ie ook echt. Helemaal verdwenen. Had ik tot dan toe altijd iemand aan mijn zijde gehad met wie ik alles deelde, nu stond ik er voor het eerst van mijn leven alleen voor. Nou, dat was wat. Bij dezen zal ik ook afscheid nemen van de imaginaire man. Mijn imaginaire man vraagt zich nu af of ik deze column niet ...
24 december, 2020 - /blog/3230/soepkip.html
Toen we, vorig jaar en al die jaren ervoor, nog met z’n allen kerst mochten vieren, toen er nog tradities bestonden zoals een groot huis huren en daar een week in verblijven met ongeveer twintig personen bestaande uit een eclectische mix van familie, vrienden en kinderen, toen we in die fijne kerstperiode nog met grote groepen bij elkaar mochten komen om samen spelletjes te spelen en samen uitgebreid te koken, had ik me bedacht een kip te bereiden. We hadden vooraf met een de...
24 oktober, 2019 - /blog/2826/de-muur.html
Vandaag neem ik een trein naar Berlijn. Treinen die naar het oosten rijden brengen allerlei connotaties met zich mee. Van onvrijheid en vernietiging tot bevrijding. Voor dat laatste zal ik Berlijn bezoeken: 9 november is het dertig jaar geleden dat de muur viel. Voor een reportage spreek ik mensen over hun leven vandaag de dag en in de tijd voor de Wende. Je zou kunnen zeggen dat de geschiedenis dertig jaar geleden eindigde, of dat het juist een nieuw orgelpunt was. Of het begrip ‘Ostalg...
17 juni, 2020 - /blog/3096/lees-een-fragment-uit-het-verbrande-huis-van-bodil-de-la-parra.html
Witte pier 1974 Op mijn tiende verjaardag mag ik tien kinderen uitnodigen. Ik heb een selectie gemaakt van vriendjes en vriendinnetjes, de leukste kinderen zijn overgebleven. Tot nu toe had ik mijn verjaardagen thuis gevierd en gingen we zaklopen, aardappels stempelen of, heel avontuurlijk, een speurtocht houden in de buurt, maar dit jaar is het tijd voor iets unieks. Mijn vader heeft bedacht om naar Schiphol te gaan en daar de vliegtuigen te bekijken. Het komt daarbij goed uit ...
6 februari, 2017 - /blog/1069/kleine-dingen-waar-ik-stiekem-blij-van-word.html
Dat we ons sowieso slecht aan ons eigen schema blijken te houden. Dat het eigenlijk beter met ons gaat als we elkaar door de week wél af en toe zien, dan als wij elkaar helemaal niet zien. Bij thuiskomst de auto voor onze deur zien staan met een achterbak vol hout voor in de kachel. Man die voor mij en hem een Indiase curry heeft gemaakt en voor de meisjes spaghetti bolognese. En dat hij als hij de curry serveert, zegt dat er eigenlijk nog verse koriander bij moet en gehakte ...
5 februari, 2020 - /blog/2927/zelfstandig.html
Het was mijn moeders 69e verjaardag. De stoep van mijn ouders stond vol supersonische fietsen met ingenieuze sturen van mijn ooms en tantes. Heel lief; twee aan twee. Eén oom werd gebeld op zijn Nokia en hoorde dat de 69-jarige slager uit een naburig dorp gestorven was. Elke keer als er iemand binnenkwam, was er het nieuwtje: Weet je wie er ook dood is? En kwam er aan mij de vraag: Is je vriend er niet? ‘Ben jij nu eigenlijk helemaal zelfstandig?’ vroeg de tante die als laatste binn...
26 maart, 2019 - /blog/2545/ik-heb-geleefd-18-zieke-nicole-38-ik-weet-nog-niet-of-mijn-zoon-op-mijn-begrafenis-komt.html
De zoon van Nicole Verjans weet niet wat doodgaan is. Mitch (13) heeft het syndroom van Down. Mama is ziek, dat begrijpt hij wel. Iets met buikpijn. "Voor hem is een dokter iemand die je beter maakt. Hij snapt niet dat ik zo vaak ga.’’ Mitch Zoon Mitch wil nooit mee naar het ziekenhuis. Hij heeft er zelf te vaak gelegen, onder meer vanwege een openhartoperatie en later voor een pacemaker. Hoe moet dat dan als Nicole (38) voor langere tijd zou worden opgenomen? "Dat weet ik niet. He...
6 september, 2018 - /blog/2238/kurhaus.html
We stiefelden tussen het plastic verpakkingsmateriaal en ik vertelde dat mijn moeder al zo’n twintig jaar droomt dat ze in dit museum woont. Eens in de zoveel jaar keert die droom terug. Mijn geliefde zei: ‘Hier kun je mooi wonen.’ Later bestelden we schnitzels in een aangenaam truttig restaurant tegenover het museum. Mijn vriend zei: ‘Er zit niets anders op dan in Duitsland te gaan wonen, de mensen zijn hier tenminste vriendelijk. Dat brutale gedoe in Amsterdam.’ Ik be...
7 april, 2020 - /blog/3020/ontsnappen.html
Laatst zat ik weer eens in een auto, al was het er één zonder dak, al schraapten m’n billen zowat over het wegdek en voelde ik de kou langzaam in al m’n botten kruipen. Het was geweldig. Na twee weken was ik eindelijk verder dan vijf kilometer van huis. De zon scheen extreem fel. De hemel was absurd blauw. Ik keek mijn ogen uit op de snelweg. Voorzichtig blies ik leven in mijn dooie vingers. Wat was de wereld groot en mooi. Voor één dag was ik ontsnapt aan de maatregelen...
19 juni, 2018 - /blog/2136/pop-en-literatuur-16-nirvana-en-patrick-sueskind.html
In de zogenaamde liner notes van het album In Utero (1993) bedankt Nirvana een hele reeks personen, onder wie ‘Susskind, Patrick’. De spelling van zijn naam mag dan wat merkwaardig zijn, de reden voor dit bedankje laat zich makkelijk raden. Het tweede nummer van het album, ‘Scentless Apprentice’, is duidelijk gebaseerd op de roman Das Parfum, die Geschichte eines Mörders (1985) van Patrick Süskind. Nirvana – Scentless Apprentice &nb...