Zoeken
Nieuws 570 Blog 570
Het einde van een tijdperk: Cor de Jong over 'Pop en literatuur'

7 July, 2020 - /blog/3114/het-einde-van-een-tijdperk-cor-de-jong-over-pop-en-literatuur.html

  Hoe pakte je het schrijven van de blogs aan? Hoe kwam je op je onderwerpen? Tijdens mijn studie schreef ik al over popmuziek en literatuur. Ik studeerde af op songteksten en die hebben altijd mijn interesse gehouden. Ik vond het interessant om teksten te verzamelen waarin verwezen wordt naar literatuur. Dus ik had al een lijstje en dat heb ik in de loop der tijd steeds verder uitgebreid. Grasduinen op internet hielp me om meer voorbeelden te vinden en daarnaast kreeg ik soms ti...

De meisjes van Emma Cline

13 December, 2016 - /blog/970/de-meisjes-van-emma-cline.html

Haar roman werd vol lof ontvangen en veelal neergezet als een boek over Charles Manson en zijn meisjesschare die in de jaren zestig gruwelijke moorden pleegden. Maar ik las het vooral als een boek over meisjes: hoe ze opgroeien, hoe onzeker ze kunnen zijn en hoe weinig houvast ze hebben in een wereld die wordt geregeerd door schoonheidsidealen en lust. Een fragment van mijn interview staat in de nieuwe Vogue , vanaf dinsdag in de winkel. Hier lees je de rest van ons gesprek, over meisjes, ...

Verhaalfragment zoals niet voorgelezen tijdens Lebowski Live

30 May, 2016 - /blog/595/verhaalfragment-zoals-niet-voorgelezen-tijdens-lebowski-live.html

Kanker komt voor in verschillende gedaanten, bijvoorbeeld de gedaante van een vrouw die Rita heet en in haar achtertuin haar maandverband uitwringt. Ik woon op het Vlaamse platteland en daar heb je nog vrouwen die hun maandverband uitwringen. Dit verhaal speelt zich evenwel in Nederland af. Ik heb van de Nederlandse gierigheid nog maar weinig ondervonden, maar ik ga er voor het gemak van uit dat daar ook maandverbanden uitgewrongen worden. Hieronder het fragment dat ik in De Nieuwe Boekhandel...

Intuïtie

28 October, 2020 - /blog/3193/intuitie.html

  Het liep tegen elven op zaterdagochtend. Begin jaren negentig. Mijn moeder was naar Gennep aan het fietsen om taartjes te kopen en mijn oma op te halen, en in de badkamer van mijn ouderlijk huis liet ik (mijn negentienjarige ik) me zakken in een gloeiendheet bad, gifgroen van de Badedas. Ik zal een toren van schuim gemaakt hebben, en aan mijn eerste echte liefde (waarmee ik nog een kwart eeuw samen zou blijven) hebben gedacht, terwijl ik de schuimtoren van links naar rechts lie...

Gedichtendag: lees een voorpublicatie uit de te verschijnen bundel van Erik Jan Harmens

31 January, 2019 - /blog/2450/gedichtendag-lees-een-voorpublicatie-uit-de-te-verschijnen-bundel-van-erik-jan-harmens.html

  * twee keer   lichaam lichaam   ik noem je twee keer daarna niet meer   weiger geen dienst maar doe het   zoals de maan het water naar zich toe trekt   als een doelwit van een criminele afrekening   dat eerst nog vol ongeloof naar de inslagen kijkt   vóórdat hij instort blauw en dan wit wordt   geef je...

Leve de avondklok en het bezoekverbod!

27 January, 2021 - /blog/3246/leve-de-avondklok-en-het-bezoekverbod.html

  Het was de zondag voor de avondklok in zou gaan. M en ik waren op bezoek bij een bevriend stel. Dat kon toen ook nog gewoon. Buiten was het guur en grijs, binnen dronken we een scroppino – een Italiaans drankje gemaakt van wodka, prosecco en sorbetijs – alsof er niets aan de hand was. Alsof we ergens op een zonovergoten terrasje zaten. Dat raad ik iedereen aan in deze barre tijden. Doe alsof u op een zomers terrasje zit met een scroppino en - zo u wilt - een heleboel vrienden&nb...

Ik heb geleefd #24. Wendy (44) is ziek: 'De dood lijkt me héérlijk'

7 May, 2019 - /blog/2612/ik-heb-geleefd-24-wendy-44-is-ziek-de-dood-lijkt-me-heerlijk.html

“De dood lijkt me héérlijk,” zegt Wendy Colijn (44) op het terras achter haar huis. In de rolstoel draait ze haar ogen ten hemel. Doodgaan betekent geen pijn meer hebben, helemaal vrij zijn. Ja, zegt ze, dat is iets om naar uit te kijken. Niet dat ze het leven zat is. Maar je door de dagen slepen in een gesloopt lichaam, dat wil ze niet meer. Overigens gaat het nu redelijk, vertelt ze terwijl ze een van haar honden achter de oren kriebelt. Dankzij een nieuw medicijn is de euthanasiev...

Vandaag | 'Tathmandu,'

15 December, 2017 - /blog/1802/vandaag-tathmandu.html

Vandaag staan alle tuinstoelen op het terras een overhemd met korte mouwen palmbomen, azuurblauwe golven en roze ondergaande zonnetjes haar vader zit buiten, gebruind ‘Tripoli, Tunis, Teheran,’ mijn vriendin zoekt oogcontact ‘Tokio,’ hij blijft voor zich uit staren ‘Taipei, Tbilisi, Timboektoe,’ gaat zij verder dan opeens, tegelijk, ze zien elkaar: ‘Tegucigalpa!’    ‘Tathmandu,’ mijn vriendin ondeugend ‘Tarimaribo,...

Kleuren zijn ze kwijt | Alles draait om dat ene

23 March, 2018 - /blog/2000/kleuren-zijn-ze-kwijt-alles-draait-om-dat-ene.html

Kleuren zijn ze kwijt de personen rennen over het plafond heen, en weer terug grijs en zwart rekken ze racen mee met de auto’s voor ons huis ze trekken de meubels langs de muren tot kauwgomslierten lang en donker, soms hel verlicht ergens in de diepte rinkelt een telefoon eindeloos lang, telkens opnieuw mijn ogen willen zien maar vallen steeds dicht mijn oren moeten horen voelen zich verplicht   Alles draait om dat ene waar omheen ik be...

Loslaten

26 August, 2020 - /blog/3146/loslaten.html

  In de doodlopende straat, voor pension Andrea, parkeren we de auto. Het lijkt op een gewoon woonhuis, maar er staat ‘pension’ op. We hebben zeven uur gereden om in dit dorpje in de voormalige DDR aan te komen. Mijn vijftienjarige op de achterbank giechelt, slaakt kreetjes, beweegt met armen en benen. Ze weet niet meer hoe ze het heeft van de zenuwen. Ze zal haar online liefde - ze communiceert al maanden aan één stuk door met haar - eindelijk gaan ontmoeten. Het geheimzin...

« 1 ... 17 18 19 ... 57 »
Blijf op de hoogte

Volg onze sociale media voor het laatste nieuws: