16 May, 2018 - /blog/2088/de-selectie-marieke-polderdijk.html
Omgeploegd Ik ben geboren in een naakt lichaam als een lammetje wiens vochtige huid voor het eerst de koude lucht raakt. Ik bestond nog niet. Mijn open poriën ademden witte dampwolkjes uit terwijl ik mezelf ontvouwde en intuïtief mijn vorm aannam. Mijn nog slapende, wazige ogen zagen alles als één zuiver geheel. De wereld was knisperend stro. Ik heb daarna mijn vlees glad en warm gekneed tot het niet meer van mij leek, maar van een verre kennis, iemand waar je even ko...
26 June, 2016 - /blog/665/wat-ik-je-niet-vertel-over-de-remix-van-een-roman.html
Ik stel de vraag aan het publiek in de boekhandel en even blijft het stil. Eén vrouw schudt aarzelend het hoofd. Anderen vallen haar bij: nee, een roman is nooit af. Prachtig, die consensus, maar waarom is er dan in de duizend boeken om ons heen na verschijning nauwelijks iets gewijzigd? Een voorwoord, een volgorde misschien, maar de meeste romans zijn bij verschijning bevroren, abrupt gestopt. Twee jaar geleden schreef ik mijn debuutroman. Ik herinner me het moment waarop de tekst naar d...
14 April, 2016 - /blog/509/soep.html
Mijn moeder stond in de keuken en rolde gehaktballetjes. Zij was een vrouw die ervan uitging dat er geen probleem bestond dat niet kon worden opgelost met een deugdelijke pot tomatensoep. Op de radio had iemand het over een Russische stad met een vrijwel onuitspreekbare naam. Mijn moeder vroeg of ik mee wilde rollen, maar hiermee was ik al op mijn tiende radicaal gestopt. Tot dan was 1986 een jaar als een ander geweest. Nu ja. Het was Het Jaar van de Vrede. Flevoland was een provincie gewo...
14 April, 2016 - /blog/510/ein-geheimes-zittern.html
Loopt u mee? Hier bevinden zich de resten van een Pruisische gevangenis, die tussen 1842 en 1848 net buiten de stadsmuren gebouwd werd. Toentertijd gold het als een zeer moderne strafinrichting, want alle gevangen zaten in een aparte cel. Iedere vorm van contact was ten strengste verboden, ook tijdens het luchten droegen de gedetineerden een soort muts, waardoor ze geen oogcontact konden maken. Het idee: isolatie loutert de moraal. Nu is het een park, zoals u ziet. Alleen de...
16 May, 2017 - /blog/1344/tokyo-expatwife-2-dad.html
'DAD' De eerste anderhalve week hier hadden we niks. We kwamen aan in een leeg huis zonder meubels en zonder internet. Op de dag dat we ons huis betrokken werden er futons met dekbedden bezorgd. Een futon is een dikke deken die hier als matras gebruikt wordt. We hadden bedacht dat we meteen naar een Ikea zouden gaan om een bed voor de kinderen te halen, en een eettafel en een bank. Een container met ons bed en andere meubels was onderweg per schip. Die is overigens nog steeds...
26 May, 2020 - /blog/3078/vrij.html
De zon schijnt, ik skeeler langs een kanaal, langs bermen vol klaprozen en luister daarbij naar allerlei podcasts. Mijn kinderen zijn voor vijf nachten naar hun vader vertrokken. M en ik hebben deze maand helemaal geen contact. De dagen lijken langer dan ooit. ‘Máák er gewoon wat van met jezelf!’ zegt een psychologe die te gast is bij het radioprogramma dat ik beluister. ‘Dát is wat ons uiteindelijk in het leven te doen staat. Er gewoon met jezelf iets van mak...
19 April, 2019 - /blog/2583/het-is-niet-over-als-het-stopt.html
Ik ben dertien en ik besta een paar maanden niet. Paradoxaal genoeg – maar dat zie ik op dat moment niet – doen een paar meisjes erg hun best om me dat zo duidelijk mogelijk te maken. Groepjes sluiten zich voor me, er wordt hard en venijnig over me gepraat. Ik heb geen plek waar ik naartoe kan, ik verlies op dat moment de controle over wie ik mag zijn. Op een cruciaal moment in mijn ontwikkeling besta ik alleen tussen haakjes, geïsoleerd van de groep, die iemand van me heeft gemaakt die ik...
6 February, 2018 - /blog/1904/logboek-van-een-debutant-deel-3.html
Ik kon mijn prille schrijversgeluk niet op. Tikte als een bezetene in ieder vrij uurtje dat ik had. Ik droeg voor tijdens het Harry Mulisch Festival in De Kring, de besloten kunstenaarssociëteit met roemruchte reputatie. Ik las voor, maar kon mezelf nauwelijks verstaan want iedereen was bezopen en tetterde er doorheen. Het kon me niks schelen, ik had een boekcontract, ik had beroemde literair agenten en stortte me vol overgave in het seniorenbacchanaal. Het schrijven ging goed...
23 December, 2020 - /blog/3228/geluk.html
Mijn goede vriendin en ik dronken een gin-tonic op haar eenenvijftigste verjaardag. Ze vroeg me of ik het niet ontzettend fijn vond dat ik de helft van de tijd geen kinderen had. Dat moest toch een heel fijne bijkomstigheid van zo’n scheiding zijn. De vrije dagen die je ervoor terugkreeg. Het éigen leven. ‘Nou en of,’ riep ik. ‘Zéker nu.’ Ik zei dat ik het natuurlijk niet hardop mocht zeggen, maar dat ik het fijn vond dat ik in deze tijd nie...
30 May, 2018 - /blog/2108/de-selectie-lyanne-van-den-berg.html
In wording Ik geef elke goudvis een mannennaam. James is langer bij me dan ik volwassen ben en heeft al zijn gezelschap overleeft. Hij zwemt voor het glas enthousiast heen en weer als ik naar hem zwaai. Vanavond zei iemand dat ik gelukkig op zo’n manier ongemakkelijk ben  ...