2 October, 2017 - /blog/1604/scheiden-is-ook-kapotmaken-wat-er-nog-wel-is.html
“Laten we dan maar weer normaal doen”, zeg ik na een tijdje. “Laten we de grap ervan blijven inzien”, zegt hij. “Het is soms even zoeken hoe.” We moeten tegenwoordig razendsnel van emotie kunnen schakelen. We hebben ons eigen verdriet. Ons eigen scheidingsverhaal ook. We begrijpen elkaar daar niet in. Dat heeft in de afgelopen week voor wederzijdse boosheid gezorgd. Afstand zou voor ons nu allebei het beste zijn. Om los te komen is het goed elkaar t...
7 November, 2018 - /blog/2334/de-besteklade-sorteren-jeroen-blankert.html
Ook het beeld door Jeroen Blankert 'Wetenschappers willen het DNA van alle soorten levende wezens op aarde vastleggen.' Nou, dat is niet gering. Wij willen al heel lang de besteklades eens goed sorteren en alle soorten dingen die zich daar in bevinden grondig vastleggen. Zo is er het gewone mooie bestek. De grote ranke vorken, de ferme lepels en de stevige, scherpe messen. Redelijk compleet, maar gek genoeg meer lepels dan vorken. Misschien omdat we nooit soep eten. Die lepels lig...
5 April, 2019 - /blog/2562/berichten-uit-de-biotoop-afsnijden.html
Het spannendste wat ik de afgelopen jaren vanuit mijn schrijfkast zag, was een wespennest vlak onder de dakrand. Een enkele keer landt er een Vlaamse gaai, een kauwenkoppeltje of lijster op de brandtrap die dan een nootje of slakkenhuis proberen stuk te slaan op een tree. Soms zie ik ver onder me een koerier of bezoeker de toegangstrap oplopen en meestal weer onverrichter zake terugkeren, want het kantoortje van de beheerder heeft beperkte openingstijden. Dat is het wel zo ongeveer. Voor grot...
2 September, 2019 - /blog/2755/voorwaarts-parker-tuinder.html
Een curatie door Bess van Noord Over 'Voorwaarts' schrijft Parker Tuinder : "'Voorwaarts' is uit een natuurlijk proces onstaan. Eerst schreef ik de tekst, daarbij wilde ik muziek horen en na een optreden besloot ik dat er beeld bij moest. Bij het tweede en derde deel werd ik natuurlijk bijgestaan. Het werk is voor mij enerzijds een vorm van introspectie (over liefde, geestelijk of fysiek onbehagen), maar ik neem aan dat de urgente toon door menig een mens zal worden gevoeld en herk...
11 January, 2017 - /blog/1016/super-relaxed.html
Dat overtuigde mij onmiddellijk, want op ellende zit ik niet te wachten. Maar zodra ik die pil had doorgeslikt, kreeg ik enorme spijt. Plots realiseerde ik me dat er nog zoveel mensen waren met wie ik nog nooit een wezenlijk gesprek had gevoerd, dat tot op het bot ging, ja zoveel mensen, mensen die ik graag heb maar nooit heb gezegd wat ik wérkelijk voor hen voel omdat ik er in al mijn naïviteit vanuit was gegaan dat er na het leven weliswaar geen hemels hiernamaals volgt maar wel een ...
15 February, 2017 - /blog/1100/het-moeilijkst-is-de-botheid-van-professionals.html
We hebben altijd gedacht: Samuel is ons overkomen, met al zijn handicaps. Laten we aardig zijn voor elkaar. Voor hem. En het ging allemaal geleidelijk bovendien. Allengs werd meer duidelijk over zijn mogelijkheden en vooral over de onmogelijkheden. We groeiden met zijn beperkingen mee. Bernique heeft wel intens gehuild toen Samuel vanuit het niets, kort na elkaar, drie epileptische aanvallen kreeg toen ik bij het WK voetbal in Brazilië was. Ze dacht even dat hij ons zou ontglippen, terwij...
9 March, 2018 - /blog/1969/mijn-broertje-het-onzichtbare-zusje.html
Mijn broertje verstopt rauwe eieren in mijn schoenen plast in de plantenspuit waarmee ik mijn bonsaiboompje besproei plast in het pak appelsap waaruit ik drink ik had hem door: het was lauw sindsdien zet hij het pak terug in de koelkast alsof ik dat niet bedenk ik laat het zo misschien dat mijn vader er eens uit drinkt Het onzichtbare zusje vervaagt aan tafel of op de bank ik vergeet steeds dat ze bestaat praten doet ze wel maar haar woorden...
8 May, 2017 - /blog/1329/balans.html
Inmiddels verwacht ik niet meer dat hij ’s nachts nog naast me komt liggen. Die lege plek is bij mij gaan horen. En als ik mijn dochters naar bed heb gebracht, weet ik dat er - als ik beneden kom - niemand op de pastoor stoel in de huiskamer zit. Niemand met een rechte rug, een boek op zijn schoot, een leesbril op zijn neus en grijze, kapotte sloffen aan zijn voeten. Ook niemand die steeds zachtjes ‘ik wil jou niet, ik wil jou niet, ik wil jou niet’ fluistert. Op de plaa...
14 March, 2019 - /blog/2525/niets.html
Boven de zee herschrijf ik de laatste paar scènes van mijn nieuwe roman, De mooiste vrouw van de wereld . Als een vakantie voelt deze reis daarom niet, maar voor ontspanning lijkt het me dan ook nog veel te vroeg. Een bekende van in de zestig zei eens: ‘Uitrusten, dat doe je maar als je dood bent. Aan het eind van je leven moet je tijd tekort zijn gekomen.’ Niets leek me meer waar. Mocht dit vliegtuig neerstorten, dan is het ergens een even beangstigende als kalmerende gedachte dat...
25 October, 2019 - /blog/2827/werkbelevingsonderzoek.html
De Groot zat voor me. Hij stonk uit zijn muil, want hij had gisteren gezopen. Ik stonk ook uit mijn muil, want ik had de hele avond naast hem gezeten. We waren stil en interpreteerden de getallen. Dat is ons beroep. Hier in dit pand met uitzicht op de ArenA krijgen we getallen binnen. We kijken ernaar en schrijven op wat ze betekenen. Soms hebben we gelijk en soms ook niet. Maar dan geven we er een mooie draai aan, zodat we toch gelijk hebben. Liever was ik zanger, of gynaecoloog. Maar je kan n...