25 February, 2019 - /blog/2494/ineens-komt-er-een-einde-aan-de-gezelligheid.html
De dertienjarige past hier alleen niet meer bij. Er is voor haar geen plaats. Dat weten we allebei meteen als we naar mijn bureau staan te kijken met het verlichte scherm erop, de opengeslagen boeken, het toetsenbord. De ergonomische stoel erachter. Op de vensterbank een foto van mij als klein meisje. “Leuk, hè?” roep ik uit. “Ik kan weer…” “Ja, je kunt weer een boek gaan schrijven.” De dertienjarige zucht. “Dat heb je al honderd keer ...
23 January, 2019 - /blog/2431/sneeuw-jeroen-blankert.html
* Ja hoor, een handige tip om in deze afgrijselijke barre winter, die nu al bekend staat als 'De Winter van 2019!’, de ruiten van je auto te ontdooien: met lauw water uit een gieter, en een washand! Denken die mensen van die tips dat we allemaal in een Vinex-wijk wonen met een eigen oprit? Dat wij 's ochtends even rustig een gietertje vullen met wat lauw water en op onze sloffen naar de automobiel lopen, om daar met een lauwe washand het raam een beetje te gaan ontdooien? We zien onszelf...
4 February, 2021 - /blog/3247/rust-reinheid-regelmaat-ritalin.html
Overal waar ik loop, sleep ik dezer dagen een trekker en een stoffer en blik met mij mee. Er moet orde heersen in dit tiny house . Rust. Reinheid. Regelmaat. Als je vierentwintig uur per dag met z’n drieën op zestig vierkante meter verblijft, is het zaak zelfs elk rolletje plakband meteen op de goede plek terug te leggen. ‘Waar is hier dan de plek voor de plakband, mama?’ ‘In elk geval niet op de vloer, liefje.’ Het is week vier. De juf van de tienjarige b...
15 July, 2019 - /blog/2724/elke-geurts-neemt-afscheid-eerst-gingen-haar-columns-over-een-huwelijk-toen-over-een-scheiding-nu-is-er-een-nieuw-leven.html
* Vanmorgen hing er een grote zak kersen aan mijn achterdeur. Liefs van M. stond erop. En: ‘Succes met schrijven vandaag.’ Er zijn twee dingen in het leven die ik maar moeilijk vind. Dat zijn: afscheid nemen (zoals u misschien in de loop der tijd heeft gemerkt?) En: iets nieuws beginnen. Het liefst bevind ik me ergens in dat tussengebied. Daar waar alles mogelijk blijft. Het liefst verdween ik vanaf deze plek zonder iets te zeggen. Zoals ik hier tweeënhalf jaar geleden ook...
30 January, 2017 - /blog/1052/papa-komt.html
‘Tadaa!’ Hij draaide zijn hoofd om. ‘Mijn haar is geknipt.’ ‘O, daar zie je niks van.’ Het was niet zo dat ik niet wist dat hij kwam. Het liep geheel volgens planning. We gingen de tweede week in van het serieuze gescheiden leven. Dat hij tot nu toe als een opluchting ervoer. Eindelijk duidelijkheid. ‘Je schoenen glimmen.’ ‘Mooi hè?’ zei hij. ‘Vind je ze mooi?’ Vanaf nu zouden we elke maandagavond met het gezin eten, - daar hadden we precies dri...
11 June, 2018 - /blog/2122/ex-stond-op-de-stoep-in-zijn-ogen-uitputting.html
Meteen daarna was er weer dat moment, dik anderhalf jaar geleden, dat ik hem voorgoed van huis had zien vertrekken. Hoe hij van mij wegvluchtte. De donkerte in. Met alleen een kleine rugzak. Ex sjouwde de eerste tassen terug naar binnen. Ik ging maar snel boodschappen doen. Het terugverhuizen gebeurde die week verspreid over vier warme dagen. Hij moest nog best vaak heen en weer rijden. Had toch meer verzameld dan gedacht. ‘The adventure begins’ Elke dag stapeld...
19 February, 2020 - /blog/2942/portret-van-lydia-uit-hier-is-alles-veilig-van-anneleen-van-offel-door-charlotte-van-den-broeck.html
Een portret, Lydia Een vrouw. Lydia Lamont. Een half leven heeft ze achter zich. Misschien zou Lydia de ene helft ‘een gat’ noemen, een afgrond, een barst, maar eigenlijk lukt het haar jarenlang om van de diepte weg te blijven. Ze stort niet te pletter Lydia is Arts, specialisatie: neonatologie - zeg dit drie keer snel achter elkaar: neonatologie, neonatologie, neonatologie, dat wil zeggen dat ze zich ontfermt over leven en sterven. Lydia is nodig. Ze is zo nodig da...
16 January, 2017 - /blog/1024/twee-werelden.html
“Maar waarom wil je hem zo graag terug? Omdat je er niet tegen kunt dat iemand je niet meer wil? Of wil je het allerliefst van de hele wereld bij hém zijn?” “Toch echt meer het laatste.” “Maar waarom? Wat biedt hij je nog?” “Niks.” Het is een verademing hier te zijn. Schrijverstypes bekijken het leven van oneindig veel kanten. Dat zit in hun aard. Ze doen constant aan zelfonderzoek en wantrouwen geloof ik per definitie hun eigen beweegredenen en die van anderen. Op mijn...
24 December, 2020 - /blog/3230/soepkip.html
Toen we, vorig jaar en al die jaren ervoor, nog met z’n allen kerst mochten vieren, toen er nog tradities bestonden zoals een groot huis huren en daar een week in verblijven met ongeveer twintig personen bestaande uit een eclectische mix van familie, vrienden en kinderen, toen we in die fijne kerstperiode nog met grote groepen bij elkaar mochten komen om samen spelletjes te spelen en samen uitgebreid te koken, had ik me bedacht een kip te bereiden. We hadden vooraf met een de...
21 November, 2016 - /blog/922/over-een-huwelijk.html
''Papa is niet meer verliefd op jou, h�" zei de zesjarige. "Zei hij dat?" "Ja." "Nee, papa is niet meer verliefd op mij." "Dus dat is eigenlijk scheiden?" "Ja." De meisjes aten hun poffertjes op. We keken naar buiten. Er stond een enorme regenboog aan de hemel. Die halverwege ineens ophield. "Mama?" "Ja?" "Ben jij nog wel verliefd op papa?" "Nou, eh, ja." En toen zei ik dat ik af ging rekenen, dat we nog naar de H&M zouden gaan, dat ze allebei een nieuwe garderobe ui...