23 March, 2018 - /blog/2000/kleuren-zijn-ze-kwijt-alles-draait-om-dat-ene.html
Kleuren zijn ze kwijt de personen rennen over het plafond heen, en weer terug grijs en zwart rekken ze racen mee met de auto’s voor ons huis ze trekken de meubels langs de muren tot kauwgomslierten lang en donker, soms hel verlicht ergens in de diepte rinkelt een telefoon eindeloos lang, telkens opnieuw mijn ogen willen zien maar vallen steeds dicht mijn oren moeten horen voelen zich verplicht Alles draait om dat ene waar omheen ik be...
3 November, 2020 - /blog/3197/blootleggen-4-we-waren-allemaal-samen.html
– ‘Je hoeft je eigen poep nooit op te ruimen, tot je er opeens tot over je oren in zit.’ Afgelopen zomer leerden mijn vriend en ik bij een Franse dorpskroeg genaamd ‘Café de l’Univers’ Michèle kennen, een alleenstaande bejaardenverpleegster die aanhikte tegen haar pensioen, en die aldoor zei: ‘Vroeger waren we altijd samen’. Toen ik haar een keer vroeg wat ze daarmee bedoelde, zei ze: ‘Geen internet, geen mobieltjes, geen tv. We keken elkaar in ...
17 December, 2020 - /blog/3224/lockdown.html
Als bewoner van de drukste winkelstraat van de stad zag ik maar weinig veranderingen de afgelopen maanden. De zin om te kopen zit diep. Wie wil ziet in een volle winkelstraat vooral optimisme. Lege straten stemmen veel treuriger. Zo lang we kopen leven we nog, dat valt niet te ontkrachten. Maar ziek-zijn is een abstractie als je gezond bent. Uiteraard was die winkelstraat een soort luchtspiegeling geweest. De grote ketens zullen zichzelf redden, maar het meisje achter de ...
29 December, 2017 - /blog/1831/haar-moeder-spaart-nee-dan-bij-mij-thuis.html
Haar moeder spaart het hele jaar mijn vriendin verontschuldigt zich en glundert feest is bij hen echt feest het begon met het zweepje, het zadel een stroom cadeaus die groeide aanzwol en uitvloeide en pas kalmeerde bij het liefste wat ze wilde haar vader had een paardje gered het bewijs, de S van slacht voor eeuwig in zijn billen Nee, dan bij mij thuis dat is een vrolijke boel! een ommekeer mijn vader is opgestaan sluipen hoeft niet meer de...
26 February, 2018 - /blog/1940/ik-schijn-een-verwrongen-idee-te-hebben-van-het-begrip-aardigheid.html
Ik vertelde dat een boek een boek is en dat ik een bepaalde kant van mijzelf ingezet heb tijdens het schrijven. Het kan zijn dat ik hem bij tijd en wijle van de trap had willen gooien, maar daar handelt de roman niet over. “Ik vond het helemáál geen aardige man!” zei de interviewster weer. “Dat zegt mijn therapeute nu ook steeds”, zei ik. “Ik schijn een verwrongen idee te hebben van het begrip aardigheid.” “Je bent nu toch hoop ik wel écht over hem heen, hè?” ...
17 June, 2020 - /blog/3097/onze-tijd.html
Mondkapje kwijt. Nieuwe tijden, nieuwe problemen. Voor het eerst ga ik weer naar de bioscoop met een vriendin. Alles strak georganiseerd. Ook het wijntje dat we erna gaan drinken is vooraf gereserveerd. Pas als ik mijn fiets van het slot haal om naar de stad te racen, denk ik aan het mondkapje. Ik woon in Noord en kom de stad niet in zonder zo’n ding. De tijd dringt. Ik kan dat verrekte kapje dus nergens - maar dan ook echt nérgens - meer vinden. Het hele huis haal ik overhoop. Ik w...
6 June, 2018 - /blog/2118/de-selectie-pelumi-adejumo.html
Vormen Via de spiegel van de chauffeur werp ik een blik op mijn bruine haar. We knikken elkaar toe. Gisteren heb ik een haarrelaxer gebruikt en nu ben ik op zoek naar mezelf in alles dat reflecteert. Na elke weerspiegeling voel ik me kleiner. Uit het raam zie ik de voor mij bekende blonde lokken voorbij zweven. Ze proberen de bus in te halen. Ik vermijd oogcontact met alle passagiers en versnel mijn pas naar een plek achterin. Zijn entree mag ik niet missen. Witte Jezus, in...
4 May, 2016 - /blog/541/moedervlekken-dagboek-2.html
Hij wilde bij mij thuis komen en dat vond ik toen nog goed, want ik was snel geïntimideerd. Bovendien was hij beroemd, althans die indruk wekte hij, hij zei dat hij Sharon Tate had geïnterviewd. Eenmaal bij mij thuis vond hij de kleren die ik droeg niet goed. De knoopjes van mijn blouse moesten meer open, hij rommelde in mijn klerenkast, maakte zijn vinger nat en ging ermee door mijn haar. Vooral dat laatste vond ik onaangenaam. Verder is er niets gebeurd. Zaterdagochtend om half elf zou de...
16 December, 2020 - /blog/3223/saamhorigheid.html
Op de buurtgroep van Facebook tref ik ineens een foto van onze kat. Hij hangt in de armen van een vreemde vrouw en kijkt bleu de camera in. Is deze kat van jou? staat er in vette letters boven. Van mij! schrijf ik in kapitalen. En: Ik kom eraan! ‘Hij is gevonden!’ bulder ik zo hard dat het hele huis ervan trilt. Meteen trekken de meisjes en ik onze jassen en schoenen aan. De vijftienjarige typt de straatnaam in Google Maps. Het is bedtijd voor...
12 January, 2017 - /blog/1018/bontmuts.html
Deze column is ook te beluisteren, ingesproken door Jonah Falke zelf. Ze vroeg me: ‘Ik kom voor het trio, is dat hier?’ Ik zei: ‘Hier ben je goed, het trio gaat zo beginnen.’ Ze glimlachte vriendelijk, maar dat leek me uit beleefdheid. De muts zette ze niet af. Op den duur zou dat gaat zweten. Na afloop zou er afscheid worden genomen van een bekende. Iemand zei: ‘Het cadeau geven we straks met z’n allen.’ Ik glimlachte. Na het concert vertrok ik direct naar huis....