Zoeken
Nieuws 816 Blog 478 Podcast 30
Berichten uit de Biotoop: Afsnijden

5 april, 2019 - /blog/2562/berichten-uit-de-biotoop-afsnijden.html

Het spannendste wat ik de afgelopen jaren vanuit mijn schrijfkast zag, was een wespennest vlak onder de dakrand. Een enkele keer landt er een Vlaamse gaai, een kauwenkoppeltje of lijster op de brandtrap die dan een nootje of slakkenhuis proberen stuk te slaan op een tree. Soms zie ik ver onder me een koerier of bezoeker de toegangstrap oplopen en meestal weer onverrichter zake terugkeren, want het kantoortje van de beheerder heeft beperkte openingstijden. Dat is het wel zo ongeveer. Voor grot...

Axe Apollo

18 augustus, 2017 - /blog/1515/axe-apollo.html

‘Ik heb u even gegoogeld. Ik zie dat u schrijver bent.’ ‘Dat was ik tot voor kort. Toen kwam de Axe Apollo in mijn leven en sindsdien ben ik dus het middelpunt van het universum.’ ‘Ha, u verwijst waarschijnlijk naar uw roman God is klein geschapen . God, universum…’ ‘Stop met mij te googelen, David, da’s te veel Tim Foncke in één telefoongesprek. Ben jij woonachtig in het universum, David?’ ‘Ik woon in Zonhoven.’ ‘Ha, Zonhoven… de koningin der universums...

De Selectie: Merit Vessies

25 april, 2018 - /blog/2049/de-selectie-merit-vessies.html

SNORKELEN een meisje wacht in het water tot ze verdrinkt ze heeft er een snorkel bij opgezet het lastige aan wachten is dat je niet weet hoe uitzichtloos de situatie is halverwege de dag vraagt iemand haar hoelaat de metro gaat ze antwoordt: ik weet niet hoe laat het is ik weet niet hoelang je moet wachten hoelang ik hier al sta ze bijt op het plastic in haar mond tot het vervormt en tegen haar verhemelte schuurt, ze bijt tot het op oude kauwgom lijkt er...

Toeval

3 augustus, 2017 - /blog/1493/toeval.html

‘Ik werk met toeval,’ legt de Viking uit. Zijn stem is indrukwekkend en zoals je van een Viking mag verwachten. Zijn hele postuur trouwens ook. ‘Met mijn ogen dicht pak ik een knikker en daarna schilder ik een vlakje in de kleur van die knikker.’ ‘En dat schilderen doe je met je ogen open?’ vraag ik. De Viking knikt en glimlacht. Hij laat ons het resultaat zien; het patroon heeft een vanzelfsprekende ordening, die dus nergens uit blijkt als we de Viking mogen geloven. We kij...

Het gaat goed

13 februari, 2017 - /blog/1092/het-gaat-goed.html

“Jij vindt het ook gezellig, toch?” “Ik vind het ook gezellig.” “We voelen ons alle vier beter als we samenzijn. Dat zie ik.” “Ik heb wel het idee dat je weer hoop krijgt omdat ik hier vaker ben.” “Waarom zou ik geen hoop mogen hebben?” “Mogen, mogen.” “Ik voel me gewoon stukken beter als ik iets van hoop heb.” “De liefde is er niet.” “Die is er wel hoor. Ook bij jou. Dat voel ik. De liefde is ondergesneeuwd. We moeten...

Pop & Literatuur (55): Frankie Goes to Hollywood en Samuel Taylor Coleridge

2 april, 2019 - /blog/2556/pop-literatuur-55-frankie-goes-to-hollywood-en-samuel-taylor-coleridge.html

Cor's Pop & Literatuurlijst op Spotify: Nóg een keer Samuel Taylor Coleridge? Nou, vooruit dan, maar dit is echt de laatse keer, beloofd… Wie Frankie Goes To Hollywood zegt, noemt meestal in één adem ‘Relax’, een nummer uit 1984 dat al in de jaren ’90 symbool stond voor alles wat voltooid verleden tijd is en écht niet meer kon, zoals blijkt uit deze beruchte scène uit de sitcom Friends , waarin Frankie een soort cameo heeft op een verwassen T-shirt: Toch...

Ik heb geleefd #31. Wim Dorst (34) regelt zijn eigen uitvaart: de kist staat al klaar

2 juli, 2019 - /blog/2710/ik-heb-geleefd-31-wim-dorst-34-regelt-zijn-eigen-uitvaart-de-kist-staat-al-klaar.html

De kist van Wim Dorst (34) staat al klaar. Op zijn telefoon laat hij een foto zien: blank hout, met op het deksel een gebrandmerkt hart. Dat staat voor de liefde tussen hem en Lisa, de vrouw met wie hij twee maanden geleden is getrouwd. Het grafornament is ook bijna af, alleen de glow-in-the-dark-verf en de sterfdatum worden pas op het laatste moment aangebracht. En dan de liturgie: zo goed als compleet. ,,Maar daar wil ik nog wat dingetjes in aanpassen”, zegt Wim. Zo twijfelt hij nog of er e...

Toespraak door Jeroen Olyslaegers voor Anneleen Van Offel

14 februari, 2020 - /blog/2936/toespraak-door-jeroen-olyslaegers-voor-anneleen-van-offel.html

  Dames en heren, Er zou een roman kunnen worden geschreven over de wil van Anneleen Van Offel. Die wil maakte zich aan mij kenbaar jaren geleden toen ik de eer had gastdocent te zijn bij het Antwerpse Conservatorium waar ik een paar werksessies begeleidde in een groep waar Anneleen zat. In dat eerste verhaal dat ik van haar las, was die wil meteen groots, een wil die ondanks twijfel en angst de wereld voor ogen had, plekken waar ze nog nooit eerder was geweest, een wil die in ha...

De wederopstanding

16 november, 2016 - /blog/914/de-wederopstanding.html

Man lag languit op het vloerkleed voor de houtkachel. Hij keek televisie op de iPad. Tot voor kort was dit tafereel het beschrijven niet waard. Nu was het een ideaal plaatje. Een wonder haast. Zolang ik maar buiten bleef staan. Het huwelijk is een geloofsovertuiging, een verhaal dat ophoudt te bestaan als één van de twee er niet meer aan meedoet. Voor mij voelt het alsof man drie weken geleden stierf en dan ís hij er steeds ineens weer. En daarmee ook de hoop. Meteen toen ik binnenkw...

Samuel is een barstensvolle ordner, soms grappig beschreven, soms droevig

24 mei, 2017 - /blog/1364/samuel-is-een-barstensvolle-ordner-soms-grappig-beschreven-soms-droevig.html

We hebben alles op papier, van Rijksoverheid, gemeente, dagbesteding en artsen, en het is ook lang niet allemaal saaie kost. In het zogenoemde persoonsbeeld van dagbesteding Rozemarijn staan ontroerende en grappige zinnen. Alleen al die persoonsbeschrijving: 'Samuel is een stevige kleine jongen met blond haar. Hij draagt een bril.' Even verder: 'Hij kijkt op een hele lieve manier.' Ook lezen we droevige strofen, juist omdat ze onomkeerbaar zijn, omdat we weten dat het nooit anders zal zijn...

« 1 ... 59 60 61 ... 82 »
Blijf op de hoogte

Volg onze sociale media voor het laatste nieuws: