5 August, 2020 - /blog/3134/vakantie.html
Op onze veranda zit ik, in een luie stoel, met een glas gekoelde wijn in mijn hand, toe te kijken hoe een bejaard stel hun trekkerstent opzet. Pal voor ons. Pal in de wind ook. Hun haar tekent absurd wit af tegen het donkergrijze wolkendek. Ze dragen allebei een regenpak. Het zijn kille avonden op het Waddeneiland. Daar hebben de meisjes en ik totaal geen last van. We schamen ons wel steeds een beetje als wij over het veldje naar de Safaritent dartelen, die een onevenredig groo...
17 April, 2018 - /blog/2022/voorpublicatie-het-eeuwige-leven.html
* Ik ben oud. Dat is het belangrijkste om te vertellen. En je zult het waarschijnlijk niet geloven. Als je me ziet, denk je vermoedelijk dat ik rond de veertig ben, maar dan heb je het goed mis. Ik ben óúd – oud op de manier waarop een boom, een weekdier als de noordkromp of een schilderij uit de Renaissance oud is. Om je een idee te geven: meer dan vierhonderd jaar geleden, op 3 maart 1581, werd ik geboren in de slaapkamer van mijn ouders op de tweede verdie...
26 October, 2018 - /blog/2321/berichten-uit-de-biotoop-koningin.html
Vanaf de houten tuinbank waarop ik sta, heb ik uitzicht op de grote groep kinderen. De meesten lijken me tussen de acht en tien jaar. Een paar lange slungels moeten ouder zijn. En de kleintjes, aan de hand van een ouder broertje of zusje, zijn duidelijk jonger. Tussen al die kinderen staat een meisje met bijzonder korte armen, het lijkt bijna alsof haar handen als vleugels uit haar schouders groeien. Ik wend mijn blik af en hoop dat ze niet heeft gemerkt dat ik schrok. Ik bloos. Hoe...
15 July, 2020 - /blog/3121/wijde-wereld.html
Ik zal nooit een kattenvrouwtje worden, dacht ik. Want wij hadden vroeger een hond. Eenmaal een hondenmens altijd een hondenmens. Nu wandel ik hier in de ochtend met mijn babykatertje aan een lange riem door mijn buurt in Amsterdam-Noord. De kitten komt al naar mij toegerend zodra ik de riem pak. Hij wacht op de mat totdat we samen de voordeur uitgaan. De wijde wereld in. Ik met het slaapzand nog in mijn ogen. Nu sta ik hier kalm te wachten tot mijn katertje onder een geparkeerde...
5 July, 2018 - /blog/2166/berichten-uit-de-biotoop-vogelen.html
Ik kan me voorstellen dat deze mensen genoeg hebben aan elkaar. Binnen De Biotoop vormen ze een aparte, nogal gesloten gemeenschap. Ze bewonen het alleroudste – en sfeervolste – gebouw uit 1950, de mysterieuze Vleugel E die niet vrij toegankelijk is voor de andere Biotoopbewoners. We dineren in de bijzonder mooie binnentuin waarin de nakomelingen van de stekelbaarsjes die er ooit werden bestudeerd nog in de betonnen kweekbakken rondzwemmen. Speciaal voor mij is er vegetarisch gekookt. I...
29 May, 2018 - /blog/2106/pop-en-literatuur-13-the-nits-en-nescio.html
Hollands glorie, deze week. In de jaren ’80 bouwden de The Nits een reputatie op als een van de vaandeldragers van de nederpop. In de loop der jaren lieten ze ‘the’ vallen, maar als Nits treden ze nog steeds op. Temidden van Nederlandse acts als Het Goede Doel, Doe Maar, Toontje Lager en VOF De Kunst nam de band een geheel eigen plaats in, onder andere door de keuze voor Engelstalige teksten. In meerdere nummers speelt literatuur een rol en dan veelal Nederlandse literatuur. ...
20 January, 2021 - /blog/3240/de-week-van-de-gewelddadige-mannen.html
Ze kwam haar dochter ophalen. Ze was net naar de begrafenis van een goede vriend geweest. ‘Fijn dat ze hier vandaag terechtkon.’ Ze zuchtte diep. Eerder deze week had ze de begrafenis van de veertienjarige dochter van die vriend al bijgewoond, wist ik. ‘Hier,’ zei ik en drukte meteen vijf cupcakes in haar hand, allemaal lichtjes aangebrand, maar met een heel dikke laag roze fondant erover en blauwe lachmondjes. ‘Hebben jullie tenminste oo...
22 August, 2017 - /blog/1519/zijn-eigen-feestje.html
Maar we gingen, zeiden onderweg een paar keer zenuwachtig ‘echt rock ’n roll dit’ tegen elkaar en na een lange tocht met kinderwagen door modderkluiten van diverse afmetingen kregen we allemaal een bandje waarmee we backstage konden. Bij Ezra wurmden ze het om zijn dikke beentje, waar we direct een flashy Instagrammoment van maakten. Niemand hoefde te weten dat we onszelf in kloppend schuldgevoel wentelden met betrekking tot ons besluit onze peuter in de vijfde ring van de hel te wer...
6 January, 2021 - /blog/3234/tijd-nemen.html
Ik legde een eindejaarbezoekje af bij mijn zeventigjarige vriendin. Ze schonk thee voor me in en ging er eens goed voor zitten. Ze stutte zichzelf met kussentjes. Ze maakte het zichzelf gemakkelijk. Ik nam plaats op het puntje van de stoel. ‘Ik kom alleen even dag zeggen voor het jaar is afgelopen,’ zei ik. ‘Ik heb eigenlijk geen tijd.’ ‘Wil je er een heerlijk bonbonnetje bij?’ ‘Nee, nee,’ zei ik. ‘Dan moet ik ook ...
24 August, 2017 - /blog/1521/een-mantel-met-een-bontkraag-fragment-ongemakkelijke-mensen.html
Een mantel met een bontkraag ‘Gij krijgt van mij een nieuwe mantel,’ bepaalt opa als hij oma’s pijnlijke grimassen ziet. ‘Maar ik heb al een mantel,’ zegt oma. ‘Ik hoef geen andere.’ ‘Gij krijgt van mij een nieuwe mantel, punt uit.’ ‘Laat haar toch met rust,’ zegt mijn vader, maar hij moet z’n moel haauwen en zich er niet mee bemoeien. Er valt niet aan te torne...