25 oktober, 2019 - /blog/2827/werkbelevingsonderzoek.html
De Groot zat voor me. Hij stonk uit zijn muil, want hij had gisteren gezopen. Ik stonk ook uit mijn muil, want ik had de hele avond naast hem gezeten. We waren stil en interpreteerden de getallen. Dat is ons beroep. Hier in dit pand met uitzicht op de ArenA krijgen we getallen binnen. We kijken ernaar en schrijven op wat ze betekenen. Soms hebben we gelijk en soms ook niet. Maar dan geven we er een mooie draai aan, zodat we toch gelijk hebben. Liever was ik zanger, of gynaecoloog. Maar je kan n...
2 januari, 2019 - /blog/2404/influencer-jeroen-blankert.html
* Stel je voor dat je influencer bent maar je niet zo voelt, zoals Suzanne. Ze laat zich zelf ook niet beïnvloeden door het feit dat ze influencer wordt genoemd. Ze blijft zichzelf. Dat is natuurlijk ook wel heel belangrijk, want als een influencer zich teveel laat beïnvloeden door het beïnvloeden op zich dan krijg je ene hele rare cirkel van invloeden waar niemand meer een touw aan vast kan knopen, en waarin het totaal onduidelijk is wie nu eigenlijk wie in welke mate beïnfluenst. Ste...
7 juni, 2017 - /blog/1382/samuel-gaat-naar-de-antroposofische-dagopvang-een-liefdevol-nest.html
De kinderen, van verschillende leeftijden, met andere gebreken en behoeften, leven hun leventje tijdens hun uren in kinderdagcentrum Rozemarijn. Hun leidsters heten Esther, Margot, Sannah en Fiona. Ze zijn lief en geduldig. Als Samuel eens is gevallen, bellen ze op, zodat we niet schrikken van zijn buil. Welk schooltje zou passen bij Samuel, vroegen wij ons af nadat we hadden ontdekt dat zelfs onderwijs voor kinderen met een meervoudige beperking op een tyltyl- of mytylschool voor hem te h...
17 mei, 2017 - /blog/1346/samuel-heeft-een-eigen-harem-er-zijn-veel-vrouwen-die-zorg-dragen-voor-hem.html
Samuel heeft het syndroom van Kleefstra, dat is genoemd naar ontdekker Tjitske Kleefstra. Bij haar mogen we binnenkort weer op consult in Nijmegen, om deelgenoot te zijn van haar voortschrijdende inzichten. Klinisch geneticus Yvonne Hendriks ontdekte dat Samuel 'Kleefstra' heeft. Nienke Scheurer is al sinds Samuel een jaar of twee was zijn neurologisch kinderarts. Ze weet alles van Samuel, ook hoe hij zich gedraagt tijdens een consult. Hij speelt het liefst op zijn muziekapparaatje tijdens...
8 augustus, 2019 - /blog/2748/jonah-falke-loopt-stage-4-op-pad-met-een-herder-en-driehonderd-schapen.html
Dit artikel verscheen eerder in De Gelderlander , foto: Peter van Tuijl Een schaapherder lijkt me iemand die teleurgesteld is door mensen en troost vindt bij dieren. Maar Bram Sprey is een lange vriendelijke man met een grote glimlach. Hij is parttime herder en werkt daarnaast in de zorg. Op het erf van de houten stal in Warnsveld liggen her en der vlokken wol, maar veel schapen zijn er niet. ,,Zijn dit alle dieren?’’ ,,Nee, dit zijn de zieke of te jonge. De kudd...
4 oktober, 2017 - /blog/1608/geen-lego-voor-samuel-maar-ouderwetse-apparaatjes-die-geluid-maken.html
Samuel heeft zelfs geen knuffels. Nooit gehad. Nooit gewild. David had 'aap' en 'Bouter'. Aap had hij geërfd van zijn moeder, Bouter was de pop van David de Kabouter, waarvoor Bernique op een gegeven moment zelfs een nieuwe baard heeft gebreid, zo kaalgeplukt was die. Joshua ligt in een zee van knuffels. Het is een raadsel dat hij er zelf nog bij past. Maar Samuel? Geen knuffels, nauwelijks speelgoed. Hij houdt niet eens van cadeautjes. Joshua mag meestal zijn pakjes openm...
9 maart, 2018 - /blog/1969/mijn-broertje-het-onzichtbare-zusje.html
Mijn broertje verstopt rauwe eieren in mijn schoenen plast in de plantenspuit waarmee ik mijn bonsaiboompje besproei plast in het pak appelsap waaruit ik drink ik had hem door: het was lauw sindsdien zet hij het pak terug in de koelkast alsof ik dat niet bedenk ik laat het zo misschien dat mijn vader er eens uit drinkt Het onzichtbare zusje vervaagt aan tafel of op de bank ik vergeet steeds dat ze bestaat praten doet ze wel maar haar woorden...
4 april, 2018 - /blog/2019/autismeweek-special-erik-jan-harmens.html
Fragment Pauwl 1 Als ik me aan iemand voorstel zeg ik niet dat ik autisme heb, net als iemand met chronische rugklachten bij het handen schudden ook niet over zijn rug begint (tenzij hij helemaal voorovergebogen staat, dan is een verklaring wel handig). Maar als er na de eerste beleefdheden aanleiding toe is, bijvoorbeeld een deur slaat heel hard dicht en ik krimp ineen (de meeste mensen met autisme zijn, omdat onze hersenen anders werken, nogal gevoelig voor harde geluiden ...
17 februari, 2017 - /blog/1109/ski-s-a-h-j-dautzenberg.html
Met de twee ski’s onder mijn armen loop ik naar het halfhoge heuveltje dat de nieuwe wijk van de Einsteinstraat scheidt. Ik ga met mijn groene plastic laarzen in de ijzeren voetklemmen staan en duw de hendels naar voren. Dat moet met twee handen, want het mechanisme werkt stroef. Met de ski’s overdwars klim ik omhoog; op de televisie heb ik gezien hoe dat moet. Mijn voeten doen vreselijk veel pijn, maar dat hoort waarschijnlijk zo. Ik zak door mijn knieën en glijd naar beneden. Na drie afd...
26 maart, 2020 - /blog/2996/quarantainelogboek-de-gevoelens-die-nu-overheersen-zijn-angst-ongeloof-en-schaamte.html
‘Welke kleur heeft de ziekte?’ vraagt mijn oom mij aan de telefoon. ‘Blauwgrijs,’ zeg ik, zonder te weten waarom. Het gifgroene virusdeeltje met de venijnig uitstekende punten dat we nu gebruiken, is een monstertje uit een horrorfilm uit de jaren 70. Zo eentje die na een goed eerste half uur lachwekkend wordt. Het volstaat niet als symbool, het is te cartoonesk en daardoor abstract. Een virus veroorzaakt zowel diepe angst als ongeloof en schaamte. Diepe angst om net die tro...