14 augustus, 2018 - /blog/2202/pop-en-literatuur-24-david-bowie-en-george-orwell.html
Toen David Bowie in 1973 zijn stage-persona Ziggy Stardust afzwoer tijdens het legendarische afscheidsconcert in The Hammersmith Odeon en daarmee een eind maakte aan de meest legendarische Glamrock-act van de jaren ’70, had hij bepaald geen nauw omlijnd idee over zijn toekomst. Eerst nam hij in Frankrijk een album op met covers van artiesten die hij bewonderde, onder de titel ‘ Pin-ups ’. Op de hoes is hij nog steeds te bewonderen met de beroemde Stardust-look. Kort daarna...
20 april, 2016 - /blog/520/de-schrijver-haar-naam-en-zijn-tieten.html
Ik dacht dat ik meer kans zou maken als een redacteur niet wist of ik een man of een vrouw was. Alleen mijn initialen leek me ook mooi. Of een meer onbescheiden naam, zoals A.L.G. Bosboom-Toussaint. Ik weet niet precies meer wat ik koos. Mart Buckinx of zoiets. Ik dacht dat het beter was om mijn eigen naam niet te gebruiken omdat sommige wereldberoemde, vrouwelijke schrijvers ooit voor een mannelijk pseudoniem kozen. Voorbeelden van deze strategie zijn de Brontë-zusters, George Eliot en George...
30 mei, 2017 - /blog/1374/tokyo-expatwife-4-de-japanse-wc.html
DE JAPANSE WC Japanse wc’s zijn vaak verwarmd, waar je ook gaat brandschoon, en veelal voorzien van een geluidseffect om je eigen geluiden te maskeren. Soms is dat het oneindig uitgerekte geluid van een doorspoelende toilet, en soms een deuntje, maar ik heb me ook weleens naast een stromend beekje onder een ruisend bladerdak gewaand. Er wordt niet lichtzinnig gedaan over het voorkomen van schaamte. In ons huis is één verwarmde toilet. Ik wuifde het idee van een verwarmde wc-bri...
21 augustus, 2018 - /blog/2214/jonah-falke-bij-nooit-meer-slapen-1-actualiteit.html
Afgelopen juni bezocht ik haar weer, nadat ik haar twee jaar niet had gezien. Aan de keukentafel wilde ze het over ‘het schrijven’ hebben. Deze vrouw was, naar eigen zeggen, de eerste columnist van Nederland. In de jaren zestig had ze een wekelijkse rubriek in de Libelle , over het opvoeden van kinderen. Ik zei dat ik columns schreef. Ze vroeg waar die over gingen. Ik had geen hapklaar antwoord. Verbaasd zei ze: ‘Doe je niks met de actualiteit?’ ‘Nee, niet per se,’ z...
19 april, 2018 - /blog/2036/troost.html
De vriendin is een theatermaakster met liefdesverdriet. Bijna alles leek haar aan haar ex te herinneren. Liefdesverdriet is te vergelijken met rouw: de pijn van het afstand nemen van andermans zijn en lichaam. Dat bij echte rouw de dood hoort, is misschien slechts een detail te noemen. Het was bewonderingswaardig hoe oprecht de vriendin vertelde over de open relatie de ze had gehad. Ze had weleens gerommeld, maar: ‘Dat liet me alleen maar inzien dat ik met hem wilde zijn. Maa...
20 december, 2017 - /nieuws/1814/simone-atangana-bekono-bij-nooit-meer-slapen.html
Luister het fragment hier terug. Meer over bundel hoe de eerste vonken zichtbaar waren: Ik kan niet geloven dat ik ooit zonder angst in een zwembad ben gesprongen in de regen die door ontploffingen in het zwarte water op mij neerdaalt brand ik me aan de druppels alsof het zwavelzuur is we haten het zwarte water zo dat we onze huid waar het water ons heeft aangeraakt eraf willen scheuren, willen verbranden dit kost mij allemaal inkt en denkvermogen en...
5 februari, 2019 - /blog/2463/ik-heb-geleefd-11-henk-61-ontsnapte-aan-de-dood-bang-ben-ik-allang-niet-meer.html
Henk van Donk (61) legt weleens een hand op zijn buik, alsof er een baby’tje in zit. Dan praat hij tegen zijn nieuwe nier. In zijn gebloemde stoel in de pastorie van het Groningse Sauwerd doet hij het voor. "Rustig maar, zeg ik dan." De nier redde zijn leven en behoorde toe aan de dominee met wie hij al twintig jaar samen is. Wonderlijk maar waar: zijn man Sybrand en hij bleken orgaantechnisch ook een gouden match. Een operatie waarbij hun beider buiken opengemaakt werden, gaf ze weer ee...
8 juni, 2015 - /nieuws/219/nieuw-de-korte-verhalen-van-edith-pearlman.html
In erudiet, poëtisch proza belicht Edith Pearlman de vluchtige momenten die de schoonheid van het leven weerspiegelen. Onder haar personages bevinden zich een kind met een bijzonder kleurrijke visie, een groep ontheemde Somalische vrouwen en een bezadigde leraar Latijn die wordt uitgenodigd om een lezing te geven over het mysterie van leven en dood. Pearlman kent elk van hen intiem, en geeft hun levens teder en empathisch vorm. Deze verhalen zijn de bekroning van een schitterende carriÃÂ...
24 april, 2019 - /blog/2591/ik-voelde-me-een-verrader-omdat-ik-in-de-tijd-dat-zij-bij-haar-vader-was-naar-frankrijk-was-afgereisd-met-ene-m.html
Ik vond het eerst nogal gênant, M. en ik dansend, diep in de nacht, in the middle of nowhere, in een huis op het Normandische platteland, op sokken, bij het flakkerende haardvuur, maar er was toch niemand die het ooit te weten zou komen, er hing geen verborgen camera, dit was iets tussen hem en mij alleen, waar zou ik me voor moeten schamen? Even stond ik weer als vijftienjarige in First Choice, een discotheek op het Brabantse platteland, met mijn rug tegen de muur gedrukt, in het donker,...
3 juni, 2019 - /blog/2654/we-hebben-toch-geen-man-nodig-mama.html
“Maar een beha is toch gewoon voor de steun?” zegt de veertienjarige. “In die tijd werd de beha nog beschouwd als vrouwenonderdrukking. De beha zou ons reduceren tot een seksobject,” zeg ik. “En dát willen we absoluut niet, hè?” Over mijn brillenglazen kijk ik ze aan. De meisjes schudden snel hun hoofd. Ik vertel over oma; de eerste - toentertijd misschien wel enige - vrouw in het dorp die fulltime werkte en kostwinner was. Over hun opa die e...