6 juli, 2017 - /blog/1440/gefoefeld.html
Het feest was ter ere van onze verjaardagen, en het idee werd geboren uit de hekel aan verjaardagen. Afgelopen zaterdag werden we met z’n vieren, op de kop af, een miljoen minuten oud. Voor mij persoonlijk is het grootste euvel om iets te vieren de angst dat er niemand komt. Als je dat risico spreidt over vier personen wordt die kans kleiner óf de deceptie juist groter. Maar de eventuele waarheid bleek in het midden te liggen: er kwamen mense...
23 juni, 2017 - /blog/1417/ansicht-uit-de-eeuwigheid-i-m-the-lau.html
Zoals de dichter Craig Raine ooit een marsmannetje vanaf de aarde een kaart naar huis liet sturen, met daarop het verslag van zijn belevenissen op onze planeet, zo schreef Thé ons een groet vanuit het hiernamaals. Hoewel we uit zijn woorden kunnen opmaken dat het er best goed toeven is (Sofia Loren is er ook!), missen wij hem hier op aarde nog elke dag. - Team Lebowski ANSICHT UIT DE EEUWIGHEID Lieve M., Het is hier zelfs nog donkerder dan voorspeld. Aardedo...
27 mei, 2019 - /blog/2644/poezenbekers-leek-me-een-gemakkelijke-traktatie-maar-ik-had-het-mis.html
Het was kwart over acht ’s avonds. De vaat stond nog op het aanrecht, de pannen in de week, de verdoving voor mijn kies was uitgewerkt, bleek. Het was bedtijd voor de negenjarige en de veertienjarige zei dat ze wiskunde moest maken. “Niks wiskunde!” zei ik. “Jij móét poezen maken.” Er stonden veertig kartonnen bekers op tafel. Ernaast een stapel gekleurd papier. Voor de tachtig oortjes. De negenjarige wilde graag poezenbekers met popcorn trakteren morgen. Nog voor haar ver...
22 maart, 2018 - /blog/1998/mistral.html
Waar ik me op betrapte de laatste dagen is: niets liever willen dan vluchten. Bijna elke sociale aangelegenheid – dineren aan een tafel met vreemden bijvoorbeeld– giert het onbehagen. Ik was te veel weg en vooral nergens geweest. Al nachten achtereen sliep ik in een ander bed in een andere stad. Het kasteel was prachtig maar er leek op het eerste gezicht weinig over te zeggen. Iets dat al genoeg bewonderd wordt, als een vrouw die weet dat ze mooi is, heeft doorgaans een minder t...
9 december, 2020 - /blog/3219/verraad.html
‘Gaat zij ook mee?’ vroeg ik toen ook zijn oudste dochter op de achterbank plaatsnam. ‘Dat kan wel,’ zei M. terwijl hij de motor startte. ‘Hij slaapt als een os.’ ‘O, oké.’ Het liep tegen middernacht. Er was het gekwebbel en gegiechel van drie meisjes op de achterbank. Een meisje van tien, twaalf en veertien. Mijn tienjarige en ik waren op zaterdagavond pizza gaan eten bij M en zijn kinderen. We kwamen met de trein, en hij had aangeboden ons met de aut...
19 maart, 2020 - /blog/2980/eigen-huis-en-tuin-met-mick-en-roel.html
Dit is de tweede brief. Lees deel één hier . Lieve Roel, Leuk dat je schrijft. Dank voor je brief. Ik ben bijna twee weken verkouden. Geen koorts, wel hoest en snot. Logischerwijs ga ik ervan uit dat ik aan het eind van deze week immuun ben. In de tussentijd mijd ik De Anderen (wát een verademing). Mijn vrouw en kinderen daargelaten uiteraard, en af en toe de buren. Speaking of hun, ik heb net twee pakken zware shag en een witbrood voor mijn buurman gehaald. Een wo...
1 februari, 2019 - /blog/2453/berichten-uit-de-biotoop-stemprothese.html
Ik klop het stof van mijn kleren en neem de gehoorbeschermer van mijn oren, hang hem in mijn nek. Houtje, Cor en Frank, de drie mannen van de Technische Dienst, zijn gearriveerd en vleien zich neer in hun kantine naast de werkplaats. Ik strijk over het tafelblad dat ik aan het schuren ben. Bijna klaar. ‘Wil je ook koffie?’ roepen ze. Ik draai me om en vraag voorzichtig of ik nog even door mag gaan met schuren. Cor fronst. ‘Als jij nou je koptelefoon opdoet, hebben wij er geen last va...
15 februari, 2017 - /blog/1100/het-moeilijkst-is-de-botheid-van-professionals.html
We hebben altijd gedacht: Samuel is ons overkomen, met al zijn handicaps. Laten we aardig zijn voor elkaar. Voor hem. En het ging allemaal geleidelijk bovendien. Allengs werd meer duidelijk over zijn mogelijkheden en vooral over de onmogelijkheden. We groeiden met zijn beperkingen mee. Bernique heeft wel intens gehuild toen Samuel vanuit het niets, kort na elkaar, drie epileptische aanvallen kreeg toen ik bij het WK voetbal in Brazilië was. Ze dacht even dat hij ons zou ontglippen, terwij...
7 maart, 2018 - /blog/1963/internationale-vrouwendag-1-eileen-myles.html
DE AFSCHEIDSOPNAMES ‘Je bent vijfentwintig? Ik ben vierendertig.’ Je zag er zo fantastisch uit, zittend op je grijze bank. Ik kon er maar niet achter komen wie je was. Je was in 1980 naar New York verhuisd. Je droeg Blondiet- shirts in Texas en je had op een avond nacho’s van Patti Smith gekregen. Ze zat in een auto en je keek naar haar en ze zei: ‘Hier,’ en gaf ze aan jou. Geweldig! Net voor mij had je een vriendje dat zich helemaal in het leer kleedde en zijn hoofd kaalschoo...
19 maart, 2019 - /blog/2533/ik-heb-geleefd-17-ismael-43-heeft-uitgezaaide-kanker-maar-gaat-niet-dood-ik-ga-voor-radicale-remissie.html
Vorige week werd filmmaker Ismaël Lotz (43) aangereden door een Porsche. Het voetgangerslicht sprong op groen, hij stak over. En wat denk je: de bestuurder gaf vol gas. Boem. Lotz dook op de motorkap en sloeg met zijn vuist tegen de voorruit. "Wat doe jij nou man!" Maar de bestuurder negeerde hem. Welkom in Los Angeles. Deze ochtend kan hij er om lachen. Het zou een weinig heroïsch einde geweest zijn. Zuur ook, als je probeert te overleven met kanker. Amerika Lotz ...