9 februari, 2018 - /blog/1909/sperziebonen-ik-vertel-het.html
Sperziebonen glanzend in een glazen schaal we eten niet met de pannen op tafel mijn vader betast zijn beginnende borsten mijn moeder haalt de muskaatnoot heen en weer rasp, rasp, doet zij aai, aai, doet hij ik heb ze net zo goed tepels als pijnlijke frambozen maar ze steeds bevoelen, doe ik niet vader en dochter, allebei tonen we onze kruin en mijn moeder schept de boontjes op Ik vertel het geheim omd...
9 augustus, 2018 - /blog/2200/griekse-kust.html
We bezochten ook een vervallen tempel boven op een heuvel. Er zijn nog foto’s van. Onze Griek vertelde dat de tempel zo hoog lag om het gevaar vanaf zee te kunnen zien aankomen. Ook zei hij dat je vanaf dat punt kon seinen naar de Acropolis, middenin Athene. Het water waar we op uitkeken was vernoemd naar de god van de zee. Ik ben de naam van die god vergeten. Later die dag aten we verschillende soorten vis in de haven van Rafina. Het eten was heerlijk maar het restaurant zelf wat sm...
15 april, 2019 - /blog/2577/ik-weet-gewoon-niet-hoe-het-moet-met-exen.html
Zijn handen, als schermpjes, naast zijn slapen. Zijn glimlach zodra hij ons aan de ontbijttafel zag zitten, het oude gezin, nog in pyjama. Zijn drie kinderen, wilde ik schrijven. Waarmee meteen de freudiaanse verschrijving gemaakt is. “Hé, heb je papa," zei ik, “komt die nou doen?” Even later stond ik in de deuropening van mijn huis in mijn hoodie nachtjapon, uitgelopen mascara, haren alle kanten op. Twee verschillende sokken aan mijn voeten. Niemand anders van buiten...
24 juli, 2020 - /blog/3126/onwetendheid.html
Mijn dochters en ik lopen naar het winkelplein, een stukje door het park, op weg naar witte t-shirts en verf om te tie-dyen. Het is een zonovergoten dag in de zomervakantie. Mijn vijftienjarige heeft mij deze ochtend net zolang bestookt met verhalen over de nog altijd bestaande slavernij in Jemen, dat mij langzaamaan het gevoel bekruipt dat het door mijn hoogstpersoonlijke laksheid komt dat die slavernij daar in wezen nog altijd bestaat en met de dag toeneemt. Ik denk ook te weinig aan de moder...
7 februari, 2019 - /blog/2467/de-koudste-hoofdstad-van-de-wereld.html
Ik was de man vergeten. Hij emigreerde zo’n zeventig jaar geleden naar Canada om priester te worden. Als kind zag ik hem een keer. Om ongestoord te kunnen spreken, belde ik hem vanuit de badkamer. Ik vroeg of ik Nederlands kon spreken, dat kon. ‘Maar wie ben je? Jonas?’ Ik verbeterde hem niet maar legde wel uit wie ik was. Het was wonderlijk dat hij nog accentloos Nederlands sprak. Hij zei: ‘Gecondoleerd met je moeder, ze heeft vast een mooi leven gehad.’ Ik moest hem verbet...
8 maart, 2017 - /blog/1156/samuel-is-een-jongen-van-1-jaar-in-het-lijf-van-een-puber.html
Kinderpsychiater Karlijn Vermeulen van Karakter (kinder- en jeugdpsychiatrie) en het Radboudumc zit aan de lange zijde van de tafel, Samuel aan het hoofd. Hij kijkt onwaarschijnlijk chagrijnig, want hij houdt niet van dit soort tests. Calimero noemen wij hem altijd als hij zo kijkt, omdat zijn mondhoeken dan zo hangen. De psychiater zet haar kinderstem op en zegt: 'Dit is een lief konijntje.' Een wit konijn op batterijen loopt in de richting van Samuel ('hij komt jou een kusje geven'), sta...
18 juli, 2017 - /blog/1467/een-spoilervrije-ode-aan-game-of-thrones-de-meest-verbluffende-serie-van-de-afgelopen-pak-m-beet-honderd-jaar.html
Spoilerniveau: laag. Lees gerust verder als je de afgelopen zes seizoenen al dan niet gezien hebt, ik houd mijn mond over seizoen zeven. Na de aflevering van gisteren dacht ik na over de wegen die werkelijk alle personages in de serie hebben afgelegd – niet alleen qua afstand, maar vooral in hun hele zijn . Een jong, tomboy-achtig meisje transformeert in zes seizoenen tot een meedogenloze moordenaar; een incestueuze prince charming waaraan je vanaf het moment dat je hem ziet ...
24 mei, 2019 - /blog/2643/woorden-als-wapens-5-vijftien-feministische-adviezen-merel-aalders.html
Leuk: de feministische suggesties van Chimamanda Ngozi Adichie. In een klein boekje met kleurrijke omslag getiteld Dear Ijeawele (2017) lees ik vijftien adviezen, gebaseerd op een verzameling brieven naar een vriendin die haar dochtertje feministisch op wil voeden. Deze schrijfster van Nigeriaanse afkomst is misschien nog wel het meest bekend van de Tedtalk die ze gaf, ‘We should all be feminists’, een lezing die later ook in boekvorm werd uitgegeven. Haar romans (waaronder Half of a yellow...
29 juni, 2020 - /blog/3106/ik-heb-geleefd-69-suzanne-belde-haar-compagnon-na-diagnose-ik-ga-dood-wil-jij-alsjeblieft-doorgaan.html
'Het is een wonder dat je tijdens die uitzending niks aan me zag', vertelt Suzanne Kemps (47). 'Ik kon nauwelijks op mijn benen staan.' Het gaat over haar optreden in het tv-programma Dragon’s Den begin mei. Samen met haar compagnon Clary Scheres lukte het haar 150.000 euro binnen te slepen als investering voor haar bedrijf ProudBreast . Terwijl Suzanne voor de camera een glas champagne dronk op de overwinning - topondernemer Shawn Harris ging met haar in ze...
20 juli, 2017 - /blog/1473/tokyo-expatwife-8-mijn-huisbaas-en-een-skatepark.html
Ik had, een dag eerder, een gek klein skateboardparkje gevonden. Het was ruim anderhalf uur reizen. Vanuit de metro verbaasde ik me weer eens over deze eindeloze stad. Na drie overstappen bevond ik me op Soka-station, een klein stationnetje in een nietszeggend buurtje. Vanuit hier was het nog een kwartier skaten, en langzaam veranderden de huizen en winkels in loodsen en een enkele verlaten convenientstore. Er waren geen lantaarnpalen meer. Van sommige loodsen stonden enorme schuifdeuren ope...