Zoeken
Thessaloniki, een kerstverhaal

19 december, 2019 - /blog/2879/thessaloniki-een-kerstverhaal.html

Het was een paar dagen voor kerst. Het bed waar ik lag stond in een hotelkamer in Kozani, een stadje in Noord-Griekenland in de regio West-Macedonië. Al weken was ik ziek en nu slikte ik dan eindelijk antibiotica. De pillen moest ik driemaal daags innemen en waren roze. Ik deelde de kamer met mijn vader, maar die was er niet overdag. Het was er koud en buiten sneeuwde het.  Uit de kraan kwam geen warm water, wellicht moest je daarvoor bijbetalen. Je niet wassen is niet zo erg als je ...


Eiland van jou (voorpublicatie)

4 oktober, 2016 - /blog/849/eiland-van-jou-voorpublicatie.html

Op de T-shirts staat: BE ONE – DE TOEKOMST VAN DE TELEFONIE. Op hun hoeden ook. Daklozen die allemaal gekleed gaan in cadeautjes van een bedrijf dat hier blijkbaar heel wat kwijt kon. Be One. Ze zijn al één met de straat, de gebouwen, het vuil. Deftige mannetjes… vandaag dus met strohoed, die droevige figuren aan wie de maatschappij maling heeft. Met mij gaat het nog goed. Ik kan mezelf nog wijsmaken dat ik een uitstapje maak. Ik glijd tussen de mensen door, ze trekken langs als in e...


Sinds het konijn in huis is, is er ook de opluchting

19 maart, 2018 - /blog/1988/sinds-het-konijn-in-huis-is-is-er-ook-de-opluchting.html

Een plotwending die al het voorgaande in een ander licht zette. Goed hoor. Voor een spannend verhaal. Maar ik zit hier wel al weken opgescheept met dat oerlelijke konijn. Midden in de kamer. Almaar knagend. Ik weet niet wat ik met het beest moet. Het loopt ook steeds voor mijn voeten. Te bedenken dat-ie dus al heel lang zachtjes door ons huis trippelde. Nee, ik moet het gewoon niet meer over dat konijn hebben. Beter geef ik ’m vanaf nu geen eten meer, dan zal-ie binnenkort vanze...


Gesprek in de lucht

10 april, 2019 - /blog/2573/gesprek-in-de-lucht.html

Mijn buurman is een jongeman met een gezicht zo glad als een baby, klompjes goud in de oren en massieve gouden ringen om de vingers. Vlak na het opstijgen bestelt hij bij een stewardess een whisky cola. Nog voordat ze terug is bestelt hij er bij een andere stewardess nog één. Direct nadat hij de eerste cup achterover heeft geslagen wordt de tweede bezorgd. Hij neemt een flinke slok, kijkt mij aan en glimlacht. In samenzweerderig Sranang Tongo zegt hij: ‘Zo, als ik dat op heb ben ik op...


Werelddominantie

19 september, 2016 - /blog/807/werelddominantie.html

Kristof refereerde in zijn column aan een brief van Otto Frank, die pas onlangs is opgedoken, waarin Frank op 30 april 1941 aan een Amerikaanse vriend schreef dat Amerika het enige land was waar de familie Frank heen kon. Hij voegde eraan toe dat het hem voornamelijk om de kinderen te doen was. Zelf mag je kennelijk in noodgevallen ten onder gaan, zolang de kinderen maar voortleven. Alsof het leven van de mens na zijn voortplanting een luxe is waarvan men, als het echt niet anders gaat, oo...


Contactdier

19 februari, 2020 - /blog/2943/contactdier.html

Nadat ik de jongste naar school gebracht had, ging ik koffiedrinken bij mijn voormalige buurvrouw, buurman en ook een vriendin schoof aan. Door het raam zag ik de voordeur van mijn voormalige huis, waar mijn gezin de helft van de week nog woonde. Zonder mij. We namen alles door wat doorgenomen diende te worden. We begonnen als vanouds met de klimaatcrisis, onze kinderen, en spraken daarna heel erg lang over relaties. Hoe stond alles ervoor met iedereen? Beroerd natuurlijk. Met de lan...


Tokyo Expatwife #9: Thuis

25 augustus, 2017 - /blog/1523/tokyo-expatwife-9-thuis.html

We hebben de familie gezien en beleefd, de kat geaaid, vrienden vastgehouden, hongerig en dronken door de stad gezworven en ons gelaafd aan het Hollandse landschap. Met name langs de snelweg tussen Lelystad en Emmeloord. Daar is het plat en ramvol met windmolens. Het groen is overdadig en komt in zoveel tinten dat onze taal er tekortschiet. Het menselijk oog schijnt een miniem nuanceverschil in groen direct op te merken, in tegenstelling tot bij andere kleuren. Ik vraag me af hoeveel nuances vo...


Minnaars

17 juli, 2017 - /blog/1466/minnaars.html

“Hoe kom je nou toch aan al die minnaars steeds?” vroeg ik. “Gewoon,” zei ze. “Bij de Bijenkorf.” “Bij de Bijenkorf?” Het kwam erop neer dat zij lunchte in het restaurant aldaar, en toen ze terugkwam van het toilet zat daar de minnaar op haar stoel. “Ik zou wel op je gezicht willen zitten,” zei ze. Dat vond hij lang geen gek idee. En zo was van het één het ander gekomen. “O tuurlijk.” Een andere v...


Amorfe fallus

27 september, 2019 - /blog/2786/amorfe-fallus.html

‘ Muelleri , wat zou dat betekenen?’ We hebben een afdakje van onze handen gemaakt en turen door de vuile ruiten van de kas. ‘Je zou zeggen: de naam van een plantje, maar het kan net zo goed iets anders zijn.’ Klaas, de kunstschilder met wie ik bevriend ben, heeft een paar jaar geleden een tijdje een kas gehuurd op het Biotoopterrein. Nu hij op bezoek is, wil hij even langs zijn oude stek om wat foto’s te nemen. Klaas speculeert: ‘Hier is iemand enthousiast...


Manifest: De handwerkers

13 januari, 2017 - /blog/1021/manifest-de-handwerkers.html

  WERK De werkende samenleving kan in drie klassen worden onderverdeeld: hogere klasse, middenklasse en handwerkers Ik ben handwerker, een meestertimmerman. Mijn vakkennis vormt het uitgangspunt voor mijn werkzaamheden, maar ik heb ontdekt dat mijn blikveld is vernauwd; door handwerk als zuiver lichamelijk werk te beschouwen, veranderde mijn perspectief. Niet alleen de mensen die zwaar lichamelijk werk verrichten behoren tot de groep van handwerkers. Winkelbedienden, agra...


« 1 ... 68 69 70 ... 74 »
Blijf op de hoogte

Volg onze sociale media voor het laatste nieuws: