8 October, 2020 - /blog/3178/tussenpoos.html
Gisteren luisterde ik naar de eerste podcast van Hava Özbas, ‘Tussenpoos’. Ik ontmoette Hava op de Rietveld Academie; ze studeerde af en ik moest beoordelen of zij en haar klasgenoten ‘klaar waren voor de buitenwereld.’ Een eervolle maar onmogelijke taak. Ik besloot van tevoren dat iedereen, ook de geestelijk of lichamelijk gebochelden, klaar waren voor de wereld. Hava schreef een verhaal over een Turks meisje dat leeft in een wereld die niet de hare lijkt. Is derealisati...
2 July, 2016 - /blog/689/de-wegwijzers-mogen-weg.html
De laatste keer dat ik zulke hoge verwachtingen had en er een domper volgde, was Frankrijk ook het gastland. Het was de zomer van 1993. Ik was vijftien en het verschil met mijn vriend Jan was dat hij een jaar jonger was en al seks had gehad. Wij brachten die zomer door in een huis in een landschap dat je kent van die prentkaarten met zo’n landschap op. Onze ouders trokken er voor een paar dagen op uit met de koersfiets, waardoor Jan en ik het huis voor ons alleen hadden. Wij dat huis uit, naa...
15 July, 2019 - /blog/2724/elke-geurts-neemt-afscheid-eerst-gingen-haar-columns-over-een-huwelijk-toen-over-een-scheiding-nu-is-er-een-nieuw-leven.html
* Vanmorgen hing er een grote zak kersen aan mijn achterdeur. Liefs van M. stond erop. En: ‘Succes met schrijven vandaag.’ Er zijn twee dingen in het leven die ik maar moeilijk vind. Dat zijn: afscheid nemen (zoals u misschien in de loop der tijd heeft gemerkt?) En: iets nieuws beginnen. Het liefst bevind ik me ergens in dat tussengebied. Daar waar alles mogelijk blijft. Het liefst verdween ik vanaf deze plek zonder iets te zeggen. Zoals ik hier tweeënhalf jaar geleden ook...
24 November, 2020 - /blog/3209/blootleggen-7-zo-n-fysiek-beroep.html
Ik keek de nieuwe documentaire van Judith de Leeuw en ervoer die als één groot feest der herkenning, al is feest in dit verband misschien een raar woord. De Leeuw trok een jaar op met Ruut Weissman, de voormalig artistiek leider van de Amsterdamse Toneelschool & Kleinkunstacademie die een paar jaar geleden erkende dat hij als dertiger tot driemaal toe een verhouding had met een van zijn studentes. Nu, in deze documentaire, zegt hij hardop dat hij vanuit een machtsp...
12 April, 2021 - /blog/3272/avontuur.html
De avondklok was net ingegaan en de meisjes lagen net in bed, toen de telefoon ging. Het was een onbekend nummer, dus ik nam niet op. Ik zat nét op de bank verhalen van studenten te becommentariëren, de laatste paaseitjes naar binnen te werken, en na te denken over een avontuurlijk leven. We willen allemaal een avontuurlijk leven. Wie wil dat nou niet, dacht ik. Ik vroeg me ook af wat avontuur nou daadwerkelijk inhield. Sommigen noemden het leven op zichzelf al één groot avontuur. Ande...
26 January, 2017 - /blog/1050/tsjernobyl.html
Zwijgend bekeken we de groen uitgeslagen betonnen wanden. Achter de doffe ramen ontdekten we schilderijen, beelden en decorstukken. We fietsten een rondje op het acht hectare grote terrein. Het insectarium en de hokken, volières, kassen en bassins verraadden een scala aan dier- en plantensoorten dat hier ooit geleefd moest hebben. Veel mensen zagen we niet. Van binnen deed het gebouw denken aan een afgetakeld ziekenhuis: brede gangen, blauwgrijs linoleum op de vloer, metalen wandkast...
4 June, 2019 - /blog/2660/ik-heb-geleefd-27-tjalling-kon-drie-dagen-geleden-nog-autorijden-nu-zit-hij-op-de-bijrijdersstoel.html
Een bed in de kamer? Misprijzend kijkt Tjalling Koopmans (77) door zijn moderne appartement naar het grote raam. De wanden hangen vol kunst, voor de glazen pui staan een houten eettafel en dito bureau. “Zo’n bed in de kamer,” zegt hij, “dat is nog maar twee stappen verwijderd van de dood.” Ziekenhuisbed Het ziekenhuisbed staat er nog niet en de tandarts uit Deventer weet evenmin of het er komt. De vraag overviel hem deze week. Wilde hij een bed aa...
13 April, 2020 - /blog/3029/sarah-sluimers-quarantainelogboek-doe-het-voor-rutte-jezus-en-jezelf-blijf-binnen.html
Misschien zijn wij thuis ontzettend autoriteitsgevoelige, godvrezende of hypochondrische mensen, maar de regels van Rutte leven we in ons huis strikter na dan nodig. Gisteren was ik, op twee wandelingetjes na, voor het eerst buiten, een rondje rijden in de auto. Ik verwachtte een stille, apocalyptische wereld te zien, maar er waren talloze mensen op de been. Terwijl wij de raampjes op een kiertje hadden om het zweet van de voorbij suizende wielrenners zoveel mogelijk buiten te ...
3 February, 2020 - /blog/2923/ik-heb-geleefd-51-ko-overleed-vlak-na-dit-interview-hij-hoopte-dat-de-lente-hem-energie-zou-geven.html
Ko van Krieken staat op, eet een boterham, gaat weer op bed liggen, kijkt tv. Zo zien zijn dagen eruit sinds hij niet meer naar zijn werk kan. Eentonig. Zijn baan was alles, zegt de lange man van 62. Ritme, regelmaat, contact met collega’s. ‘Het was mijn uitlaatklep.’ Vieze handjes Als calculator in de bouw berekende hij de kosten van nieuwe gebouwen. Daarvoor deed hij werk waar hij ‘vieze handjes’ van kreeg: timmeren. Maar op kantoor vond hij het comfort...
16 March, 2020 - /blog/2972/sarah-sluimers-mentale-crisislogboek-van-het-thuiszitten-1.html
In de tuin staat de witte magnolia uitbundig te bloeien. De knoppen kwamen uit op vrijdag, de eerste dag dat we binnen bleven, en nu staat ze weelderig te pronken, giftig en trots. We kijken naar haar van achter het raam. Mijn vriend zegt: 'Als je ooit een boek over deze periode schrijft, zet je die magnolia op de voorkant.' PATHETIEK Ik draai bijna iedere dag de soundtrack van de film Little Women , niet omdat die muziek nou zo goed is, maar de laatste keer dat ik echt buite...