Zoeken
Sarah Sluimers quarantainelogboek: Nu is er weer ruimte voor verhalen van vroeger (of voor Frozen 2)

5 april, 2020 - /blog/3015/sarah-sluimers-quarantainelogboek-nu-is-er-weer-ruimte-voor-verhalen-van-vroeger-of-voor-frozen-2.html

  De afgelopen weken vond ik het ondoenlijk om films of series te kijken. Niets lijkt meer op de werkelijkheid of: de werkelijkheid was even zo overweldigend dat die geen aanvulling hoefde vanuit de fictie. Maar  Frozen 2  werd ons vanwege de omstandigheden door Disney+ geschonken en dus keek ik die met mijn kind. Ik zal eerlijk zijn, ik heb ’m twee keer gezien. De eerste keer moest ik huilen, maar dat was aan het begin van de quarantaine, toen sentiment een uitwe...


Sterven

24 oktober, 2017 - /blog/1664/sterven.html

Als kind kwam de mogelijke toekomstige dood van mijn oma soms ter sprake. Ik vond het toen inderdaad een ingewikkeld idee. Tegenwoordig lijkt haar einde erg dichtbij. Ze valt steeds vaker en bezeert zich dan. Haar eetlust en levenslust verdwijnen gestaag.     Altijd als ik haar bezoek na een valpartij, zegt ze lachend: ‘Ik ben een gevallen vrouw.’     En ook: ‘Hier zit een laag-bij-de-gronds mens.’     Ik lach en knik dan...


Schrijftips van Sabine: 'De laatste dag' van Beppe Fenoglio

15 juni, 2018 - /blog/2131/schrijftips-van-sabine-de-laatste-dag-van-beppe-fenoglio.html

Wat: “De laatste dag” van Beppe Fenoglio. Oorspronkelijke titel: “La paga del sabato”. Waarom : Ik kreeg dit boek aangeraden door een collega-schrijfster. Hoe : Als ik eens stoer wil schrijven, bot en zonder empathie vanuit een hoofdpersoon die vol drift zit, kan ik dit boek als voorbeeld nemen. “Ettore keek nu naar zijn moeder. Ze stond achter het fornuis, hij keek naar haar vormeloze heupen, haar platvoeten, als ze voorover boog, kroop haar onderju...


Imaginaire man

16 mei, 2017 - /blog/1343/imaginaire-man.html

Ik was al zeker twaalf toen ik mijn imaginaire vriend influisterde dat ik te oud voor hem werd. Ik tekende een ander vriendinnetje voor hem, gaf haar een naam. En weg was-ie ook echt. Helemaal verdwenen. Had ik tot dan toe altijd iemand aan mijn zijde gehad met wie ik alles deelde, nu stond ik er voor het eerst van mijn leven alleen voor. Nou, dat was wat. Bij dezen zal ik ook afscheid nemen van de imaginaire man. Mijn imaginaire man vraagt zich nu af of ik deze column niet ...


Van de Grexit naar de Brexit

5 juli, 2016 - /blog/697/van-de-grexit-naar-de-brexit.html

De woorden van de BBC presentator op de vrijdagochtend na het Brexit-referendum dreunen nog na. Het was 4.40 uur en ik was meteen klaarwakker. Vanaf dat moment hebben wij met de NOS-ploeg in Londen non stop doorgewerkt. Nu dus weer terug naar huis. In een laatste, wat afwezige, blik op Twitter voordat mijn telefoon uit moet popt de hashtag #Greece op. Het blijkt precies een jaar geleden dat de Griekse banken dicht gingen. Ik zie weer die lange rij met zwijgende mensen voor me die vlak voor midd...


Como (Sanneke van Hassel)

19 februari, 2017 - /blog/1112/como-sanneke-van-hassel.html

Jongen, zoek het maar uit. Ik pakte m’n koffers en schreef een kort briefje: ‘Ben naar Como, Grand Hotel Tremezzo, Ciao!’ Wat zal hij op zijn neus kijken. Die sukkel denkt vast dat Como een gehucht in Iowa is. Dat je ook over de oceaan heen kunt vliegen is nog nooit bij hem opgekomen.     Jaky steekt zijn hoofd onder m’n stoel en doet een greep in mijn tas. Ik pak hem af en haal mijn toilettas eruit. Even een kleine check, wat poeder op neus en wangen. Jaky graait ...


De betere boef

28 september, 2017 - /blog/1595/de-betere-boef.html

Dagboek van de dief – Jean Genet Opgegroeid in opvanghuizen en als kind onterecht als dief veroordeeld, besluit Jean Genet om zijn bestaan in de marge te omarmen. Hij trekt stelend door Europa en ontpopt zich als schrijver die diefstal niet alleen vergoelijkt, maar compromisloos romantiseert. Ook het meditatieve leven in de cel wordt door hem bezongen als opmaat naar de heiligheid die voor de misdadiger in het verschiet ligt. Genet verdomt het om te lijden onder het feit dat de sa...


De Selectie: Marieke Polderdijk

16 mei, 2018 - /blog/2088/de-selectie-marieke-polderdijk.html

Omgeploegd Ik ben geboren in een naakt lichaam als een lammetje wiens vochtige huid voor het eerst de koude lucht raakt. Ik bestond nog niet. Mijn open poriën ademden witte dampwolkjes uit terwijl ik mezelf ontvouwde en intuïtief mijn vorm aannam. Mijn nog slapende, wazige ogen zagen alles als één zuiver geheel. De wereld was knisperend stro. Ik heb daarna mijn vlees glad en warm gekneed tot het niet meer van mij leek, maar van een verre kennis, iemand waar je even ko...


Het moeilijkst is de botheid van professionals

15 februari, 2017 - /blog/1100/het-moeilijkst-is-de-botheid-van-professionals.html

We hebben altijd gedacht: Samuel is ons overkomen, met al zijn handicaps. Laten we aardig zijn voor elkaar. Voor hem. En het ging allemaal geleidelijk bovendien. Allengs werd meer duidelijk over zijn mogelijkheden en vooral over de onmogelijkheden. We groeiden met zijn beperkingen mee. Bernique heeft wel intens gehuild toen Samuel vanuit het niets, kort na elkaar, drie epileptische aanvallen kreeg toen ik bij het WK voetbal in Brazilië was. Ze dacht even dat hij ons zou ontglippen, terwij...


Woestijn

20 maart, 2018 - /blog/1993/woestijn.html

Als de wind goed staat en ik in de tuin zit, vang ik soms een flard op van de muezzin die twee kilometer verderop, vanuit de minaret van de Ulu-moskee op de kop van de Utrechtse wijk Lombok, tot het gebed oproept. Het is een indrukwekkende actieradius. De stem van Allah reikt ver. Toch verbleekt de Lombokse muezzin tot een fluisterend muisje bij het geweld waarmee zijn collega’s mij wekten op mijn reis vorige week. Het was vlak voor zonsopgang, en de azaan (oproep tot gebed) zwol aan tot een ...


« 1 ... 97 98 99 ... 131 »
Blijf op de hoogte

Volg onze sociale media voor het laatste nieuws: