Zoeken
Nieuws 1073 Blog 660 Podcast 28
Groezelig blauw

15 February, 2017 - /blog/1102/groezelig-blauw.html

‘En?’ vroeg ik voorzichtig. Mijn benen begonnen zwaar te worden. ‘Zijn ze blauw?’ ‘Kun je ze misschien nog iets meer spreiden?’
 ‘Misschien moet je de lamp iets dichterbij houden?’ Roddy hield de lamp iets dichterbij. Ik spreidde mijn benen nog iets meer.
 ‘Veel verder kan niet. Ik ben geen turnster.’
 Roddy vond het niet grappig. Hij lachte in elk geval niet. Hij bleef maar ernstig kijken, de diepte in.
 Ik lag in een spagaat boven op het rood-wit geblokte dekbe...

In die stilte drong de verpletterende werkelijkheid tot me door: ik sta er alleen voor

3 December, 2018 - /blog/2372/in-die-stilte-drong-de-verpletterende-werkelijkheid-tot-me-door-ik-sta-er-alleen-voor.html

  Er kwam een kuchje van boven. Ik schoot recht overeind. Aha! dacht ik. Ik bén dus thuis! Aha! dacht ik weer. Aha, ik moet het alléén doen, zeker. Dát willen ze, zeker. Het is vanaf nu allemaal mijn verantwoordelijkheid, zeker. Alles. Het hele leven. Na deze twee inzichten werd het even stil in mijn hoofd. In die stilte drong de verpletterende werkelijkheid tot me door. Ik sta er alleen voor. Boven slapen mijn dochters. Hier woon ik.   Als ik niet ge...

Ik heb geleefd #34. Gerrit (62) hoorde dat hij maagkanker heeft, terwijl zijn vrouw lag opgebaard.

9 September, 2019 - /blog/2769/ik-heb-geleefd-34-gerrit-62-hoorde-dat-hij-maagkanker-heeft-terwijl-zijn-vrouw-lag-opgebaard.html

  Op het bordje naast de voordeur staan twee namen: Gerrit en Ineke. Meer dan veertig jaar waren ze samen. Afgelopen oktober overleed Ineke. Diezelfde week, alsof het verdriet nog niet groot genoeg was, kreeg Gerrit (62) te horen dat ook zijn leven binnen afzienbare tijd zal aflopen. ‘Mijn vrouw lag nog opgebaard in het crematorium’, vertelt de Brabander. ‘Ik zat met mijn dochters bij de oncoloog. Die zei dat ik mijn verjaardag volgend jaar waarschijnlijk niet zal halen.’ ...

De eerste Giro van Steven Kruijswijk (door Timo Bruijns)

26 May, 2016 - /blog/585/de-eerste-giro-van-steven-kruijswijk-door-timo-bruijns.html

Vier etappes nog. Vier etappes waarin er een hond met staar dwars door het peloton kan denderen, waarin een Italiaans schouderduwtje funest kan zijn, waarin een hongerklop op de flanken van de Colle d'Agnello kan besluiten zich te nestelen in het lichaam van de rozetruidrager. O, er kan in de laatste 703 kilometer van alles misgaan. Dat kan. Maar dat gebeurt niet. De kleine Kruijswijk, met schouders zo vierkant dat hij uit roze Lego gehouwen lijkt, laat zich dit niet meer afnemen. Zondag...

Samuel is een clowntje zonder opleiding

24 January, 2017 - /blog/1045/samuel-is-een-clowntje-zonder-opleiding.html

Hij kan bijvoorbeeld onwaarschijnlijk ondeugend over zijn schouder kijken, als hij staand voor de tv aan de volumeknop draait. Net als een echte peuter, maar bij hem ziet het er extra vreemd en grappig uit omdat hij bijna zestien is. Zijn arsenaal aan onbewust verspreide humor is een gevolg van voorspelbare onvoorspelbaarheid, of van onvoorspelbare voorspelbaarheid. Dat kan ook. Samuel is een clowntje zonder opleiding, aangever en afmaker tegelijk. En dat zonder te praten. Hij is grap...

