Zoeken
Fonckelende intro Tim Foncke van Bella door Joost Vandecasteele

10 mei, 2017 - /blog/1333/fonckelende-intro-tim-foncke-van-bella-door-joost-vandecasteele.html

Met de deur en een groot stuk van de gevel Inleiding bij de presentatie van Bella , 9 mei @ The Joker in Antwerpen In tekst: Joost Vandecasteele, wie kent hem niet? Mijn buurvrouw Rita. ‘Buurvrouw Rita,’ vroeg ik haar laatst, ‘wie is of wat weet je over Joost Vandecasteele?’ Haar gezicht sprak boekdelen want door een fout in haar hersens denkt zij dat ze het oeuvre van Kristien Hemmerechts is, zodat ik van de paden die daar lagen wijselijk het hazenpad koos. I...


Erkenning

2 juli, 2020 - /blog/3110/erkenning.html

  Om de enigszins abstracte band tussen Van Gogh en zijn geboortegrond te ontwaren las ik de brieven die hij vanuit het krankzinnigengesticht in Saint-Rémy schreef. De gekte interesseert mij het meest. Zoals velen ben ik een ramptoerist van de geschiedenis. Maar tussen de aanvallen door schrijft hij een stuk helderder dan sommige mensen die niet gediagnostiseerd zijn.  Toen Van Gogh eindelijk erkenning ontving zat hij in het krankzinnigengesticht. In een lovende recensie va...


Ik schijn een verwrongen idee te hebben van het begrip aardigheid

26 februari, 2018 - /blog/1940/ik-schijn-een-verwrongen-idee-te-hebben-van-het-begrip-aardigheid.html

Ik vertelde dat een boek een boek is en dat ik een bepaalde kant van mijzelf ingezet heb tijdens het schrijven. Het kan zijn dat ik hem bij tijd en wijle van de trap had willen gooien, maar daar handelt de roman niet over. “Ik vond het helemáál geen aardige man!” zei de interviewster weer. “Dat zegt mijn therapeute nu ook steeds”, zei ik. “Ik schijn een verwrongen idee te hebben van het begrip aardigheid.” “Je bent nu toch hoop ik wel écht over hem heen, hè?” ...


Luisteren: Sarah Sluimer draagt voor uit 'De Joodse Raad', een productie van Mugmetdegoudentand

27 november, 2018 - /blog/2366/luisteren-sarah-sluimer-draagt-voor-uit-de-joodse-raad-een-productie-van-mugmetdegoudentand.html

In verband met de recente aandacht voor oprukkend antisemitisme wordt niet alleen de rol van David Cohen, maar de toch steeds weer terugkerende haat of angst voor joden onderzocht. De passage in de podcast gaat over de poging te assimileren. David Cohen beschouwde zichzelf als ‘aangepast.’ Iemand aan wie niet-joden geen aanstoot zouden nemen. De passage is niet alleen voor joden, maar voor iedere minderheid geschreven. Hoeveel moet je opgeven voor je erbij hoort? En zullen ze je dan niet al...


Sperziebonen | Ik vertel het

9 februari, 2018 - /blog/1909/sperziebonen-ik-vertel-het.html

Sperziebonen glanzend in een glazen schaal we eten niet met de pannen op tafel mijn vader betast zijn beginnende borsten mijn moeder haalt de muskaatnoot heen en weer rasp, rasp, doet zij aai, aai, doet hij ik heb ze net zo goed tepels als pijnlijke frambozen maar ze steeds bevoelen, doe ik niet vader en dochter, allebei tonen we onze kruin en mijn moeder schept de boontjes op   Ik vertel het geheim omd...


Mijn eerste vriendje | Onder TL's

26 januari, 2018 - /blog/1882/mijn-eerste-vriendje-onder-tl-s.html

  Mijn eerste vriendje   is geen vriend, maar een man er is niets tussen ons volgens hem mijn moeder geeft hij zijn verzonnen naam ze vraagt: ‘Wat gaan jullie doen?’ ‘Naar het pannenkoekschip.’ dit is onwaar ook zijn leeftijd klopt van geen kanten hij wil mij in het vriesvak bewaren eruit halen over een paar jaar we kunnen ons nergens vertonen mijn schuld hij laat mij naakt in zijn kamer sta...


Femicide

20 februari, 2020 - /blog/2945/femicide.html

‘Ik ga je helemaal dood maken,’ schreeuwde een man middenin de nacht door de lege winkelstraat onder mijn appartement. Het was geen droom, ik ontwaakte er juist uit een. Een vrouw gilde, vermoedelijk voor haar leven. Omstanders waren er niet of zwegen uit angst voor zichzelf. Ook ik stond niet op om te gaan kijken. In die winkelstraat worden er wel vaker verwensingen geroepen door het uitgaanspubliek dat huiswaarts keert. Ineens was het geschreeuw voorbij. Misschien had de woede plaatsge...


Ik ben meer dan klaar voor de leegte. Die geeft rust

12 februari, 2018 - /blog/1912/ik-ben-meer-dan-klaar-voor-de-leegte-die-geeft-rust.html

Eindelijk heb ik ook de mail gestuurd waarin ik voorstel om de scheidingspapieren te gaan ondertekenen. De datum is vastgesteld op de sterfdag van mijn opa. Dat vind ik mooi. Het is voor mij heel vreemd om te ervaren, maar ik kijk uit naar die dag. Ik kijk ernaar uit om ook op papier geen echtgenote meer te zijn. Mijn therapeute zei: “Wat je nu gaat voelen, is echte rouw. Zolang je ergens voor vecht, hoef je het verdriet niet helemaal te voelen.” Dat is waar, dacht ik. Ze zei...


Na Kenia

22 januari, 2018 - /blog/1877/na-kenia.html

In het begin verwachtte ik 'de andere vrouw' overal tegen te komen - in de supermarkt, op het schoolplein - maar nooit had ik kunnen bevroeden dat ze al die tijd al op mijn werk rondliep. Toen ik nog niet eens van haar bestaan wist, bespiedde zij mij waarschijnlijk al op borrels, kwam ze mij tegen in de wandelgangen, hoorde ze in de kantine andere studenten praten over mijn lessen. Al die tijd wist ze dingen van mij die niemand anders wist. Ze moet gezien hebben hoe ik soms in de pauze sne...


Ontroerend, het idee dat papa je altijd beschermt tegen het kwade

17 december, 2018 - /blog/2391/ontroerend-het-idee-dat-papa-je-altijd-beschermt-tegen-het-kwade.html

  “Ik ga bij papa wonen.” “Misschien moet je er een nachtje over slapen?” Ze denkt zelf dat een nachtje slapen nog te veel is. Het is zaak onmiddellijk te vertrekken. Ze zal haar fiets pakken en nu naar huis terugkeren.   “Maar het regent”, zeg ik. “Hoor je de regen op onze dakpannen tikken?” Ze is even stil. Ze luistert. Ze gaat rechtop zitten. Inderdaad. Het regent. Ze doet haar armen over elkaar. Helaas. Ze zal papa dan toch moeten...


« 1 ... 6 7 8 ... 48 »
Blijf op de hoogte

Volg onze sociale media voor het laatste nieuws: