22 augustus, 2017 - /blog/1517/getuige.html
Zo is mijn beste vriendin ineens weer smoorverliefd op een man met wie ze dagen aan één stuk door telefoneert over niets, blijkt mijn beste ex een weekje uit wandelen te zijn met een vrouw wier naam ik niet ken, en gaat mijn andere beste vriendin zondag trouwen met de vader van haar dochtertje. Ik ben de getuige. Een rol die me op mijn lijf geschreven is. Getuige van het leven zijn. Er vanaf hier iets over zeggen. Vanaf mijn strandbedje in Korfoe bespied ik de liefde. Het aanstaande b...
24 mei, 2019 - /blog/2641/berichten-uit-de-biotoop-de-mier-wil-bezoek.html
Vorig jaar zwierven er lange tijd houten wegwijs-pijlen rond op het Noorderveld. ‘MERIJN VRIJ’ stond erop met hoofdletters. Ik speelde met een hond. De hond bracht me een van de pijlen en later zag ik er nog eentje aan een hek, en weer later kwam ik er een tegen in de berm bij de ingang. Wat betekent, of wie is, MERIJN VRIJ? Is het een naam, of een oproep dat ene Merijn – ik kende niemand die zo heette – vrij zou moeten zijn, of aan vrije kunst doet? Recht tegenover de benzinepomp,...
25 september, 2019 - /blog/2784/een-slooppartij-in-de-telefoonstraat-jeroen-blankert.html
Een 32-jarige man uit Dordrecht heeft woensdagavond een woning in de Telefoonstraat in Roosendaal vernield. De politie kreeg rond 18.30 uur een melding over het incident. Het zou gaan om de woning van de ex-partner van de man. Na het vernielen van de inboedel is hij uit de woning vertrokken. Agenten hebben de verdachte aangehouden in de Spoorstraat in Roosendaal. De man zit nog vast en wordt donderdag gehoord in een politiecellencomplex. ( Nu.nl ) 'Na het vernielen van de inboedel is hij...
7 mei, 2019 - /blog/2612/ik-heb-geleefd-24-wendy-44-is-ziek-de-dood-lijkt-me-heerlijk.html
“De dood lijkt me héérlijk,” zegt Wendy Colijn (44) op het terras achter haar huis. In de rolstoel draait ze haar ogen ten hemel. Doodgaan betekent geen pijn meer hebben, helemaal vrij zijn. Ja, zegt ze, dat is iets om naar uit te kijken. Niet dat ze het leven zat is. Maar je door de dagen slepen in een gesloopt lichaam, dat wil ze niet meer. Overigens gaat het nu redelijk, vertelt ze terwijl ze een van haar honden achter de oren kriebelt. Dankzij een nieuw medicijn is de euthanasiev...
19 februari, 2017 - /blog/1112/como-sanneke-van-hassel.html
Jongen, zoek het maar uit. Ik pakte m’n koffers en schreef een kort briefje: ‘Ben naar Como, Grand Hotel Tremezzo, Ciao!’ Wat zal hij op zijn neus kijken. Die sukkel denkt vast dat Como een gehucht in Iowa is. Dat je ook over de oceaan heen kunt vliegen is nog nooit bij hem opgekomen. Jaky steekt zijn hoofd onder m’n stoel en doet een greep in mijn tas. Ik pak hem af en haal mijn toilettas eruit. Even een kleine check, wat poeder op neus en wangen. Jaky graait ...
6 februari, 2017 - /blog/1071/voorwaarts-mars.html
Zij had meegelopen, mais of course . In eerste instantie uit solidariteit met haar Amerikaanse vriendinnen, maar ter plekke op Place Trocadéro werd ze getroffen door de kracht van al die vrouwen. ‘En ik dacht ineens: wat zijn al die vrouwen toch prachtig,’ zei ze, nog altijd ontroerd. Ik knikte, en vroeg me twee dingen af. Een: waarom zijn vrouwen toch altijd ‘prachtig’? Twee: waarom was ik er eigenlijk niet bij? De Women’s March is vandaag twee weken oud. En nog steeds wordt e...
13 oktober, 2020 - /blog/3179/blootleggen-1-onze-woorden-onze-wereld.html
‘Als ik op mijn 12de voor het Kandinsky College had gekozen, had ik mogelijk bij [Sinan Çankaya] in de klas gezeten en geschiedenisles gehad van [voorheen de tweede man van de extreemrechtse Centrumpartij].’ Sterk stuk van Willem Claassen naar aanleiding van het boek Mijn ontelbare identiteiten van Sinan Çankaya. Nog geheel afgezien van het feit dat de woorden ‘het zal nooit maar dan ook nooit iets met jou worden’ van gering pedagogisch talent get...
27 mei, 2019 - /blog/2644/poezenbekers-leek-me-een-gemakkelijke-traktatie-maar-ik-had-het-mis.html
Het was kwart over acht ’s avonds. De vaat stond nog op het aanrecht, de pannen in de week, de verdoving voor mijn kies was uitgewerkt, bleek. Het was bedtijd voor de negenjarige en de veertienjarige zei dat ze wiskunde moest maken. “Niks wiskunde!” zei ik. “Jij móét poezen maken.” Er stonden veertig kartonnen bekers op tafel. Ernaast een stapel gekleurd papier. Voor de tachtig oortjes. De negenjarige wilde graag poezenbekers met popcorn trakteren morgen. Nog voor haar ver...
19 maart, 2020 - /blog/2978/eigen-huis-en-tuin-met-mick-en-roel.html
Mick, Ik heb eigenlijk nooit iemand horen zeggen: ‘Goddank leven we even in normale tijden nu. Kunnen we op adem komen, de spieren wat losmaken, RedBulletje drinken voor als straks die rare tijden weer aanbreken.’ Rare tijden, soort witte sneeuw eigenlijk. Een pleonasme. Of je nu Johannes de Doper bent van rond het begin van de jaartelling, Gradje Zondernaam in de Middeleeuwen of Jacob de Zoet tijdens de VOC; volgens mij is het altijd overal herres geweest als...
28 mei, 2019 - /blog/2648/ik-heb-geleefd-26-heleen-55-kan-niet-meer-praten-mensen-vinden-me-nu-eng.html
Heleen van Alebeek (55) had me eerder al gemaild dat ze het interview het liefst schriftelijk wilde doen. En dan ook letterlijk schriftelijk. Zij schrijft, terwijl ik tegenover haar zit. Oververmoeid Ze heeft de progressieve spierziekte ALS. Rond de kerst van 2017 kreeg ze haar eerste klachten. Ze begon met een dubbele tong te praten. Oververmoeid, dacht ze. Tijd om naar de huisarts te gaan, gunde ze zichzelf niet. “Ik had toen net de sleutel van mijn nieuwe ruitersport...