19 februari, 2017 - /blog/1112/como-sanneke-van-hassel.html
Jongen, zoek het maar uit. Ik pakte m’n koffers en schreef een kort briefje: ‘Ben naar Como, Grand Hotel Tremezzo, Ciao!’ Wat zal hij op zijn neus kijken. Die sukkel denkt vast dat Como een gehucht in Iowa is. Dat je ook over de oceaan heen kunt vliegen is nog nooit bij hem opgekomen. Jaky steekt zijn hoofd onder m’n stoel en doet een greep in mijn tas. Ik pak hem af en haal mijn toilettas eruit. Even een kleine check, wat poeder op neus en wangen. Jaky graait ...
21 maart, 2019 - /blog/2539/dave-eggers-de-parade-getipt-bij-dwdd-een-leesfragment.html
II ‘Stap in,’ zei Vier. Hij zat in een taxi die op de oprit van het hotel stond te wachten. Negen was net met zijn sporttas en op sandalen naar buiten gekomen als een toerist die een dagje gaat sightseeën. Hij stapte in en de taxi vertrok. ‘Je moet wel andere schoenen aan,’ zei Vier. Negen deed zijn mond open, hield zijn hoofd schuin als een dier en glimlachte toen alsof hij uit een hele serie grappen probeerde te kiezen. Maar ...
3 juli, 2018 - /blog/2160/jong-en-s-c-h-r-i-j-v-e-n-d-door-gina-hay.html
* Het is een eigenaardig gedoe, dat schrijven. Ik ben altijd een lezer geweest. Maar toen ik na tien jaar leven voor het eerst een Engels boek las, klikte er iets. Niet zomaar wat, maar alles. Ik verslond boeken, las op mijn tiende Oscar Wilde en Shakespeare (zonder er al te veel van te begrijpen), op mijn twaalfde sciencefiction zoals die van Orson Scott Card en Phillip K. Dick, richting mijn vijftiende absurdistische boeken, vooral werk van Haruki Murakami en Kurt Vonnegut. Inmiddel...
29 juni, 2016 - /blog/678/nog-9.html
Niemand in dit tijdperk wist nog precies wat die Dutroux gedaan had. Maar de naam klonk beroemd en om toeristen te lokken was dat genoeg. Heel die buurt was ook een tourist trap, terend op goedgevoelige travellers. Zo stonden er kraampjes die gegarandeerd beweerden nog brokjes brein van Kurt Cobain te bezitten of restantjes van de Twin Towers tentoonspreidden. Zo stonden er bekende horrorhuizen naast elkaar nagebouwd, toegankelijk voor het ganse gezin. Dan kregen de kinderen een kopte...
26 november, 2019 - /blog/2858/pop-en-literatuur-81-the-royal-concept-en-robert-musil.html
Robert Musils magnum opus Der Man Ohne Eigenschaften (1930-1933) werd in 1999 verkozen tot belangrijkste Duitstalige roman van de twintigste eeuw. Dat is best opmerkelijk, om verschillende redenen. Het is een boek waar nogal wat lezers hun tanden op stuk bijten. Deels omdat het simpelweg een zeer omvangrijke roman is (meer dan duizend pagina’s), deels omdat Musil het boek niet af heeft kunnen maken en het dus een onvoltooide roman is gebleven, maar bovenal omdat het een boek is...
29 april, 2020 - /blog/3053/verzet.html
In 1992 schreef mijn oudoom een boek over zijn leven. Het werd in eigen beheer uitgegeven. Met tegenzin was hij boer geworden, liever was hij dichter en toneelspeler geweest. Met nog meer weerzin werd hij soldaat. Eén keer heb ik hem mogen ontmoeten. Ik was met mijn grootmoeder op bezoek in haar ouderlijk huis. Haar broer, mijn oudoom, was licht dementerend, zat naast een houtkachel te glimlachen en vroeg meermaals om een borreltje, al was het nog ochtend. Zijn vrouw pro...
23 juli, 2020 - /blog/3125/wodka.html
Er stopte een wielrenner op de stoep. Hij hijgde uit, begon te praten en een uur later liet hij zijn huis in de Amsterdamse Pijp zien. De man dacht en sprak snel maar stelde weinig vragen. Zijn voorouders waren Chinezen, hij groeide op in Amsterdam, kwam vroeg in de krakersscene terecht en werd uiteindelijk architect. Ik dacht dat ik met een individu te maken had maar hij zei: ‘Het was een verademing om ergens bij te horen, de krakers in mijn geval, maar als dat bij het studentencorps ...
21 september, 2018 - /blog/2259/nooit-stoppen-met-stappen-1.html
Vaak kies ik voor hetzelfde parcours, ook al betekent dit een anderhalf uur vroeger vertrekken om toch te laat te komen op mijn bestemming. Hierbij mijn excuses aan iedereen die een bericht ontving met de boodschap ‘nog zeker een kwartier’. De reden voor mijn nutteloze omweg is vrijwel dezelfde als het argument dat de Australische auteur Helen Garner gaf in de rubriek 'Walking the City' van The Guardian toen ze zei dat niemand haar dagelijkse route als mooi of betekenisvol zou omschrijv...
12 maart, 2019 - /blog/2522/ik-heb-geleefd-16-theo-78-ik-wil-niet-kwijlend-in-een-rolstoel-eindigen.html
Soms denkt Theo Verhoeven (78): ze houden me voor de gek. Hij heeft acute leukemie, maar voelde zich nog geen minuut ziek. De bloedkanker werd in de zomer van 2017 gevonden tijdens een ‘apk’, zoals hij het zelf zegt. Tien jaar eerder was hij genezen van blaaskanker en het leek hem slim weer eens te laten checken of hij gezond was. Hij bleek dodelijk ziek. "Ik werd direct in het ziekenhuis opgenomen. Zat ik daar in mijn spijkerbroek tussen de zieke mensen." Bevreemdend. Die wi...
27 november, 2018 - /blog/2367/ik-heb-geleefd-3-anja-49-vijftien-fotoboeken-heb-ik-voor-mijn-zoon-gemaakt.html
,,Mijn zoon is mijn grootste zorg. In het begin lette ik erg op hoe hij en zijn vader met elkaar omgingen. Zij moeten straks met z’n tweeën verder. Inmiddels heb ik daar rust in gevonden. Elk jaar gaan ze samen op stedentrip. Sturen ze foto’s vanuit een restaurant. Dan denk ik: het is goed.” De puberzoon van Anja van den Beemt (49) heeft asperger, een vorm van autisme. Hij was 8 toen ze hoorde dat ze niet meer beter zou worden. ,,Hoe moesten we het hem vertellen? Op een ...