Zoeken
Benoemen

14 augustus, 2017 - /blog/1509/benoemen.html

Onze toilettas is er al. Onze toilettas is gisteren alvast met mijn vriendin en haar gezin meegereisd. Nu moeten alleen wij nog maar daar zien te geraken. Bij onze toilettas. Het blijft ongelooflijk dat wij morgen aan de overkant Albanië zien liggen, terwijl we nu nog zo ontzettend hier zijn. Hier. Met onze drie halfgevulde koffertjes, onze reispapieren en de vliegtijden. Ik weet wel dat ik het in deze Summer of Love niet over mijn huwelijk zou hebben, maar het blijft al net z...


Eigen Huis en Tuin, met Mick en Roel #4

24 maart, 2020 - /blog/2990/eigen-huis-en-tuin-met-mick-en-roel-4.html

Dit is deel 4. Lees de voorgaande brief hier .  Lieve Roel,  Je bent geen hamsteraar, je hebt gewoon slechte weekboodschappen gedaan. Drie potten bejaardengroente en een paar pakjes rijst, als een student die net op zichzelf is gaan wonen. Wij zijn inderdaad Indisch, of nee, ík ben Indisch en mijn meisje is Moluks. Niet hetzelfde, hoewel we beide erg van rijst houden (geheel in lijn met jouw twijfelachtige aanname, haha). Eet jij je rijst met boter en suiker?  P...


Deskundigen over de dood #2: Geestelijk verzorger Annemieke Kuin: ‘Sterven is eenzaam, niemand weet hoe het voelt’

3 augustus, 2020 - /blog/3133/deskundigen-over-de-dood-2-geestelijk-verzorger-annemieke-kuin-sterven-is-eenzaam-niemand-weet-hoe-het-voelt.html

  De dood, daar leven we een leven lang naartoe. Wie ongeneeslijk ziek is, telt soms de maanden, de weken, de dagen. De pechvogel die op een toevallige dinsdagochtend onder de bus loopt, blijft het aftellen bespaard. Alle mannen en vrouwen die ik voor deze krant sprak over hun aangekondigde dood, hoopten - ondanks hun vaak belabberde gezondheid - dat ze toch ‘goed’ zouden sterven. Maar wat is goed? Waar voor de één euthanasie een uitkomst lijkt, klampt de ander zich vast aa...


Trap

3 mei, 2017 - /blog/1321/trap.html

Ik bedankte haar maar zei: ‘Misschien moet je de dakloze bij de ingang een pastille aanbieden, die man staat de hele dag op de tocht, hij ziet eruit alsof hij op z’n minst keelpijn heeft.’ ‘Goeie.’  De man wilde wel en graaide een vuist vol snoepjes. Ze verdwenen in zijn jaszak. Een andere vriend wilde daklozen liever geen geld maar iets te eten geven. Hij had eens gevraagd aan een vrouw: 'Kan ik iets voor u meenemen uit de winkel?' 'Een flesje cola,' had ze geantwoord...


Grapje

12 januari, 2017 - /blog/1011/grapje.html

Dat hun leven er na de vakantie écht anders uit gaat zien. Met een schema. Een vader daar. Een moeder hier. Met twee keer per week samen eten. Tenzij alles anders loopt natuurlijk. Tenzij hij dadelijk eindelijk ‘grapje’ zegt. ‘Grapje, dit was een test om te kijken of je echt van me hield.’  Tenzij het vlammetje bij man - binnen nu en een paar dagen - weer is opgeflakkerd. Het zoú toch kunnen? Als ik maar iets beter m’n best doe. Dan kunnen we de meisjes zeggen dat het ...


De kinderen gaan naar Parijs en ik onttakel hun ouderlijk huis

29 oktober, 2018 - /blog/2322/de-kinderen-gaan-naar-parijs-en-ik-onttakel-hun-ouderlijk-huis.html

Op het moment dat mijn meisjes met hun vader, zijn vriendin en haar dochters, voor de Mona Lisa zullen staan, sjouw ik onze bank het huis uit. Hoe en met wie weet ik nu nog niet precies. Organiseren is niet mijn sterke punt. Maar waarschijnlijk heb ik het erop aan laten komen. Gisteren stuurde ik een mailtje of er mensen waren die me in deze herfstvakantie konden helpen. Ja, dat had ik eerder kunnen doen. Maar eerder zag ik het niet voor me. Niet echt. Nu pas loop ik door ons huis, trappen...


Ibiza

24 januari, 2017 - /blog/1044/ibiza.html

‘Als jullie het niet erg vinden blijf ik op bed liggen. Maar je kan me vragen wat je wilt en ik heb de hele dag de tijd, behalve als ik mijn schoonheidsslaapje doe.’ De Uitbater is een telg uit een beroemde dynastie van industriëlen. Nadat hij zich in de jaren vijftig ontworstelde aan het benauwde elitaire milieu van zijn ouders is hij als bon vivant naar Ibiza getrokken. Daar heeft hij alle ‘tijdperken’ met de neus erbovenop mee gemaakt. Ook al zat hij zo af en toe ook wel weer e...


De rust die ik voelde toen ik volmondig ‘ja’ zei

20 mei, 2019 - /blog/2630/de-rust-die-ik-voelde-toen-ik-volmondig-ja-zei.html

Ik herinner me hoe ze aan wal werd gedragen; vrienden en familie in een sliertje erachteraan. Het was een bruiloft alleen voor intimi. Het beeld van haar gezwollen voeten, eentje naar links, eentje naar rechts. Ze werd het dichtstbijzijnde café binnengebracht. Op een houten bankje gelegd. Tot de ambulance arriveerde. In dat café, met alle stoelen op de tafels, kwam er die maandagmiddag abrupt een einde aan onze bruiloft. We gingen naar huis. We haalden Thais eten. Ik geloof nie...


Lees een fragment uit 'Het verbrande huis' van Bodil de la Parra

17 juni, 2020 - /blog/3096/lees-een-fragment-uit-het-verbrande-huis-van-bodil-de-la-parra.html

Witte pier 1974 Op mijn tiende verjaardag mag ik tien kinderen uitnodigen. Ik heb een selectie gemaakt van vriendjes en vriendinnetjes, de leukste kinderen zijn overgebleven. Tot nu toe had ik mijn verjaardagen thuis gevierd en gingen we zaklopen, aardappels stempelen of, heel avontuurlijk, een speurtocht houden in de buurt, maar dit jaar is het tijd voor iets unieks. Mijn vader heeft bedacht om naar Schiphol te gaan en daar de vliegtuigen te bekijken. Het komt daarbij goed uit ...


Ik ga weg uit mijn huis, net nu ik er écht veel van houd

14 mei, 2018 - /blog/2082/ik-ga-weg-uit-mijn-huis-net-nu-ik-er-echt-veel-van-houd.html

Zo zit ik hier in de zon met een laptop op schoot, en mijn blote voeten tegen het muurtje dat ex gestapeld heeft toen we hier net kwamen wonen. Het allereerste wat-ie na de verhuizing begon te doen, was deze muur maken van de tegels die er lagen. Maniakaal bijna. Nu, acht jaar later, is het een mooi oud muurtje geworden. Schots en scheef. Met een klimplant ertegen. Hier en daar een opening tussen de stenen; waarin schelpen liggen en allerlei andere dingetjes die we in de loop der jare...


« 1 ... 20 21 22 ... 54 »
Blijf op de hoogte

Volg onze sociale media voor het laatste nieuws: