8 December, 2017 - /blog/1789/scheren-in-ruil-voor-lezen.html
Een vrouw met halflang donker haar roert in een grote pan. Ze heet Margot en sommige pastelkleurige plakken die ze heeft gemaakt zien er inderdaad uit als cake of lichte chocola, en hoewel mijn speekselklieren er nog steeds voor voelen, weerhoud ik me verstandig van een hap. Zeep. Margot maakt zeep, en wij zijn in haar werkplaats beland. Margot staat met een tafel op de Sinterkerstmarkt in Vleugel F. Er zijn ook stands met honing, sieraden, kleding, kunst, spelletjes, drank en lekkernijen....
19 March, 2019 - /blog/2533/ik-heb-geleefd-17-ismael-43-heeft-uitgezaaide-kanker-maar-gaat-niet-dood-ik-ga-voor-radicale-remissie.html
Vorige week werd filmmaker Ismaël Lotz (43) aangereden door een Porsche. Het voetgangerslicht sprong op groen, hij stak over. En wat denk je: de bestuurder gaf vol gas. Boem. Lotz dook op de motorkap en sloeg met zijn vuist tegen de voorruit. "Wat doe jij nou man!" Maar de bestuurder negeerde hem. Welkom in Los Angeles. Deze ochtend kan hij er om lachen. Het zou een weinig heroïsch einde geweest zijn. Zuur ook, als je probeert te overleven met kanker. Amerika Lotz ...
6 September, 2018 - /blog/2238/kurhaus.html
We stiefelden tussen het plastic verpakkingsmateriaal en ik vertelde dat mijn moeder al zo’n twintig jaar droomt dat ze in dit museum woont. Eens in de zoveel jaar keert die droom terug. Mijn geliefde zei: ‘Hier kun je mooi wonen.’ Later bestelden we schnitzels in een aangenaam truttig restaurant tegenover het museum. Mijn vriend zei: ‘Er zit niets anders op dan in Duitsland te gaan wonen, de mensen zijn hier tenminste vriendelijk. Dat brutale gedoe in Amsterdam.’ Ik be...
21 April, 2016 - /nieuws/525/let-her-be-free-van-icy-and-sot-verschijnt-1-juni-in-de-vs.html
Banksy is natuurlijk een genie op het gebied van street art, maar Icy and Sot zijn hard op weg om ook grote faam te bemachtigen. Let Her Be Free bevat een decennia van het werk van Icy and Sot in Iran en internationaal, en is de eerste collectie van hun kunst. Het boek volgt de broers vanaf hun vroege jaren in Iran tot New York, waar ze internationaal bekend werden. Inmiddels wonen en werken de twee daar ook. Het voorwoord is geschreven door Jess X. Chan en het nawoord door Ja...
17 June, 2020 - /blog/3097/onze-tijd.html
Mondkapje kwijt. Nieuwe tijden, nieuwe problemen. Voor het eerst ga ik weer naar de bioscoop met een vriendin. Alles strak georganiseerd. Ook het wijntje dat we erna gaan drinken is vooraf gereserveerd. Pas als ik mijn fiets van het slot haal om naar de stad te racen, denk ik aan het mondkapje. Ik woon in Noord en kom de stad niet in zonder zo’n ding. De tijd dringt. Ik kan dat verrekte kapje dus nergens - maar dan ook echt nérgens - meer vinden. Het hele huis haal ik overhoop. Ik w...
9 October, 2019 - /blog/2805/tegen-tweehonderd-per-uur-op-weg-naar-rust-anneleen-van-offel.html
Op de eerste dag van onze treinreis door Europa zeg ik tegen mijn lief dat ik nog nooit zoveel heb nagedacht over scheiden als sinds we verloofd zijn. De komende twee maanden zullen we trouwen, niet in een kerk of met een groot feest, maar door tijd te hebben voor elkaar. We zitten natgeregend en verkleumd in een souterrain in Kopenhagen, in een koffiebar die heel erg zijn best doet om eruit te zien als een hippe koffiebar en daar matig in slaagt. ‘Ik bedoel,’ zeg ...
21 August, 2018 - /blog/2214/jonah-falke-bij-nooit-meer-slapen-1-actualiteit.html
Afgelopen juni bezocht ik haar weer, nadat ik haar twee jaar niet had gezien. Aan de keukentafel wilde ze het over ‘het schrijven’ hebben. Deze vrouw was, naar eigen zeggen, de eerste columnist van Nederland. In de jaren zestig had ze een wekelijkse rubriek in de Libelle , over het opvoeden van kinderen. Ik zei dat ik columns schreef. Ze vroeg waar die over gingen. Ik had geen hapklaar antwoord. Verbaasd zei ze: ‘Doe je niks met de actualiteit?’ ‘Nee, niet per se,’ z...
10 June, 2020 - /blog/3090/stem.html
‘Mama, ik ga zo naar de protestactie op de dam,’ zei mijn vijftienjarige. ‘Het kán zo niet langer.’ Ze stond voor me in de keuken. Het was een warme dag. Ze droeg een strak zwart jurkje dat maar krap over borsten en billen kwam. ‘Jij gaat zo sowieso niet protesteren,’ zei ik. ‘Ik wil mijn stem laten gelden.’ ‘Dat mag jij niet.’ ‘Zeker wel.’ Ze keek me recht aan, groene ogen, opgemaakt in allerlei kleuren. Een zwarte bandana om haar nek. ‘In dat j...
30 January, 2018 - /blog/1889/aarde-ozan-aydogan.html
Op de dag dat jij begraven wordt, zijn er geen duiven om op te laten vliegen. Geen kaarten, brieven. Ook geen naasten, dierbaren of geliefden. Zelfs niet de herinnering aan hoe jij ons tot in het laatste spaarde, lieflijk. Op de dag dat jij begraven wordt, verdwijn jij als sneeuw die niet valt voor de zon die niet schijnt. Als een schreeuw uit de cel waar geen hond meer naar kijkt. Als het licht van een schicht als het donker hem grijpt. Uitgemergeld, als een zuigeling die de...
10 November, 2017 - /blog/1721/cadeautje.html
Nu is het volgend jaar. Vanochtend ben ik om half zes opgestaan. Mijn man heeft tegenwoordig een baan waarvoor hij akelig vroeg op moet. Meestal draai ik me dan nog een keer om, maar deze ochtend dus niet. Ik sta op een stoel in mijn nachtpon voor de voordeur van Nikki en De Viking. Met duct tape plak ik de slingers vast. Wanneer ze hangen, kruip ik weer in bed. In de stilte van de vroege ochtend hoor ik een vreemd gepuf, dat soms ook weer stopt. De meeste geluiden van mijn buren ken ik wel, ma...