1 February, 2018 - /blog/1897/i-m-menno-wigman-gedicht-binnenbrand.html
Binnenbrand Beelden, beelden, zo helder en geheim dat ik op slag verstijfde - elke boom, het hele bos keek mee. Ik schrok niet eens, ik viel meteen twee dijen in toen ik het vond. Pas later kreeg het een verhaal. Zoals vandaag. Wie graaft mijn glimlach op? Wie engelt me het bed in? De meisjes onder mijn matras, die zijn zo snel, die bliksemen op mijn bevel hun kleren uit, die heten niet, die leven niet, die zijn zo weggelegd. Maar 's avonds zie ik soms...
22 March, 2020 - /blog/2982/ik-heb-geleefd-56-rob-weet-sinds-een-maand-dat-hij-als-heeft-toekomst-is-in-een-klap-anders.html
De trap staat nog in de grondverf. En in de hal moet het laminaat nog gelegd worden. 'Gaan we niet meer doen', zegt Rob Verheijen (57) resoluut. 'We gaan hier zo snel mogelijk weg.' Rob woont sinds kort samen met zijn vriendin Nanda in Harderwijk, want hij kreeg een nieuwe baan bij de gemeente Lelystad. Hun voormalige woonplaats Deventer lieten ze achter zich. Misschien wel voor altijd, was het plan. Maar toen kwam hun leven in een stroomversnelling. Nieuwe toekom...
9 January, 2020 - /blog/2895/spleen.html
Deze week moest ik in het mediapark in Hilversum zijn. Het was er koud, mistig en verlaten. Afgelopen zomer was ik er voor het laatst, in het holst van de nacht. De temperatuur was toen tropisch, maar het mediapark eveneens verlaten. Ik was er voor een interview met Nooit Meer Slapen. Omdat ik aan de vroege kant was, rookte ik een sigaret bij de nachtportier om de tijd te doden. Hij sliep weinig en leerde me dat ‘je je lichaam moet opvoeden’. Je kunt je lichaam laten wennen aan mind...
19 March, 2020 - /blog/2977/sarah-sluimers-quarantainelogboek-het-applaus-klonk-al-maar-het-ergste-moet-nog-komen.html
De tuindeuren stonden open omdat door dat binnen blijven onze huid vliegtuigschraal dreigde te worden. De kinderen sliepen, de avond was lentekoud. Een huis verder begon iemand te klappen, toen nog iemand. Het leek daar even bij te blijven, maar al snel hoorden we hoe op de hoek van de straat een hele groep inzette. Eén vrouw schreeuwde daarbij als een ontketend dier. TE GRETIG Al die tuintjes, die mensen die daar in het donker stonden, hekjes ertussen, de dri...
16 November, 2018 - /blog/2348/verdrijving-uit-het-paradijs.html
#2. Verdrijving Uit Het Paradijs Ik ben onderweg naar Nieuw-West. Ik hoop tegen een kunstwerk aan te fietsen om over te schrijven. Ooit vond ik op Marktplaats een moederfiets. De verkoper wilde onder station Lelylaan afspreken, in Nieuw-West dus. Het was daar erg donker en alles wees erop dat ik een fiets kocht die gestolen was van een moeder. Mijn zoon moest nog geboren worden en omdat ik bang was dat karma hem een aandoening zou geven als ik deze fiets kocht, kwam ik met lege hand...
9 December, 2020 - /blog/3219/verraad.html
‘Gaat zij ook mee?’ vroeg ik toen ook zijn oudste dochter op de achterbank plaatsnam. ‘Dat kan wel,’ zei M. terwijl hij de motor startte. ‘Hij slaapt als een os.’ ‘O, oké.’ Het liep tegen middernacht. Er was het gekwebbel en gegiechel van drie meisjes op de achterbank. Een meisje van tien, twaalf en veertien. Mijn tienjarige en ik waren op zaterdagavond pizza gaan eten bij M en zijn kinderen. We kwamen met de trein, en hij had aangeboden ons met de aut...
20 March, 2018 - /blog/1993/woestijn.html
Als de wind goed staat en ik in de tuin zit, vang ik soms een flard op van de muezzin die twee kilometer verderop, vanuit de minaret van de Ulu-moskee op de kop van de Utrechtse wijk Lombok, tot het gebed oproept. Het is een indrukwekkende actieradius. De stem van Allah reikt ver. Toch verbleekt de Lombokse muezzin tot een fluisterend muisje bij het geweld waarmee zijn collega’s mij wekten op mijn reis vorige week. Het was vlak voor zonsopgang, en de azaan (oproep tot gebed) zwol aan tot een ...
23 September, 2019 - /blog/2780/ik-heb-geleefd-36-ingo-45-leidde-een-zorgeloos-leven-tot-hij-als-kreeg-ik-wil-dat-mijn-dochters-weten-wie-ik-was.html
Zijn dochtertje was in paniek. Ze had gehoord dat dode mensen naar de hemel gingen. ‘Maar ik ken de hemel helemaal niet’, had ze gezegd. ‘Hoe moet ik jullie daar straks dan vinden?’ Vader Ingo Bouman (45) had een oplossing: ‘We wachten links na de ingang.’ Het zal niet lang meer duren voor hij zijn plek voorbij de hemelpoort inneemt. In april werd hij gediagnosticeerd met de dodelijke spierziekte ALS. Een enorme klap in zijn gezicht, zijn vader was daar ook aan overleden. ‘To...
5 May, 2020 - /blog/3057/een-joodse-voorgrond.html
Op mijn dertigste verjaardag zat ik in Auschwitz. Daar zat ik niet zoals mijn oom Nathan - die eigenlijk een oom van mijn vader is, maar ook mijn broertje en ik hebben hem altijd oom genoemd. Oom Nathan was het enige familielid dat levend terugkeerde uit een concentratiekamp en de rest van zijn leven vierde hij dat als een overwinning. Ik kan me niet herinneren dat hij ooit een dag níet permanent over de oorlog praatte. Een van mijn vroegste herinneringen: met z’n tweeën stonden...
16 May, 2018 - /blog/2087/voorpublicatie-calypso.html
Gezelschapsmens Hoewel er een hele industrie rond vijftigplussers is opgebouwd, kan ik je verzekeren dat er weinig leuks is aan ouder worden. Het enige voordeel is misschien dat het je een logeerkamer oplevert. Sommigen krijgen er eentje gratis wanneer hun kinderen het huis uit gaan en anderen, zoals ik, omdat ze goed hebben geboerd en zich een groter huis kunnen veroorloven. ‘Loop maar mee,’ zeg ik nu. De kamer waar ik de gasten naartoe breng, is ...