13 March, 2016 - /blog/435/afterword-golden-years.html
My wife Manuela and I hosted – with the help of some friends in New York – an exhibition (called Made in Iran) in downtown Manhattan with the Iranian brothers Icy & Sot, two street artists who had just made the transition from Tabriz, their hometown in Iran, to New York – the city they had been dreaming of, where they would meet their friends, musicians, artists and skaters who had already left their country behind them – realizing that the impossibility of returning to Iran would b...
14 October, 2015 - /nieuws/283/marlon-james-wint-man-booker-prize-2015.html
Met zijn grootse roman Een beknopte geschiedenis van zeven moorden heeft de Jamaicaanse auteur Marlon James de Man Booker Prize gewonnen, de belangrijkste prijs voor oorspronkelijk Engelstalige literaire fictie. Het is de eerste keer dat een Jamaicaan de prijs wint. ‘Het meest opwindende boek op de lijst,’ oordeelde de jury unaniem. ‘ Een beknopte geschiedenis van zeven moorden is opzienbarend in haar weidsheid van stemmen en registers, die loopt van het patoi...
24 May, 2017 - /nieuws/1363/terugluisteren-chris-polanen-bij-vpro-nooit-meer-slapen.html
Klik hier voor het fragment. Over Waterjager: Paramaribo, ergens in de nabije toekomst. Na een dijkdoorbraak is de stad onder water komen te staan. De bewoners zijn weggetrokken: alleen de goudzoekers, prostituees en criminelen zijn gebleven. De stad wordt geregeerd door eigen wetten, met in het middelpunt Jean Christoph, die met harde hand de orde probeert te handhaven. Dan verschijnt zijn broer Joshua in de stad. Twintig jaar eerder vertrok hij met zijn moeder naar Nede...
13 September, 2017 - /blog/1562/we-zijn-bang-voor-samuels-weerloosheid.html
Boem. Zomaar, weerloos gevallen. Daar lag hij, terwijl zijn moeder in de keuken was. En als hij op de grond ligt, krijg je hem bijna niet overeind. Zelf opstaan is geen optie. Hij moet als het ware opgetakeld worden, liefst met twee man. Zijn schouder was ontwricht, bleek in het ziekenhuis. Samuel had zichtbaar pijn. Normaal vertrekt hij geen spier. Hij droeg de dagen daarop met graagte een mitella, terwijl hij gewoonlijk niets moet hebben van extra kleding, al gaat het om een muts of handschoe...
29 March, 2017 - /blog/1221/weeper.html
Weeper ‘Neem je niet op?’ ‘Nee.’ ‘Moet jij niet een maat ophalen van het vliegveld?’ ‘Heb ik dat verteld? Dat hoeft pas later.’ ‘Zet in elk geval de bel af. Dat is dat ding –’ ‘Ik weet waar die bel zit. Waar is het glijmiddel?’ ‘Geen idee, ergens in het bed.’ ‘Waar?’ ‘Geen idee, zeg ik. Misschien lig je er wel op. Of het ligt onder je kussen. Rol je even om. Al blijf ik natuurlijk volhouden dat er ...
22 March, 2020 - /blog/2983/sarah-sluimers-quarantainelogboek-als-nabestaande-moet-je-de-troost-van-de-groep-nu-even-missen.html
Ome Henk is dood. Gestorven aan ouderdom. Henk is de broer van mijn schoonvader Adri. Ze komen uit een Brabantse familie. Henk woonde in Loosbroek, maar zat de laatste maanden van zijn leven in een verzorgingstehuis. Adri woont in Den Bosch, blijft binnen, leest boeken en mist zijn kleinkinderen. Adri kan niet naar de begrafenis van Henk. Hij heeft wel afscheid kunnen nemen. Henk lag opgebaard in een bijgebouw van de boerderij van zijn zoon. Adri ging via de achteringang naa...
17 July, 2018 - /blog/2175/pop-en-literatuur-20-william-s-burroughs-en-iggy-pop.html
Als het gaat over schrijvers die een inspiratiebron vormen voor popmuzikanten, dan valt vroeg of laat onvermijdelijk de naam van William S. Burroughs. Meer nog dan zijn collega-Beatniks Jack Kerouac en Allen Ginsberg vormde Burroughs een onuitputtelijke bron van inspiratie voor de meest uiteenlopende popartiesten. Zo nam Burroughs samen met Nirvana’s Kurt Cobain een kort verhaal op: The Priest They Called Him (1993) over een heroïneverslaafde (de ‘Priest’ uit de titel) d...
5 July, 2018 - /blog/2166/berichten-uit-de-biotoop-vogelen.html
Ik kan me voorstellen dat deze mensen genoeg hebben aan elkaar. Binnen De Biotoop vormen ze een aparte, nogal gesloten gemeenschap. Ze bewonen het alleroudste – en sfeervolste – gebouw uit 1950, de mysterieuze Vleugel E die niet vrij toegankelijk is voor de andere Biotoopbewoners. We dineren in de bijzonder mooie binnentuin waarin de nakomelingen van de stekelbaarsjes die er ooit werden bestudeerd nog in de betonnen kweekbakken rondzwemmen. Speciaal voor mij is er vegetarisch gekookt. I...
11 March, 2019 - /blog/2520/berichten-uit-de-biotoop-spoorbaan.html
* Ik struikel over een lange geel met blauwe slurf van pluche. Knuffel of tochtstopper? Ik kijk beter en herken er een NS-trein in. Wat een spuuglelijk ding! Op de enige stoel, een fauteuil, die er nog staat, ligt een stapel papieren. Ik raap ze bij elkaar en zoek een lege plek op het bureau. Overal om me heen staan verhuisdozen. De vloer ligt bezaaid met hopen spullen. De Conducteur is lang, heeft donkere krulletjes en komt rustig en vriendelijk over. Morgen vertrekt hij uit De ...
22 March, 2018 - /blog/1998/mistral.html
Waar ik me op betrapte de laatste dagen is: niets liever willen dan vluchten. Bijna elke sociale aangelegenheid – dineren aan een tafel met vreemden bijvoorbeeld– giert het onbehagen. Ik was te veel weg en vooral nergens geweest. Al nachten achtereen sliep ik in een ander bed in een andere stad. Het kasteel was prachtig maar er leek op het eerste gezicht weinig over te zeggen. Iets dat al genoeg bewonderd wordt, als een vrouw die weet dat ze mooi is, heeft doorgaans een minder t...