29 januari, 2019 - /blog/2444/pop-en-literatuur-46-nick-cave-the-bad-seeds-en-john-milton.html
Liefhebbers van de Netflix-serie Peaky Blinders zijn ongetwijfeld bekend met dit nummer. ‘Red Right Hand’ is de signature tune van de serie. Elke aflevering opent ermee. Verschillende alternatieve versies komen in de serie voor. De keuze voor dit nummer zal deels te maken hebben met de onheilspellende toon, die wonderwel past bij de grimmige sfeer van Peaky Blinders. Maar er is ook een inhoudelijke link. Peaky Blinders speelt in het Birmingham van net na de Eerste Were...
19 februari, 2018 - /blog/1921/week-van-het-korte-verhaal-3-philip-k-dick.html
Museumopstelling ‘Wat een vreemd pak hebt u aan,’ merkte de robot-ov-chauffeur op. Hij schoof de deur open en kwam tot stilstand aan de stoeprand. ‘Wat zijn die ronde dingetjes?’ ‘Dat zijn knopen,’ verklaarde George Miller. ‘Ze hebben een deels functionele, deels esthetische functie. Dit is een archaïsch pak uit de twintigste eeuw. Ik draag het vanwege mijn werk.’ Hij betaalde de robot, pakte zijn aktetas en haastte zic...
17 juli, 2018 - /blog/2175/pop-en-literatuur-20-william-s-burroughs-en-iggy-pop.html
Als het gaat over schrijvers die een inspiratiebron vormen voor popmuzikanten, dan valt vroeg of laat onvermijdelijk de naam van William S. Burroughs. Meer nog dan zijn collega-Beatniks Jack Kerouac en Allen Ginsberg vormde Burroughs een onuitputtelijke bron van inspiratie voor de meest uiteenlopende popartiesten. Zo nam Burroughs samen met Nirvana’s Kurt Cobain een kort verhaal op: The Priest They Called Him (1993) over een heroïneverslaafde (de ‘Priest’ uit de titel) d...
10 maart, 2017 - /blog/1165/te-laat-om-in-schoonheid-te-eindigen.html
Geen verwijt over één of andere lang vervlogen gemiste kans. Geen gezeur over mijn gebrekkige balcontrole. Geen vraag naar roddels over ouwe ploegmaten. Geen ophemeling van een legendarische voetballer die wel nog elke dag herkend wordt en al het voorgaande verduren telkens moet. Ik kan mij niet eens herinneren wanneer ik voor het laatst aangesproken werd over mijn korte carrière bij KV Kortrijk. Teren op één bijzondere goal kan ik niet. Mij is nooit achteraf een pak en een baan bij e...
4 december, 2018 - /blog/2374/ik-heb-geleefd-4-bob-88-kijk-eens-wat-je-op-je-oude-dag-allemaal-krijgt.html
‘Ken je Schubert? Hier, luister maar, ik weet zeker dat je het mooi vindt.' Bob van Huët sr. schuift een schijfje in zijn cd-speler. We luisteren naar een uitvoering van James Last. 'Dit moeten ze na afloop van mijn crematie draaien.' Hij legt zijn magere handen in de mijne. 'Steenkouwe paute. Komt doordat ik zo afgevallen ben.' In de Haagse keuken waar het voelt als een sauna, dirigeert hij een onzichtbaar orkest. Dat doet hij ook in de radio...
16 juni, 2017 - /blog/1406/dat-gebeurt-hier-niet-voorpublicatie.html
Hier in Vermont was het evenement waarschijnlijk minder pittoresk dan het op de westelijke prairies geweest zou zijn. Het had wel sterke momenten: er was een sketch waarin Medary Cole (maalderij & veevoeder) en Louis Rotenstern (maatpakken – persen & reinigen) verklaarden dat ze Brigham Young en Joseph Smith waren, historische figuren van de staat Vermont, en met hun moppen over hun denkbeeldige meerdere echtgenotes deelden ze evenzovele geestige plaagstoten uit aan de aanwezige d...
11 september, 2017 - /blog/1557/voorpublicatie-tot-bloed-op-het-droge.html
7. Christiaan van B. had weleens gelezen dat het universum meer planeten telt dan er zandkorrels zijn op alle stranden ter wereld. Van het hemelse uitspansel had hij slechts een glimp opgevangen en het strand kende hij alleen van horen zeggen. Maar het zand was hem vertrouwd. Dat zat in zijn haar, in zijn klompen en in de plooien van zijn kleren. Het schuurde zijn witte huid, politoerde zijn nagels en deed zijn ogen regelmatig wateren. Dat iedere korrel die in zijn ooghoek waaide erge...
26 april, 2016 - /blog/531/de-man-in-het-hoge-kasteel-voorpublicatie.html
Moest ze niet iets ophalen bij de supermarkt? Ze liep er naar binnen. Haar eerste judoles had ze vandaag pas om twaalf uur; vandaag had ze de ochtend vrij. Ze zette haar boodschappen neer, ging op een kruk aan de servicebalie zitten en bekeek de tijdschriften die er lagen. In het nieuwe nummer van Life stond een groot artikel met de titel: ‘TELEVISIE IN EUROPA: ZO ZIET DE TOEKOMST ERUIT’. Ze sloeg het open en zag een foto van een Duits gezin dat thuis tv zat te kijken. Nu al werd vanuit B...