De Selectie: Lars Meyer

2 May, 2018 - /blog/2062/de-selectie-lars-meyer.html

Nachtrit De telefoon trilt. Ik schakel terug, voel de gordel aanspannen. De auto komt met een zachte zoem tot stilstand op de parkeerplaats. Het licht van de lantarenpaal reflecteert op het handvat van de koffer. Om negen uur stond hij klaar bij mijn voordeur, afgeleverd door een geblindeerde auto. Twee keer per week bezorgen, niet meer, als een soort Zalando. De Afwijkingsorganisatie stuurde het verzoek, ik liet weten akkoord te gaan. De rode cijfers op mijn rekening blijven terug tikken ...

Open die gordijnen, hoe groot het verdriet ook lijkt

11 January, 2017 - /blog/1013/open-die-gordijnen-hoe-groot-het-verdriet-ook-lijkt.html

Al onze drie jongens zijn geboren bij volle maan. De bevalling van Samuel op 5 juni 2001 verloopt vlotjes. Bernique verliest alleen veel bloed en krijgt hevige kraamkoorts. Gelukkig is haar moeder uit Limburg over. Zij is verloskundige, hoewel nu vooral moeder. Samuel, zo blijkt snel, heeft een liesbreuk. Een ruis in zijn hart. Als je een oor op zijn borst legt, hoor je de woeste zee. De cardioloog verbiedt vooralsnog een operatie aan de lies, want narcose is gevaarlijk voor zijn hart...

De Selectie: Merit Vessies

25 April, 2018 - /blog/2049/de-selectie-merit-vessies.html

SNORKELEN een meisje wacht in het water tot ze verdrinkt ze heeft er een snorkel bij opgezet het lastige aan wachten is dat je niet weet hoe uitzichtloos de situatie is halverwege de dag vraagt iemand haar hoelaat de metro gaat ze antwoordt: ik weet niet hoe laat het is ik weet niet hoelang je moet wachten hoelang ik hier al sta ze bijt op het plastic in haar mond tot het vervormt en tegen haar verhemelte schuurt, ze bijt tot het op oude kauwgom lijkt er...

Samuel is een barstensvolle ordner, soms grappig beschreven, soms droevig

24 May, 2017 - /blog/1364/samuel-is-een-barstensvolle-ordner-soms-grappig-beschreven-soms-droevig.html

We hebben alles op papier, van Rijksoverheid, gemeente, dagbesteding en artsen, en het is ook lang niet allemaal saaie kost. In het zogenoemde persoonsbeeld van dagbesteding Rozemarijn staan ontroerende en grappige zinnen. Alleen al die persoonsbeschrijving: 'Samuel is een stevige kleine jongen met blond haar. Hij draagt een bril.' Even verder: 'Hij kijkt op een hele lieve manier.' Ook lezen we droevige strofen, juist omdat ze onomkeerbaar zijn, omdat we weten dat het nooit anders zal zijn...

Er blijkt in de stad een heel circuit aan relatiecrisisnomaden, herkenbaar aan hun tassen

1 October, 2018 - /blog/2275/er-blijkt-in-de-stad-een-heel-circuit-aan-relatiecrisisnomaden-herkenbaar-aan-hun-tassen.html

Deze buurt ken ik goed. Daarnet kwam ik nog voorbij de straat waarin ex en ik voor het eerst samen zijn gaan wonen, waar de meisjes geboren zijn. Eén blik op ons appartement, schitterend in het zonlicht, en weg was ik weer. Maar daarmee is de tijd dat we daar woonden niet weg. Dat vind ik mooi. Er komen in feite alleen maar tijden bij. Het huis waarin ik ga logeren zit recht boven een café en een sushi-restaurant. Ik ben midden in een verhaal van de Japanse schrijver Haruki Murakami tere...

« 1 ... 73 74 75 ... 108 »
Blijf op de hoogte

Volg onze sociale media voor het laatste nieuws: