2 July, 2019 - /blog/2710/ik-heb-geleefd-31-wim-dorst-34-regelt-zijn-eigen-uitvaart-de-kist-staat-al-klaar.html
De kist van Wim Dorst (34) staat al klaar. Op zijn telefoon laat hij een foto zien: blank hout, met op het deksel een gebrandmerkt hart. Dat staat voor de liefde tussen hem en Lisa, de vrouw met wie hij twee maanden geleden is getrouwd. Het grafornament is ook bijna af, alleen de glow-in-the-dark-verf en de sterfdatum worden pas op het laatste moment aangebracht. En dan de liturgie: zo goed als compleet. ,,Maar daar wil ik nog wat dingetjes in aanpassen”, zegt Wim. Zo twijfelt hij nog of er e...
6 November, 2019 - /blog/2842/fragment-massa.html
Ondertussen nog steeds in Brussel Stilte, absolute stilte. Geen mail met commentaar of een nieuwe opdracht. Gewoon stilte. Misschien is dat hoe ze mensen ontslaan, mijmert Margot, niks meer laten horen tot de ex-werknemer zijn conclusies trekt. Het is zaterdag en toch is ze vroeg wakker. Zonder het excuus van werk is dit een heel ander soort eenzaamheid. Ze begint zoals steeds met het opstarten van haar computer, kranten bekijken en Facebook checken. Z...
5 April, 2019 - /blog/2562/berichten-uit-de-biotoop-afsnijden.html
Het spannendste wat ik de afgelopen jaren vanuit mijn schrijfkast zag, was een wespennest vlak onder de dakrand. Een enkele keer landt er een Vlaamse gaai, een kauwenkoppeltje of lijster op de brandtrap die dan een nootje of slakkenhuis proberen stuk te slaan op een tree. Soms zie ik ver onder me een koerier of bezoeker de toegangstrap oplopen en meestal weer onverrichter zake terugkeren, want het kantoortje van de beheerder heeft beperkte openingstijden. Dat is het wel zo ongeveer. Voor grot...
25 November, 2019 - /blog/2855/omstreden-woorden-het-gebruik-van-het-n-woord-en-blank-in-hedendaagse-vertalingen-lisa-vendrik.html
De vraag is of een dergelijk woord, dat in onbruik is geraakt en als beledigend kan worden ervaren, nog kan worden gebruikt in een roman, waarbij het in dit geval gaat om een fictieve wereld waar een racistische maatschappij wordt verbeeld. In hoeverre verantwoordt de context waarin het woord verkeert de keuze voor het gebruik ervan? Deze vraag kom je in het boekenvak regelmatig tegen, zeker wanneer een ouder werk opnieuw wordt uitgegeven, zoals...
26 September, 2017 - /blog/1588/dierenarts-polanen-1-de-koop.html
* Ik heb in mijn praktijk nog maar weinig fokkers. Door de jaren heen zijn ze verdwenen. Sommigen geruisloos, anderen onder begeleiding van incassobureaus. Ik ben er niet verdrietig om. De meeste fokkers dachten alles beter te weten, wilden zelf de diagnose stellen, de behandeling bepalen en ook nog korting binnenslepen. Mijn laatste kattenfokker was mevrouw Verhulst. Ze overleed een paar jaar geleden. Vanaf de eerste kennismaking wisten we direct wat we aan elkaar hadden. Zi...
14 April, 2016 - /blog/500/de-meisjes-proloog.html
Het eerste wat me opviel was hun lange, ongekamde haar. Daarna hun sieraden die fonkelden in de zon. De drie meisjes waren te ver weg om hun gezichten duidelijk te kunnen zien, maar dat maakte niet uit: ik wist zo ook wel dat ze anders waren dan de rest van de mensen in het park. Gezinnen die ongedurig in de rij stonden te wachten op worstjes en hamburgers van de grill. Vrouwen in geruite blouses die tegen hun vriendjes aanhingen, kinderen die eucalyptusknoppen gooiden naar de verwilderd ogende...
25 March, 2020 - /blog/2991/mate-in-tijden-van-corona-hoe-argentinie-omgaat-met-de-pandemie-en-hoe-ik-er-weg-probeer-te-komen.html
I. “Wil je het eens proberen?” E. reikt ons zijn van kalebas gemaakte kopje aan, dat tot de rand is gevuld met maté. Als ik het aanneem, draait E. de dop open van de thermoskan waarmee hij de hele dag onder zijn oksel rondloopt. Hij giet wat heet water bij de droge bladeren in het kopje. Aarzelend kijk ik naar de bombilla die uit de groene drab steekt; het ijzeren rietje waarmee de maté wordt gedronken. Wie weet hoeveel lipp...
6 May, 2020 - /blog/3061/gelukkig-anne-giesen.html
Terwijl de hele wereld ziek wordt, experimenteer ik met medicatie. Beter worden is al meer dan een jaar het eerste item op mijn to-do list. Dat het allemaal niet zo snel gaat als gehoopt, betekent niet dat ik moet stoppen met proberen. Het is een rare periode om klinisch ongelukkig te zijn. De hele wereld komt tot stilstand. Voor mij verandert er weinig. De inhoud van de angsten, misschien, maar niet hun aanwezigheid. Sterker nog: op sommige fronten wordt het makkelijker....
5 September, 2016 - /blog/787/het-model-voorpublicatie-bontebrug.html
Op dit tijdstip lijkt de dag nog onbedorven. Alles is fris en schoon. In alle vroegte fiets ik naar de Rietveld. Ter hoogte van het Vondelpark word ik ingehaald door een meisje op een te grote omafiets. Haar voeten raken maar net de pedalen en uit alle macht duwt ze zich vooruit. Als we moeten stoppen voor de stoplichten zie ik het: haar broek, sokken, schoenen, petje en fi ets zijn van exact dezelfde kleur blauw. Ultramarijn. Een lichtgevend engeltje op een fiets. Zou ze zich er bewust van zij...
2 October, 2017 - /blog/1604/scheiden-is-ook-kapotmaken-wat-er-nog-wel-is.html
“Laten we dan maar weer normaal doen”, zeg ik na een tijdje. “Laten we de grap ervan blijven inzien”, zegt hij. “Het is soms even zoeken hoe.” We moeten tegenwoordig razendsnel van emotie kunnen schakelen. We hebben ons eigen verdriet. Ons eigen scheidingsverhaal ook. We begrijpen elkaar daar niet in. Dat heeft in de afgelopen week voor wederzijdse boosheid gezorgd. Afstand zou voor ons nu allebei het beste zijn. Om los te komen is het goed elkaar t...