11 March, 2020 - /blog/2965/voorbeeld.html
We rijden ’s avonds naar de middelbare school van onze dochter. Mijn ex was me thuis op komen halen om naar het mentorgesprek te gaan. We zitten naast elkaar. De regen klettert op de voorruit. We zijn drie jaar uit elkaar. Twee jaar officieel. Het voelt inmiddels niet per se ontzettend vertrouwd meer om naast hem op de bijrijdersstoel te zitten. Ook niet speciaal niét vertrouwd. Dit valt mij alleen maar op omdat ik nog heel lang het gevoel heb gehad dat alles, zodra ik naast hem zat, weer ...
18 June, 2018 - /blog/2133/een-stralende-engel-die-zich-stiekem-naar-haar-oude-huis-om-de-hoek-spoedt.html
Tot mijn nieuwe huis klaar is, wonen we om beurten ergens anders. Ik heb mazzel. Veel idyllischer dan dit kun je niet zitten. Het lijkt wel een vakantieoord. En zo dichtbij. Het enige is: het ruikt hier anders. Het is niet thuis. Het is ook geen vakantie. Niemand heeft mij hier nodig. Ik kan net zo goed niet bestaan. Het echte leven speelt zich om het hoekje af. Kortom: ik ben het alleen-zijn ontwend. “Jij lijkt wel een stralende engel!” roept een jongeman vanaf de dijk. Met hoge,...
7 October, 2020 - /blog/3177/vieftig.html
De dag voordat Rutte de maatregel bekendmaakte dat we voortaan nog maar met drie personen bij iemand op visite mochten, bezochten we met z’n vieren de verjaardag van mijn schoonzusje (32). Mijn ouders, mijn vriend en ik. Voor het eerst in die constellatie. Ik had er al iets op tegen. Maar mijn broer en zijn vriendin wonen bij mij om de hoek. Mijn vriend was die dag een schuifdeur voor mijn slaapkamer aan het maken – heel lief – dus dan was het logisch dat we daar ook same...
7 July, 2017 - /blog/1444/zon-zee-en-southern-gothic.html
Flannery O'Connor – De Geweldenaars (The Violent Bear It Away) De koningin van het genre wist als geen ander de zwaktes en perversies van mensen bloot te leggen, maar koppelde het wel aan het mededogen dat je van een overtuigd katholiek schrijfster mag verwachten. Net als in haar eerste roman, Wijs Bloed, speelt in De Geweldenaars religieus fanatisme een centrale rol. De buiten de samenleving opgegroeide wees Francis Marion Tarwaters wordt door zijn stervende oom met een missie op...
24 September, 2018 - /blog/2260/wat-is-het-beste-voor-het-gewonde-kinderhart.html
Ik begin de muur in te smeren met behangafweker. Zij zit, op een vuilniszak, in haar kamer vol stof, en trekt gekke bekken in mijn telefoon. "Samen voor altijd" van Marco Borsato speelt - één van haar lievelingsliedjes - terwijl ik kleine strookjes behang eraf pulk. 'Het wordt een leuk huisje, hè?' 'Ja, hoor', zegt de achtjarige. 'Maar je kunt beter gewoon thuisblijven.' 'Papa gaat toch thuis wonen?' 'Ja! En nu ga jij weg! Eerst ging papa weg, en toen kwam hij terug,...
4 June, 2018 - /blog/2112/ik-kocht-een-huis-twee-broccoli-s-een-rol-vuilniszakken-en-een-fles-witte-wijn.html
Het meeste van wat de mevrouw opdreunde, kon ik helemaal niet volgen. Mijn makelaar zat naast me en scrolde af en toe op zijn telefoon. Ik had gedacht dat het koopcontract één A-4 zou beslaan, misschien twee, maar het waren er zeventien en het stond boordevol bijzondere bepalingen, kwalitatieve verplichtingen, ook werd er gerept over het ketting- en boetebeding. Ik kreeg het allengs warmer en warmer in dat zijkamertje. Ella Geurts koopt nu een huis, dacht ik en ze begrijpt er, als e...
17 May, 2020 - /blog/3069/ik-heb-geleefd-63-henk-73-heeft-longkanker-ik-wilde-niet-weer-ziek-worden-van-een-nieuwe-chemokuur.html
Toen Henk jong was, zat hij zelf in een ‘orkestje’. Het was de mooiste tijd van zijn leven, vertelt hij. 'We waren met vier jongens van veertien, vijftien jaar. Na de mis gingen we naar de jeugdsoos om muziek te luisteren. We dachten: als we daar nou zelf eens iets mee gingen doen.' De jongens kochten allen een gitaar en fietsten wekelijks voor muziekles van Gemert naar Beek en Donk. Ze bleken talentvol en al snel speelden ze op feesten en partijen. The Beatles, The Ro...
17 September, 2018 - /blog/2252/het-drama-heeft-zich-voltrokken-in-huis-de-hoofdpersonages-zitten-nog-even-bij-elkaar.html
De meisjes besmeerden hun boterham en maakten zich op om naar school te gaan. Ik vroeg of er koffie was. Hij schonk koffie voor me in. We spraken over het weer. Luizen. Een gezamenlijke vriend in het ziekenhuis. Het leek niet anders dan het jarenlang was geweest. Eind goed al goed zou je kunnen denken. Maar verder van dit leven kon ik niet verwijderd zijn. Dit is de allerlaatste keer dat we hier aan het ontbijt zitten, constateerde ik. En dat dat maar goed ook was. Vooruit wilde ik. Weg ui...
19 November, 2018 - /blog/2351/ik-ben-hun-onbetrouwbare-moeder-de-vrouw-die-toch-haar-biezen-pakte.html
Beeld: 'Divorce Child', een werk van de Iraanse artiest Javad Alizadeh. Als ik - na een paar dagen afwezigheid - weer binnenkom om voor ze te gaan koken, zitten ze daar, achter twee schermpjes, onder twee fleece-dekentjes, op hun vlot. “Hallo!” roep ik. “Hier is mama weer, lieverdjes!” Ik leg mijn boodschappen op het aanrecht. Ze geven geen sjoege. Ik heb mijn dochters verlaten. Ik slaap nu in een ander huis dan zij. Ook heb ik zomaa...
2 July, 2019 - /blog/2710/ik-heb-geleefd-31-wim-dorst-34-regelt-zijn-eigen-uitvaart-de-kist-staat-al-klaar.html
De kist van Wim Dorst (34) staat al klaar. Op zijn telefoon laat hij een foto zien: blank hout, met op het deksel een gebrandmerkt hart. Dat staat voor de liefde tussen hem en Lisa, de vrouw met wie hij twee maanden geleden is getrouwd. Het grafornament is ook bijna af, alleen de glow-in-the-dark-verf en de sterfdatum worden pas op het laatste moment aangebracht. En dan de liturgie: zo goed als compleet. ,,Maar daar wil ik nog wat dingetjes in aanpassen”, zegt Wim. Zo twijfelt hij nog of er e...