30 september, 2019 - /blog/2791/lebowski-tipt-1-2-de-vertellers-van-helmers-cafe-helmers.html
Vijf keer per jaar nodigen Gilles van der Loo en Jan van Mersbergen rasvertellers uit, die hun favoriete verhalen voordragen uit het hart en toch binnen de perken. Opwinding, ontroering, nacho’s en bier. Vanavond dragen o.a. Chris Polanen en Anne Eekhout iets voor! Om je goed voorbereiden op deze avond lees je hier wat over de auteurs. *** Chris Polanen (1963) is dierenarts in Amsterdam-Zuidoost. De in Suriname geboren en getogen auteur kwam op twintigjarige leeftijd naar Nede...
18 april, 2017 - /blog/1275/fragment-uit-vos-leon-verdonschot.html
I Maar laat mij nog iets weten, je mag mij niet vergeten Ik leef onder de sterren die jij ziet aan de hemel Laat mij nog iets weten, je mag mij niet vergeten Gorki – ‘Tijdbom’ (van het album Vooruitgang) Het was nieuwslezeres Martine Tanghe van de VRT die het Vlaanderen vertelde. En haar stem, gewend om het meest vreselijke en verdrietige nieuws aan het volk mee te delen, brak. Luc De Vos. Gorki. Gent. Tweeënvijftig. Overleden. In zijn we...
27 augustus, 2020 - /blog/3149/boa.html
Vroeger was ik schoonmaker en kwam ik bij mensen thuis. Mijn relatieve armoede verdween gestaag en ik stopte met werken, maar één vrouw ben ik tot haar euthanasie wekelijks blijven zien. Ze vertelde over haar leven. In Aruba woonde ze bijvoorbeeld tussen de plaatselijke bevolking en de kakkerlakken, op een vrachtschip voer ze eens gratis mee naar Amerika, en later reisde ze door de Balkan, leerde ze Servisch, begon ze met volksdansen en nam ze soms zigeuners in huis. De eerste kee...
23 december, 2020 - /blog/3222/lebowski-blikt-terug-2-2020-in-lijstjes-van-lebowski-auteurs.html
Jan van Mersbergen De drie belangrijkste lockdowngebeurtenissen in mijn tuin 1. De druivenplant die in het voorjaar tijdens de eerste lockdown besloot het gevecht om de schutting met de klimop aan te gaan. De druif schoot opeens uit. Ik hielp hem een beetje, gaf hem ruimte, dat wil zeggen: ik vernietigde de klimop zodra die boven de anderhalve meter kwam. Een uitschieter van zo’n druif bleek in één seizoen, van begin april tot de milde lockdown van oktober, zo...
10 december, 2020 - /blog/3220/donker.html
Ik schrijf u vanaf een donker eiland op zee. Dat is geen metafoor, ik bedoel er ook niks symbolisch mee, maar het huisje op Ameland waar ik me momenteel bevind is, net als de rest van het eiland, al een uur gehuld in het duister. Zojuist sprongen de lampen weer even aan, om een minuut later weer te doven. Op een gegeven moment moet je gewoon weer verder met waar je gebleven was, want wellicht is het nu gedaan met de verlichting en blijft het voor eeuwig donker. Ik was bezig aan...
9 april, 2018 - /blog/2025/alles-is-mogelijk-als-de-kinderen-weg-zijn.html
Ik open mijn slaapkamergordijnen en zwaai naar de overbuurvrouw met haar bakfiets vol kinderen en rugzakken gevuld met broodtrommels, bekers en fruit. Ik zie voor me hoe ze die trommels vanochtend nog snel heeft moeten reinigen, de korsten van de vorige dag eruit, weg met de chocopasta en de pindakaas die kleefde aan de randen. (Nu zit het verdorie aan de mouw van haar blouse). En dan de muffe lucht uit die vermolmde plastic bekers. Ze heeft de kinderen komkommer in zilverfolie meege...
3 augustus, 2020 - /blog/3133/deskundigen-over-de-dood-2-geestelijk-verzorger-annemieke-kuin-sterven-is-eenzaam-niemand-weet-hoe-het-voelt.html
De dood, daar leven we een leven lang naartoe. Wie ongeneeslijk ziek is, telt soms de maanden, de weken, de dagen. De pechvogel die op een toevallige dinsdagochtend onder de bus loopt, blijft het aftellen bespaard. Alle mannen en vrouwen die ik voor deze krant sprak over hun aangekondigde dood, hoopten - ondanks hun vaak belabberde gezondheid - dat ze toch ‘goed’ zouden sterven. Maar wat is goed? Waar voor de één euthanasie een uitkomst lijkt, klampt de ander zich vast aa...
30 december, 2020 - /blog/3232/integratie.html
Ze komt ineens mijn huis binnenvallen via de achterdeur. Smokey eyes, groenig haar, geruite pyjamabroek, geheimzinnig lachje. Ze bleek bij een vriendin te hebben gelogeerd, samen met twee andere vriendinnen, en ze waren er op tijd weer uitgebonjourd omdat de vader des huizes thuiskwam. ‘Ik wist niet dat je al zou komen nu,’ zeg ik lichtjes verontschuldigend. Ze gooit haar tas op de vloer, gaat op de vensterbank zitten, kijkt vorsend naar M en mij aan de keukentafe...
10 februari, 2021 - /blog/3249/gloomy-blik-op-de-jeugd.html
Mijn dochter had laatst een dag vrij om de online begrafenis bij te kunnen wonen van een veertienjarige jongen van haar school. Hij kon niet goed omgaan met de coronabeperkingen, zocht uitdaging, was gaan experimenteren met de designerdrug 3MMC en toen per ongeluk gestorven aan koolmonoxidevergiftiging. 3MMC kun je gewoon bestellen op het internet en lijkt daardoor minder schadelijk, maar is dat natuurlijk niet. ‘Mama, we kunnen makkelijker aan drugs komen dan aan alcohol, ho...
24 november, 2017 - /blog/1761/mammoethart.html
Ineens zwaaide de deur open en marcheerde er een kerstman naar binnen. Er slofte een oude hond achter hem aan. ‘Hoi, ik ben Cor.’ Zijn stem klonk onverschrokken. De man stak zijn hand uit. ‘Kom jij hier wonen?’ ‘Ja,’ zei ik en schudde zijn knuist. Cor wees naar de halve muur. ‘Die moet zeker weg?’ De hond was de ruimte ingelopen en snuffelde rond. Ik knikte en Cor liep naar de muur. Hij draaide zijn schouder in, en voor ik goed en wel besefte wat er gebeurde,...