Zoeken
Nieuws 1337 Blog 1016 Podcast 3
Hemel

18 oktober, 2018 - /blog/2309/hemel.html

Zo’n jaar later zette een tandarts, in die praktijk een paar dorpen verderop, zijn eigen pink af om verzekeringsgeld te vangen. Hij ensceneerde een botsing met een boom op een Belgische landweg.. Hij zei zich niets meer te herinneren en zou wakker zijn geworden zonder pink.   In Rusland ontwaakte ooit iemand zonder neus. Vervolgens gaat hij hem zoeken en komt ‘m op straat tegen. Dit verhaal van Gogol eindigt met de woorden: ‘Wat mensen ook mogen zeggen, dergelijke gebeurten...

Nooit dezelfde rivier

12 maart, 2016 - /blog/434/nooit-dezelfde-rivier.html

Een wat heet voorlijk meisje uit de straat zei langs haar neus weg dat ze niks aanhad onder haar leren jas. Toen keek hij wel naar beneden, maar daar waren alleen maar stenen. Nu moeten we onze ergernissen gewoon even wat vaker naar elkaar terugkoppelen. Dat zei hij echt, zij hebben het ook gehoord. Ik zou met geen mogelijkheid kunnen zeggen hoe oud hij wordt vandaag. Hij heeft een dochter die op ballet zit en spreekt de taal van de bezetter. In zijn bijzijn kan ik bijna niets meer ze...

Ik maak er een sport van mijn ex te ontwijken

9 juli, 2018 - /blog/2169/ik-maak-er-een-sport-van-mijn-ex-te-ontwijken.html

Van het ene naar het andere huis. Van de ene naar de andere sfeer en nét als je weer gesetteld bent - dat kost zeker twee dagen - moet je weer weg. Hun tassen hoeven nooit echt uitgepakt. De loyaliteit voor vader en moeder weerhoudt hen er natuurlijk van hier een punt van te maken. Huilen. Ik maak er sinds kort een sport van ex op geen enkel wisselmoment thuis te treffen en plan de zaakjes zo dat wij elkander niet hoeven tegenkomen. Als ik op de dag dat ik in het logeerhuis zit ...

De overdracht

4 september, 2017 - /blog/1546/de-overdracht.html

‘Leef je voor geluk? Of sterf je van verdriet? En voelt dat als een keuze of heb jij die keuze niet?’ De zevenjarige naast me zingt ‘Mooi’ van Marco Borsato. We hebben net vier gelukkige vakantiedagen thuis achter de rug, waarin ik elke dag met een stel kinderen en tieners naar de Grill-In wandelde om een softijs met spikkels te kopen. De Grill-In is onze nieuwe stamkroeg aan het worden. Er ontstaan leuke, nieuwe gewoonten. Mama = Grill-In . Het verjaar...

Zingen en soep

30 maart, 2018 - /blog/2012/zingen-en-soep.html

Maandag rond etenstijd ben ik traditiegetrouw op zoek naar kleingeld voor de vrijwillige bijdrage. Daarna moet ik de emmertjes van de vorige keer niet vergeten, die schoon klaarstaan voor de volgende gebruiker. Ik pak mijn speciale ‘soeptas’, een halloweentasje met een skelet erop, waarin precies twee emmertjes naast elkaar passen, zodat ik de buit zonder klotsen kan vervoeren.  Als ik Atie tegenkom, vraagt ze of ik ook eens ’s middags soep kom eten. ‘Daarna kun je ...

Onthechten

22 december, 2017 - /blog/1823/onthechten.html

‘Nee, nee.’ De spelleider schudt onverbiddelijk met haar hoofd en wijsvinger. ‘Niet te veel hechten aan je cadeaus, ze kunnen nog van eigenaar wisselen.’ Mijn buurvouw Rebecca kijkt verlekkerd naar mijn hond. ‘Misschien krijg ik hem wel.’ Ik zet het gevaarte naast me neer en geef de dobbelsteen door. Soms bepaalt de worp dat je een cadeau aan een ander moet geven. Aan degene met het kortste haar bijvoorbeeld, of iemand met een bril of aan iemand met de minste cadeautjes. E...

Pop en literatuur (8): Morrissey en Elizabeth Smart

24 april, 2018 - /blog/2044/pop-en-literatuur-8-morrissey-en-elizabeth-smart.html

‘If you must write prose or poems/ The words you use should be your own/ Don't plagiarise or take “on loan”’ zing Morrissey in het nummer ‘ Cemetry Gates ’. In hetzelfde nummer komen de schrijvers/ dichters Keats, Yeats en Wilde voorbij, alsmede enkele onduidelijke (Shakespeariaanse?) citaten. Het is een wat ongebruikelijk thema voor een popsong: plagiaat. Maar het is misschien nog wel merkwaardiger dat deze woorden opgetekend kunnen worden uit de mond van een songwr...

Er blijkt in de stad een heel circuit aan relatiecrisisnomaden, herkenbaar aan hun tassen

1 oktober, 2018 - /blog/2275/er-blijkt-in-de-stad-een-heel-circuit-aan-relatiecrisisnomaden-herkenbaar-aan-hun-tassen.html

Deze buurt ken ik goed. Daarnet kwam ik nog voorbij de straat waarin ex en ik voor het eerst samen zijn gaan wonen, waar de meisjes geboren zijn. Eén blik op ons appartement, schitterend in het zonlicht, en weg was ik weer. Maar daarmee is de tijd dat we daar woonden niet weg. Dat vind ik mooi. Er komen in feite alleen maar tijden bij. Het huis waarin ik ga logeren zit recht boven een café en een sushi-restaurant. Ik ben midden in een verhaal van de Japanse schrijver Haruki Murakami tere...

Ik mis de vanzelfsprekendheid van ons gezin

7 mei, 2018 - /blog/2068/ik-mis-de-vanzelfsprekendheid-van-ons-gezin.html

“Mama, waar ga jij naartoe?” “Ik ga naar het concert van Alela Diane, weet je nog?” De auto stond midden op de weg. Ze moesten door. Ik moest terug naar mijn tramhalte. Naar mijn leven. Naar waar de muziek zou klinken. Maar ik stond als vastgenageld aan het asfalt, mijn hoofd in het autoraampje gestoken. En het had niet veel langer moeten duren voor die tram kwam, of ik had mijn hele lijf door dat raampje naar binnen gewrongen. “Heb je wel een jas bij je?” riep ex me ...

Samuel neemt ons mee naar de eenvoud van het leven

12 juli, 2017 - /blog/1457/samuel-neemt-ons-mee-naar-de-eenvoud-van-het-leven.html

Het regende opbeurende reacties en ook aanbiedingen, tot aan directeuren van bioscopen toe, inclusief speciale voorstellingen voor kinderen met autisme. Ook gaven lezers tips met andersoortig vertier: om te komen varen of voor een optreden van de CliniClowns. Het is allemaal te veel, te mooi, te leuk, te lief. Dank. We gaan ons beraden wat we allemaal kunnen doen. De meeste berichten hadden een duidelijke strekking: wat de mevrouw die had geklaagd over geluid van een gehandicapt kind, de a...

« 1 ... 92 93 94 ... 134 »
Blijf op de hoogte

Volg onze sociale media voor het laatste nieuws: