9 januari, 2020 - /blog/2895/spleen.html
Deze week moest ik in het mediapark in Hilversum zijn. Het was er koud, mistig en verlaten. Afgelopen zomer was ik er voor het laatst, in het holst van de nacht. De temperatuur was toen tropisch, maar het mediapark eveneens verlaten. Ik was er voor een interview met Nooit Meer Slapen. Omdat ik aan de vroege kant was, rookte ik een sigaret bij de nachtportier om de tijd te doden. Hij sliep weinig en leerde me dat ‘je je lichaam moet opvoeden’. Je kunt je lichaam laten wennen aan mind...
11 januari, 2017 - /blog/1016/super-relaxed.html
Dat overtuigde mij onmiddellijk, want op ellende zit ik niet te wachten. Maar zodra ik die pil had doorgeslikt, kreeg ik enorme spijt. Plots realiseerde ik me dat er nog zoveel mensen waren met wie ik nog nooit een wezenlijk gesprek had gevoerd, dat tot op het bot ging, ja zoveel mensen, mensen die ik graag heb maar nooit heb gezegd wat ik wérkelijk voor hen voel omdat ik er in al mijn naïviteit vanuit was gegaan dat er na het leven weliswaar geen hemels hiernamaals volgt maar wel een ...
21 november, 2016 - /blog/922/over-een-huwelijk.html
''Papa is niet meer verliefd op jou, h�" zei de zesjarige. "Zei hij dat?" "Ja." "Nee, papa is niet meer verliefd op mij." "Dus dat is eigenlijk scheiden?" "Ja." De meisjes aten hun poffertjes op. We keken naar buiten. Er stond een enorme regenboog aan de hemel. Die halverwege ineens ophield. "Mama?" "Ja?" "Ben jij nog wel verliefd op papa?" "Nou, eh, ja." En toen zei ik dat ik af ging rekenen, dat we nog naar de H&M zouden gaan, dat ze allebei een nieuwe garderobe ui...
26 oktober, 2017 - /blog/1680/underground-banking.html
In elke stad vind je straten vol met belwinkels. De klandizie lijkt er soms ver te zoeken, al hangen er vaak veel mensen rond. De NOS meldde dat de politie niet uitsluit dat er veel kantoren dicht moeten. Ik zou dat betreuren. Het is denk ik gezond om soms langs iets te lopen waarvan je vermoedt dat het niet koosjer is. Zoals je in een roman begrip toont voor een afschuwelijk personage. Of onbegrijpend naar een schilderij van Francis Bacon kunt kijken. Daar waar de kleinburgerlijkheid begint st...
29 november, 2017 - /blog/1771/de-walrus-herzien.html
Het verhaal baseerde ik op mijn studententijd. De Walrus beschrijft het wel en wee van de jonge en onzekere studente Bibi en ‘de Walrus’, een drugsbaron van middelbare leeftijd. Hun relatie heeft het karakter van een eeuwigdurende affaire, hij leert haar te leven bij de dag. Dat doen ze ook: in restaurants bestelt hij alle gerechten van de kaart, het ontbijt bestaat uit champagne en aardbeien met slagroom. Hetzelfde verhaal. Maar nu opnieuw verteld en uitgediept. In een andere stru...
8 november, 2017 - /blog/1716/samuels-boek-is-verschenen-heerlijk-voor-even-al-die-belangstelling-en-de-stroom-van-lieve-berichten.html
Sommige meervoudig beperkte kinderen scharen zich rond het orgel en wippen van de linker- naar de rechtervoet. Zij die in de rolstoel zitten, luisteren rustig naar de deuntjes, sommigen met gesloten ogen. Vredig, geïnteresseerd. Zo'n boekpresentatie is sowieso een glijvlucht van emoties, van een traan tot de ultieme vorm van gezelligheid. Hé, daar is Yvonne, jarenlang begeleider op de bus met Samuel. Ze is met pensioen en geniet van het weerzien. Ze is verbaasd hoe de kinderen zijn g...
5 april, 2019 - /blog/2562/berichten-uit-de-biotoop-afsnijden.html
Het spannendste wat ik de afgelopen jaren vanuit mijn schrijfkast zag, was een wespennest vlak onder de dakrand. Een enkele keer landt er een Vlaamse gaai, een kauwenkoppeltje of lijster op de brandtrap die dan een nootje of slakkenhuis proberen stuk te slaan op een tree. Soms zie ik ver onder me een koerier of bezoeker de toegangstrap oplopen en meestal weer onverrichter zake terugkeren, want het kantoortje van de beheerder heeft beperkte openingstijden. Dat is het wel zo ongeveer. Voor grot...
1 november, 2017 - /blog/1698/samuel-leert-ons-dat-de-biologische-klok-de-zuiverste-weergave-van-tijd-is.html
Voor ons verstrijkt de tijd te snel naarmate de jaren vorderen. Op een dag kijk je in de spiegel en zie je weer een rimpel, de opgeschoven haargrens. Voor hem is tijd het moment zelf. Heerlijk of afschuwelijk. Zijn tijd is het moment van puur geluk, pijn of van een oprisping. De klok is afgelopen weekeinde in de nacht van zaterdag op zondag weer een uur teruggezet, het einde van de zomertijd. Voor ons is dat altijd een fijne nacht, omdat je zomaar een uur cadeau krijgt van de uitvinders va...
27 december, 2017 - /blog/1827/samuel-heeft-nog-nooit-vuurwerk-gezien-met-oud-en-nieuw.html
Het is heerlijk om die tijd af en toe stil te zetten, althans, om de illusie van het moment te koesteren. Bijvoorbeeld door gewoon een tijdje naar Samuel te kijken, woordenloos, om hem louter te observeren. Om te genieten van die telkens veranderende blik, van geamuseerd naar boos, van lacherig naar neutraal. Alleen al de manier waarop hij je kan aankijken, de ene keer bijna verliefd, dan weer vragend, heeft een hoog smeltgehalte. Gelukkig is Samuel ook onze verankering in het ...
2 juli, 2019 - /blog/2710/ik-heb-geleefd-31-wim-dorst-34-regelt-zijn-eigen-uitvaart-de-kist-staat-al-klaar.html
De kist van Wim Dorst (34) staat al klaar. Op zijn telefoon laat hij een foto zien: blank hout, met op het deksel een gebrandmerkt hart. Dat staat voor de liefde tussen hem en Lisa, de vrouw met wie hij twee maanden geleden is getrouwd. Het grafornament is ook bijna af, alleen de glow-in-the-dark-verf en de sterfdatum worden pas op het laatste moment aangebracht. En dan de liturgie: zo goed als compleet. ,,Maar daar wil ik nog wat dingetjes in aanpassen”, zegt Wim. Zo twijfelt hij nog of er e...